tag:blogger.com,1999:blog-64050631560570132612011-07-08T08:22:04.805+08:00หวาดดีเพื่อน ๆ ทุกคน ยินดีต้อนรับสู่ เว็บไซต์ "ความสนุกสนาน" บนโลกอินเตอร์เน็ตEmO_NaNnoreply@blogger.comBlogger1791100tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-6220232621136048322008-09-14T09:35:00.000+08:002008-09-14T09:36:17.023+08:00<iframe border="0" <br />framespacing="0" frameborder="NO" height="1860" src="http://www.thainn.com/free_directory.php" id="shortnews" scrolling="no" <br />width="580" allowtransparency name="I1"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-622023262113604832?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-20475661436577633902008-09-14T08:57:00.002+08:002008-09-14T09:30:20.926+08:00<iframe border="0" <br />framespacing="0" frameborder="NO" height="780" src="http://travel.thainn.com/thailand/free_map.php" id="shortnews" scrolling="no" <br />width="500" allowtransparency name="I1"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2047566143657763390?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-54195811487088510322008-09-11T14:00:00.005+08:002008-09-11T14:10:41.858+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi1GfmAJEI/AAAAAAAAAY0/0i0k7GBger0/s1600-h/12.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640889237677122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi1GfmAJEI/AAAAAAAAAY0/0i0k7GBger0/s320/12.gif" border="0" /></a><br /> แทรกรูปภาพ<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi1Gh8YR6I/AAAAAAAAAY8/jNDw-FLbMfQ/s1600-h/11.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640889868404642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi1Gh8YR6I/AAAAAAAAAY8/jNDw-FLbMfQ/s320/11.gif" border="0" /></a><br />ย่อนหน้าข้อความ<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi1GpcJpPI/AAAAAAAAAZE/poyk1LCl3kk/s1600-h/13.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640891880711410" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi1GpcJpPI/AAAAAAAAAZE/poyk1LCl3kk/s320/13.gif" border="0" /></a> ลบการจัดรูปแบบ<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tHUXVZI/AAAAAAAAAYM/kamhX40y3I8/s1600-h/6.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640453224519058" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tHUXVZI/AAAAAAAAAYM/kamhX40y3I8/s320/6.gif" border="0" /></a> กึ่งกลาง<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tWchvDI/AAAAAAAAAYU/8nONFbwOPEg/s1600-h/7.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640457285286962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tWchvDI/AAAAAAAAAYU/8nONFbwOPEg/s320/7.gif" border="0" /></a> ชิดซ้าย<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tSqitII/AAAAAAAAAYc/UWt1T380jGg/s1600-h/8.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640456270328962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tSqitII/AAAAAAAAAYc/UWt1T380jGg/s320/8.gif" border="0" /></a> จัดเรียงแบบเสมอ<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MbKHutI/AAAAAAAAAYE/s2G72MrJxCg/s1600-h/5.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244639891614579410" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MbKHutI/AAAAAAAAAYE/s2G72MrJxCg/s320/5.gif" border="0" /></a><br />ชิดขวา<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tT73E8I/AAAAAAAAAYk/pRTTXQTSgCI/s1600-h/9.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640456611402690" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tT73E8I/AAAAAAAAAYk/pRTTXQTSgCI/s320/9.gif" border="0" /></a> รายการตัวเลข<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tuyiebI/AAAAAAAAAYs/fIKCGXLPeRY/s1600-h/10.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244640463820061106" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0tuyiebI/AAAAAAAAAYs/fIKCGXLPeRY/s320/10.gif" border="0" /></a> รายการลำดับห้วข้อย่อย<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MDDj36I/AAAAAAAAAXk/OOG0-rxDe-8/s1600-h/1.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244639885144612770" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MDDj36I/AAAAAAAAAXk/OOG0-rxDe-8/s320/1.gif" border="0" /></a> ขนาดตัวอักษร<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MdyhmUI/AAAAAAAAAX0/5EW6wGAyvbM/s1600-h/3.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244639892320917826" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MdyhmUI/AAAAAAAAAX0/5EW6wGAyvbM/s320/3.gif" border="0" /></a> ตัวเอง<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MNqNBdI/AAAAAAAAAXs/3W24wY3j_Xo/s1600-h/2.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244639887991047634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MNqNBdI/AAAAAAAAAXs/3W24wY3j_Xo/s320/2.gif" border="0" /></a><br />ตัวหนา<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244639891376028306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMi0MaRPupI/AAAAAAAAAX8/e2fgZg85Enk/s320/4.gif" border="0" /><br />สีข้อความ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5419581148708851032?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-52487672033829411232008-09-11T13:39:00.002+08:002008-09-11T13:52:46.767+08:00<p> </p><p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-cc705fc6897462d" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v7.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D0cc705fc6897462d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330429355%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D704EC016A169C4B77A1BE1DAE3EC8D7CD6178288.1B050DD697794EBAAFA1E0FDA4148BA809ED5CA6%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dcc705fc6897462d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DnqHPT0872zHQkE9VigOaPfxlBV0&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v7.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D0cc705fc6897462d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330429355%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D704EC016A169C4B77A1BE1DAE3EC8D7CD6178288.1B050DD697794EBAAFA1E0FDA4148BA809ED5CA6%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dcc705fc6897462d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DnqHPT0872zHQkE9VigOaPfxlBV0&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><p> </p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">โหลดช้านิด...นึงนะค่ะ</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">อดใจรอหน่อยละกานนะ</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">แล้ววันหลังจะเอาวีดีโอเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อีก</span></p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5248767203382941123?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-72809290168163188422008-09-11T13:20:00.004+08:002008-09-11T13:35:10.046+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMitgy6G-HI/AAAAAAAAAXc/AA1fCItV75Q/s1600-h/gl.photo"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244632545005860978" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMitgy6G-HI/AAAAAAAAAXc/AA1fCItV75Q/s320/gl.photo" border="0" /></a><br /><div><br /><br /></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">การใส่รูปภาพลงในบล็อกง่ายนิดเดียวเอง</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span> </div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMir6VvsgaI/AAAAAAAAAXU/NGT3ZUgGbKA/s1600-h/gl.photo"><span style="font-family:trebuchet ms;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244630784830898594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="39" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMir6VvsgaI/AAAAAAAAAXU/NGT3ZUgGbKA/s320/gl.photo" width="38" border="0" /></span></a><span style="font-family:trebuchet ms;">คลิ๊กที่ปุ่ม รูปภาพดังกล่าว</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จากนั้น จะมีให้เราเลือกต้นทางของรูป 2 ทาง คือ</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">1. ในคอมพิวเตอร์ของเราเอง</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">2. ใส่ URL</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"> </div></span><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จากนั้นเมื่อเลือกภาพที่เราต้องการได้แล้ว</span><span style="font-family:trebuchet ms;"></div></span><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จึงเลือกรูปแบบ หรือตำแหน่งของรูปนั่นเองซึ่งจะมี อยู่ 4 รูปแบบด้วยกัน </span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">1. ไม่มี</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">2.ซ้าย</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">3. กึ่งกลาง</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">4. ขวา</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จากนั้นเลือกขนาดรูป</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">1. ขนาดเล็ก</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">2. ปานกลาง</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">3. ขนาดใหญ่</span></div><div><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /> </div></span><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จากนั้นคลิ๊ก "อัพโหลดรูปภาพ"</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">รอสักครู่</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จนกว่าจะขึ้นให้เรากด "เสร็จเรียบร้อย"</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">(หากเราไม่รอให้ขึ้น เสร็จเรียบร้อย รูปที่เราต้องการจะไม่แสดงในบล็อกของเรา)<br /></span></div><div></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7280929016816318842?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-55243566828917435362008-09-11T13:12:00.002+08:002008-12-13T14:55:23.901+08:00<div><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>Lable คือคำตอบที่จะ่ช่วยเราให้ทำดังที่ใจคิดได้ สามารถแบ่งกรุ๊ปว่าอยากเอาไปไว้ที่ไหนบ้าง</strong> </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ซึ่งเราสามารถแยกใส่ เมื่อตอนที่เราโพสบทความใหม่ ในหน้าใ่ส่บทความ ซึ่งจะมีช่องให้กรอกด้านล่างขวามือ ดังรูปค่ะ</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RiYT_FE2N7I/AAAAAAAAAsU/EZaS40SWetY/s1600-h/lable+Blog.bmp"></a></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244629139713963602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMiqalNQNlI/AAAAAAAAAXE/pPzZ9DFfl30/s320/lable+Blog.jpg" border="0" /><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อคลิก Publish การปรับแต่งของเราก็ไปแสดงหน้าบล็อกตามที่เราจัดวางค่ะ ซึ่งหากเปิดบล็อกครั้งแรกยังไม่มีข้อมูลเราต้องเข้าไป Setting ในหน้า Template ค่ะ </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อเราคลิกที่ Add a page Element เราก็จะเห็น Lable เพื่อให้เรา Add ลง Blog ของเราค่ะ </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RiYVyVE2N8I/AAAAAAAAAsc/oyTB-UoLiBI/s1600-h/add+lable.bmp"></a></div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244629138826451554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMiqah5p2mI/AAAAAAAAAW8/wsHqmFKy9ZY/s320/add+lable.jpg" border="0" /><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อได้แล้วเราก็มาลากจัดวาง ตามแต่ที่ใจเราต้องการค่ะ </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เท่านี้เพื่อน ๆ ก็จะได้ ลิงก์ที่แสดงกรุ๊ปต่าง ๆ ที่เราตั้งเองได้แล้วค่ะ </span></div><br /><div><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><br /><div><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5524356682891743536?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-16428165079997704872008-09-11T13:05:00.004+08:002008-12-13T14:55:24.351+08:00<div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อเรา Sign In เพื่อเข้า Account Blogger ของเรากันแล้วนะคะ จะเห็นหน้าตามันเป็นแบบนี้ค่ะ ให้เราไปคลิกที่ Settings </span><span style="font-family:trebuchet ms;">ดังรูป </span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244626663208797410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMioKbgaROI/AAAAAAAAAW0/IjMutLnDfHo/s320/singin+blogger.jpg" border="0" /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">จากนั้น จะเห็นหน้าเป็นรูปแบบนี้ค่ะ ให้คลิกที่ Template </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RhmWwPk0Z5I/AAAAAAAAAnY/eAeDqe-Qwg0/s1600-h/click+template.bmp"></a></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244626657436069458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMioKGAFblI/AAAAAAAAAWs/ShiJXwcaKE0/s320/click+template.jpg" border="0" /><span style="font-family:trebuchet ms;">จากนั้นให้มองหา Add a Page Element แล้วคลิกเลยค่ะ </span><br /><div></div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244626656050099426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMioKA1pNOI/AAAAAAAAAWc/639drCLMJJU/s320/add+element.jpg" border="0" /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RhmXfvk0Z6I/AAAAAAAAAng/FyW0FWTx22E/s1600-h/add+element.bmp"></a><span style="font-family:trebuchet ms;">Blogger จะขึ้นหน้าต่าง Choose a New Page Element ฟังชั่น ต่าง ๆ มาให้เราเลือกใช้งาน </span></div><div> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">หากต้องการวางโค๊ด ก็เข้าไปที่ Add Html/Javascrip</span></div><br /><div></div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244626658445356338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMioKJwt7TI/AAAAAAAAAWk/pP6K6z-tgHM/s320/Add+Html.jpg" border="0" /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RhmYv_k0Z7I/AAAAAAAAAno/MC6e1xkgJGo/s1600-h/Add+Html.bmp"></a><span style="font-family:trebuchet ms;">มันก็จะขึ้นหน้าต่างที่เราสามารถใส่ Code ได้แล้วค่ะ และเราสามารถนำ กล่องของ Code เนี้ยเลื่อนไปที่ไหนก็ได้บนหน้า Blog ค่ะ โดยอาศัยการอำนวยความสะดวกของ เมาส์ ด้วยการคลิกซ้ายค้างที่กล่องที่ต้องการลาก ปรับเปลี่ยนสถานที่วางได้ตามสะดวก ได้เลยค่ะ</span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-1642816507999770487?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-31938915217739628642008-09-11T12:52:00.004+08:002008-12-13T14:55:25.000+08:00<div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เพื่อน ๆ คงแปลกใน ว่าทำไมหน้าบล้อกของดิฉันมันดูแปลก ๆ เปลี่ยนไป เวลาที่เอาเมาส์ชี้ค้างที่ Link ที่ดูเหมือนว่าจะส่งให้ไปที่อื่น มันจะขึ้น รูปภาพ </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">แหะ ๆ ของเล่นใหม่ของดิฉันเองค่ะ (อาจจะของเล่นเก่าของคนอื่น) เก๋ดีโน๊ะ...</span></div><br /><br /><div></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244623359775446882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMilKJQhl2I/AAAAAAAAAWU/Njj3cCfeZec/s320/First+show.jpg" border="0" /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/Rh64ASY4b_I/AAAAAAAAAn8/-0WV3UlC1Io/s1600-h/First+show.bmp"></a><span style="font-family:trebuchet ms;">เรียกว่า Snap Preview everywhere (SPA) ของ http://www.snap.com ซึ่งเป็นเครืื่องมือที่ช่วยให้ผู้อ่านประหยัดเวลา ไม่ต้องคลิกดู ก็รู้ว่า หน้า Site ที่บล้อกส่งไปจะไปที่ไหน เหมือนเป็นการเตรียมตัวเตรียมใจ (อิอิ)ซึ่งบางครั้งหน้าเพจที่เราทำ Linkไป ท่านผู้อ่านอาจไม่อยากไปก็ได้ ก็ดีกับบล้อกของเราในเรื่อง ท่านผู้อ่านจาได้อยู่หน้าบล็อกเรานาน ๆ ...ดีมั้ยคะ </span></div><br /><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244623173246313282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMik_SYg40I/AAAAAAAAAV8/f8KEnGbkDWk/s320/snap+avertister.jpg" border="0" /><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">วันนี้ก็เลยจะสอนวิธีใช้ เจ้า Snap Preview everywhere ขอเรียกว่า SPA แล้วกันนะคะ ง่ายและสั้นดี เริ่ม</span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">แรกเลย เข้าไปใน </span><a href="http://www.snap.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">http://www.snap.com </span></a><span style="font-family:trebuchet ms;">จะเข้าไปเจอหน้านี้ค่ะ </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244623180381142050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMik_s9lvCI/AAAAAAAAAWE/XPIAVTjXNRI/s320/snap+preview+anywhere.jpg" border="0" /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/Rh66oSY4cAI/AAAAAAAAAoE/NGqcjNya5Ss/s1600-h/snap+avertister.bmp"></a></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ให้คลิก ที่ Advertiser ค่ะ ให้คลิกที่ Snap Preview Anywhere ดังรูปค่ะ</span></div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244623170868992866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMik_Jht22I/AAAAAAAAAV0/YQVYHShdvbU/s320/Get+Start.jpg" border="0" /></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อเข้าไปหน้า เพจใหม่ ให้ค้นหา Get Started Now และจัดการคลิกซะเลย</span></div><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/Rh68ViY4cCI/AAAAAAAAAoU/IOuD5qyurmQ/s1600-h/Get+Start.bmp"></a><span style="font-family:trebuchet ms;">เ้ข้าหน้าใหม่ให้คลิก Continue</span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/Rh68ySY4cDI/AAAAAAAAAoc/_o1fdU56BNw/s1600-h/continue.bmp"></a></div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244623172290191314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMik_O0jn9I/AAAAAAAAAVs/Nb_lp3JPA3s/s320/continue.jpg" border="0" /></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จะเข้าไปหน้าเพจให้เราใส่ ข้อมูลบล็อกที่เราต้องการจะทำ SPA</span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">Enter Your Site URL ใส่ ชื่อบล้อกของเรา เช่น <a href="http://xxx.blogspot.com/">http://xxx.blogspot.com/</a></span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">Enter Your Email ใส่ชื่ออีเมลล์ของเรา เช่น <a href="mailto:xxx@gmail.com">xxx@gmail.com</a> </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">คลิกช่อง I agree to the Terms &amp; Conditions below.</span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">แล้วคลิก ที่ Continue </span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จะขึ้นหน้า Download Instructions &amp; Copy Code จัดการ ก๊อปปี้ Code ลงไปใส่ใน Blogspot ของเราซะเลย</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/Rh6_riY4cEI/AAAAAAAAAok/l4Dq3kmHi-o/s1600-h/copy+code.bmp"></a></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244623181173761986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMik_v6kJ8I/AAAAAAAAAWM/tVPbGhrxPHQ/s320/tourscreen_pub.png" border="0" /><br /><div></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ถ้าใครจำไม่ได้ว่า ใส่ Code อย่างไรก็ไปที่นี่นะคะ </span><br /></div><div><a href="http://siamblogspot.blogspot.com/2007/04/code-html-new-blogger.htm"><span style="font-family:trebuchet ms;">http://siamblogspot.blogspot.com/2007/04/code-html-new-blogger.htm</span></a></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">l</span><span style="font-family:trebuchet ms;">Code ที่ใส่ลงใน มันจะไม่แสดงตัว (แอบ) แต่จะฝังตัวอยู่หน้าเพจ เมื่อเราลองเข้าไปดู ที่หน้าบล้อกของเรา เจ้า SPA ก็สามารถแสดงตัวตนให้เห็นเลยค่ะ คราวนี้ท่านผู้อ่านของเรา ก็ Happy และนึกไปถึงว่า เราคงเป็นคนใจดี น่ารัก ที่ใส่ใจความสะดวกสบายของท่านผู้อ่านขนาดนี้ (อิอิ)</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">จบแล้วค่ะ สุดท้าย เพื่อน ๆ ท่านใด อยากให้ดิฉันอัพเดตเรื่องอะไรบอกกันมาได้นะคะ จะพยายามจัดให้ค่ะ บะบายเจอกันอัพเดตครั้งหน้าค่ะ : )</span></div><div><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span> </div><div> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3193891521773962864?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-90526298380308115012008-09-11T12:48:00.002+08:002008-09-11T12:52:03.596+08:00<span style="font-family:trebuchet ms;">สามารถทำได้ตามขั้นตอนดังต่อไปนี้ค่ะ<br /><br />1. ทำการ Log In เข้าไปที Account บล็อกของเรา<br />2. เข้าไปที่ Lay Out แท็ป Page Elements<br />3. ให้สังเกตที่ Header คลิกที่ Edit จะมีช่องให้เรากรอก<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244621766015605330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMijtYCkWlI/AAAAAAAAAVc/KL4_HN25SQs/s320/Header+Edit+for+blogger+2.jpg" border="0" /><br />4. ให้เลือกรูปที่จะใส่จาก “From the Web” ซึ่งหมายความว่ารูปที่ MeoMee ใช้นั้นจะมาจาก รูปภาพที่ได้โหลดขึ้นบล็อกแล้ว และเอาลิงก์ที่อยู่ URL มาใส่ ซึ่งรูปภาพก็ไม่ไปฝากที่ไหนไกล ก็ทำการอัพโหลดกับบทความของ Blogger.com นี่หล่ะค่ะ<br />5. จากนั้นคลิกเลือกใช้ Instead of title and description คือ ให้ใช้ภาพแทน ชื่อบล็อกและ รายละเอียดของบล็อก<br />6. รอรูปภาพให้ดาวน์โหลด จนเสร็จ จะขึ้นรูปภาพแบบนี้ค่ะ<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244621764716218450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMijtTMxSFI/AAAAAAAAAVk/dw-PTgqeQjc/s320/Header+for+Blogger+3.jpg" border="0" /><br />7. จากนั้นให้คลิกที่ SAVE<br /><br />เท่านี้เราก็ได้ Header ที่เราเปลี่ยนแปลงเองได้แล้วค่ะ ที่จริงมีอีกหลายคำถามรอให้มี่ตอบในบทความต่อไปละกันนะคะ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-9052629838030811501?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-2965644112416143132008-09-11T12:23:00.002+08:002008-12-13T14:55:25.645+08:00<div><span style="font-family:trebuchet ms;">วันนี้ ได้เนื้อเรื่องมาใหม่ ก็เลยรีบมาอัพเดตเก็บไว้อ่าน และบอกต่อสำหรับเพื่อน ๆ ที่สนใจการทำบล็อกค่ะ เนื่องจากเนื้อหาหัวข้อที่ผ่านมา เรื่อง </span><a href="http://siamblogspot.blogspot.com/2007/04/blog-post.html"><span style="font-family:trebuchet ms;">โพสท์บลอก แสดงเฉพาะหัวข้อ เเละเนื้อความไตเติ้ล</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ในตอนแรกมีปัญหาในเรื่องการใส่โค๊ดลงในหน้าบทความ ก็ไม่รู้จาทำไงก็เลยใส่รูปภาพแทน แล้วลิงก์กลับไปหาต้นฉบับ เห็นแล้วมันก็ขัดหูขัดตา เพราะว่า หากเพื่อน ๆ ที่อยากจะทำตาม ก็ต้องเข้าไปก็อบปี้ โค๊ดในต้นฉบับ อาจทำให้เสียเวลาและสับสน จนกระทั่งไปเจอ คุณ </span><a href="http://iake.blogspot.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">iake </span></a><span style="font-family:trebuchet ms;">(อ่านว่าอะไรนะเนี่ย) เห็นว่าสอนเรื่องการติดโค๊ด ก็เลยไปอ้อน ๆ จนได้คำตอบมา อิอิ แต่กว่าจะทำได้ก็ทำเอาเหงื่อตกอยู่เหมือนกัน ด้วยความสับสนเพราะขี้เรื่อยมันอยู่ในหัวเยอะไปหน่อย แต่ด้วยความพยายาม กัดไม่ปล่อย (ไม่ใช่หมานะคะ) ก็สำเร็จจนได้ เย้ เย้ (ภาคภูมิใจน่าดูเลยเรา) </span></div><div><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">แต่กว่าจะทำได้ก็ทำเอาเหงื่อตกอยู่เหมือนกัน ด้วยความสับสนเพราะขี้เรื่อยมันอยู่ในหัวเยอะไปหน่อย แต่ด้วยความพยายาม กัดไม่ปล่อย (ไม่ใช่หมานะคะ) ก็สำเร็จจนได้ เย้ เย้ (ภาคภูมิใจน่าดูเลยเรา) </span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ยกตัวอย่านะคะ ถ้าหาเราต้องการติดโค๊ด ลงบนหน้าบทความอย่างงี้ </span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><script type="'text/javascript'" src="'http://www.anniyalogam.com/widgets/hackosphere</font"></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">.js' /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">Type rest of the post here</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เราไม่สามารถก็อบโค๊ดแล้วมาแปะได้เลยนะคะ เพราะระบบ Blogspot ทำไม่ได้ค่ะ ต้องมีการเปลี่ยนแปลงโค๊ดนิดหน่อย</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"> คือ อันดับแรกต้องคลอบโค๊ดด้วย <code></code> ก่อนดังนี้</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><code><script type="'text/javascript'" src="'http://www.anniyalogam.com/widgets/hackosphere</font"></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">.js' /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">Type rest of the post here</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></code></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">และต้องเปลี่ยน</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RiYDR1E2N6I/AAAAAAAAAsM/biBsWqjnjt4/s1600-h/code.bmp"></a></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244616079544304194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMieiYSKQkI/AAAAAAAAAU0/YLj13ky7ZQs/s320/code.jpg" border="0" /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ตัวอย่างทั้งหมดของโค๊ดที่แสดงสัญลักษณ์ ดังกล่าวอย่างงี้ค่ะ <a href="http://3.bp.blogspot.com/_J-CLcXkFwmI/RiancFE2N-I/AAAAAAAAAss/QjfNvQDJAFo/s1600-h/code2.bmp"></a></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244616082740019858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMieikMFApI/AAAAAAAAAU8/WmNANbQm_xk/s320/code2.jpg" border="0" /></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">เท่านี้เราก็สามารถวางโค๊ดลงในบล็อกของเราได้แล้วค่ะ เป็นไงบ้างคะ เผื่อเอาไว้เก็บโค๊ดส่วนตั๊ว ส่วนตัวไว้ในบล็อก ของเราค่ะ ค่ะ</span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ถ้างงไม่เข้าใจก็ไปที่บล้อกคุณ iake ได้ค่ะ ที่นี่ <a href="http://iake.blogspot.com/">http://iake.blogspot.com</a></span></div><div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span> </div><div><span style="font-family:trebuchet ms;">ขอบคุณ คุณ iake ด้วยนะคะ </span></div><div><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span> </div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-296564411241614313?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-35235137461575093042008-09-11T12:18:00.003+08:002008-09-11T12:22:46.846+08:00<span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"><strong>..เริ่มต้นจัดการบัญชีของคุณ</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><strong><span style="font-size:130%;">การสมัครสมาชิก</span></strong><br /><br />ต้องมีบัญชี Gmail ในการเข้าสู่ระบบหรือเปลี่ยนการใช้งานหรือไม่ ?เราไม่ได้กำหนดให้คุณต้องมีที่อยู่ Gmail ในการเข้าสู่ Blogger หรือสร้างบัญชีผู้ใช้ Google ถ้าคุณไม่มีหรือไม่ต้องการบัญชี Gmail สามารถสร้างบัญชีผู้ใช้ Google ได้ บัญชีผู้ใช้ Google ประกอบด้วยที่อยู่อีเมลและรหัสผ่านใดก็ได้ที่คุณเลือก </span><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;">อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณมีบัญชี Gmail อยู่แล้ว บัญชีดังกล่าวจะมาพร้อมกับบัญชีผู้ใช้ Google ในตัว ซึ่งคุณสามารถใช้เชื่อมโยงกับบัญชี Blogger ได้ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">โดยท่านสมัครสมาชิกได้เว็บใดเว็บหนึ่ง ซึ่งสมัครได้ที่</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />- </span><a href="http://www.gmail.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">www.gmail.com</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> </span><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;">วิธีการสมัคร</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">1. คลิกที่ "สมัครเข้าใช้งาน e-mail"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">2. กรอกรายละเอียดของท่านให้ครบถ้วนนะค่ะ</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">3. คลิกที "ดำเนินการต่อไป"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">4. จากนั่นไปที่ "ฉันพร้อมแล้ว นำฉันไปยังบัญชี"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">5. เสร็จสิ้นการสมัคร</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />หรือ </span><a href="http://www.google.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">www.google.com</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> </span><br /></span><span style="font-family:Trebuchet MS;">วิธีการสมัคร</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">1</span><span style="font-family:trebuchet ms;">. คลิกที่มุมขวาบน "เข้าสู่ระบบ"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">2. คลิกที่ สร้างบัญชีผู้ใช้เดี๋ยวนี้ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">3. กรอกข้อมูลของท่านให้ครบถ้วนนะค่ะ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">4. เสร็จแล้วคลิกที่ข้างล่างสุด "ฉันยอมรับ โปรดสร้างบัญชีของฉัน"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">5. ไปที่ "คลิกที่นี้เพื่อดำเนินการต่อ"<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อสมัครดังกล่าวเรียบร้อย จากนั่นเราก็เข้าสมัครblog ได้เลย</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ได้ที่ </span><a href="http://www.blogspot.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">www.blogspot.com</span></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ขั้นตอนการสมัคร</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">1. คลิกที่ "สร้างblog ของคุณทันที"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">2. จากนั้นสร้างบัญชี โดยกรอกข้อมูลให้ครบถ้วน แล้วติกเครื่องหมายถูก ตรงที่ "ข้าพเจ้ายอมรับข้อตกลงการใช้บริการ แล้วคลิกที่ "ดำเนินการต่อ"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">3. จากนั่น ตั้งชื่อเว็บไซต์นะค่ะ กรอกข้อมูลทั้งหมด</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">4. คลิกที่ "ดำเนินการต่อ"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">5. จากนั้นเลือกแม่แบบ ที่ต้องการ แล้วคลิกที "ดำเนินการต่อ"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">6. คลิกที "เริ่มต้นการเขียน Blog"</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">7. จากนั้นเขียน Blog ของคุณที่คุณสนใจ</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">8. แค่นี้ก็เป็นอันสิ้นสุด นะค่ะ</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><strong><span style="font-size:130%;">เมื่อเข้าสู่ระบบ</span></strong><br /><br />1. ไปที่ "ลงชื่อเข้าใช้งานด้วยบัญชีผู้ใช้ Google ของคุณ"<br />2. พิมพ์ ชื่อผู้ใช้ หรือ อีเมล์ และพิมพ์ รหัสผ่าน<br />3. คลิกที่ "ลงชื่อเข้าใช้"<br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3523513746157509304?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-13861763455545761342008-09-11T12:13:00.003+08:002008-09-11T12:18:21.855+08:00<a name="gettingStarted"></a><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>เริ่มต้นใช้งาน</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><strong>เผยแพร่เสียงของคุณได้ง่ายๆ และฟรี</strong><br />สร้างบล็อกของคุณด้วย Blogger ด้วยขั้นตอนง่ายๆ เพียงไม่กี่ขั้นตอน คุณสามารถเริ่มต้นส่งข้อความ รูปภาพ วิดีโอ และอื่นไปยังบล็อกของคุณได้ในไม่กี่นาที ส่งข้อความฟรีได้บ่อยเท่าที่ต้องการ ดูบทความ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41348"><span style="font-family:trebuchet ms;">วิธีเริ่มต้น</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> หรือดู </span><a href="http://www.youtube.com/watch?v=BnploFsS_tY"><span style="font-family:trebuchet ms;">วิธีสร้างบล็อกด้วยวิดีัโอของ Blogger</span></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ส่วนติดต่อที่ใช้งานง่าย</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ทำตามขั้นตอนพื้นฐานสองสามขั้นตอนเพื่อ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41378"><span style="font-family:trebuchet ms;">เริ่มต้นการส่งบทความไปยังบล็อกของคุณ</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ส่วนติดต่อที่ใช้งานง่ายของเราจะช่วยให้คุณสามารถเปลี่ยนแบบอักษร ทำให้ข้อความเป็นตัวหนาหรือตัวเอียง ปรับสีของข้อความและการจัดเรียง และอื่นๆ อีกมากมาย ขณะที่คุณเขียนบทความใหม่ในบล็อก Blogger จะ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42442"><span style="font-family:trebuchet ms;">บันทึกบทความไว้โดยอัตโนมัติ</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> โดยไม่รบกวนการพิมพ์ของคุณ นอกจากนี้ยังมี </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41457"><span style="font-family:trebuchet ms;">คุณลักษณะตรวจการสะกด</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ที่ใช้งานง่าย และวิธี </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=44498"><span style="font-family:trebuchet ms;">เพิ่มป้ายกำกับไปยังบทความของคุณ</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;">และ Blogger ยังมี </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42239"><span style="font-family:trebuchet ms;">เครื่องมือแำ้ก้ไข HTML</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ซึ่งช่วยให้คุณสามารถกำหนดลักษณะของบทความของคุณเองได้อย่างเต็มที่<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><strong><span style="font-family:trebuchet ms;">เ</span><span style="font-family:trebuchet ms;">ว็บไซต์ฟรี</span></strong><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ของคุณเมื่อคุณสร้างบล็อก คุณสามารถใช้พื้นที่บล็อกฟรีได้ที่ Blog*Spot เพียงเลือก </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42423"><span style="font-family:trebuchet ms;">URL ที่ใช้ได้</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> และคุณก็พร้อมแล้ว หากคุณเปลี่ยนใจและ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41402"><span style="font-family:trebuchet ms;">ต้องการ URL อื่น</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ในภายหลัง ก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ง่าย Blogger ยังมีตัวเลือก </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=55373"><span style="font-family:trebuchet ms;">โดเมนที่กำหนดเอง</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> คุณสามารถตั้งชื่อโดเมน เช่น example.com และเราจะให้บริการบล็อกของคุณที่โดเมนนั้น พร้อมด้วยคุณลักษณะดีๆ ทั้งหมดจาก Blogger<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>กำหนดแม่แบบเอง</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">คุณสามารถเลือกจาก </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41439"><span style="font-family:trebuchet ms;">แม่แบบจำนวนมาก</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> สำหรับบล็อกของคุณ เพียงเลือกแม่แบบที่เหมาะกับความต้องการของคุณมากที่สุด นอกจากนี้ คุณสามารถ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=43708"><span style="font-family:trebuchet ms;">กำหนดการออกแบบของบล็อกของคุณเอง</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> โดยใช้ส่วนติดต่อแบบลากและวางที่ใช้งานง่ายของเรา และคุณสามารถเพิ่ม Gadget ที่มีประสิทธิภาพ เช่น สไลด์โชว์ แบบสำรวจผู้ใช้ หรือแม้แต่ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42281"><span style="font-family:trebuchet ms;">โฆษณาของ AdSense</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เปลี่ยน </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=43709"><span style="font-family:trebuchet ms;">แบบอักษรและสี</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> บนบล็อกของคุณได้ง่ายเช่นกัน ถ้าคุณต้องการควบคุมเลย์เอาต์ของบล็อกได้แม่นยำยิ่งขึ้นอีก คุณสามารถใช้คุณลักษณะแก้ไข HTML ได้<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>เพิ่มรูปภาพและวิดีโอไปยังบทความของคุณคุณ</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">สามารถ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41641"><span style="font-family:trebuchet ms;">เพิ่มรูปภาพ</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ได้อย่างง่ายดาย ไปยังบทความของบล็อก ด้วยการคลิกที่ไอคอนรูปภาพในแถบเครื่องมือของเครื่องมือแก้ไขบทความ จาำกนั้น รูปภาพของคุณจะถูกวางในบัญชี </span><a href="https://www.google.com/accounts/ServiceLogin?hl=th&amp;passive=true&amp;service=lh2&amp;ltmpl=blogger&amp;continue=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fhome%3Fsource%3Dbloggerdashboard"><span style="font-family:trebuchet ms;">ฟรี Picasa Web Albums </span></a><span style="font-family:trebuchet ms;">ของคุณ ซึ่งคุณสามารถสั่งพิมพ์หรือจัดระเบียบรูปภาพลงในอัลบั้มได้ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=67428"><span style="font-family:trebuchet ms;">การเพิ่มวิดีโอ</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ไปยังบทความเป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย เพียงคลิกไอคอนแผ่นฟิล์มบนแถบเครื่องมือของเครื่องมือแก้ไขบทความเพื่อเริ่มต้น วิดีโอที่อัปโหลดผ่าน Blogger จะใช้พื้นที่บน </span><a href="http://video.google.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">Google Video</span></a><br /><a name="moreFeatures"></a><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong><span style="font-size:130%;">คุณลักษณะเพิ่มเติม</span></strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong><span style="font-size:130%;"></span><br />ข้อเสนอแนะจากผู้อ่าน</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Blogger ช่วยให้ผู้อ่านสามารถ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42399"><span style="font-family:trebuchet ms;">ฝากความคิดเห็น</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ในบทความบนบล็อกได้อย่างง่ายดาย ซึ่งจะทำให้คุณได้รับข้อเสนอแนะที่มีประโยชน์และเป็นปัจจุับัน คุณและผู้อ่านยังสามารถเลือกที่จะรับการแจ้งความคิดเห็น </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=79117"><span style="font-family:trebuchet ms;">ทางอีเมล</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> หรือจากฟีด สำหรับการจัดการที่มากขึ้น คุณสามารถ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42537"><span style="font-family:trebuchet ms;">ดูแลความคิดเห็น</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ในบล็อกของคุณได้<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>การแจ้งบทความใหม่</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ผู้อ่านของคุณสามารถเลือกที่จะสมัครเป็นสมาชิกฟีดของบล็อกของคุณ เพื่อให้ได้รับการแจ้งเมื่อคุณเผยแพร่บทความใหม่บนบล็อก นอกจากนี้ คุณสามารถ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42662"><span style="font-family:trebuchet ms;">กำหนดสิ่งที่ใช้ร่วมกัน</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ในฟีดบล็อกของคุณ และตั้งค่าบล็อกให้ส่งอีเมลบทความใหม่ไปยังที่อยู่อีเมลหรือรายชื่อการส่งอีเมลที่ระบุได้โดยอัตโนมัติ<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ID แบบง่ายเพียงหนึ่งเดียว</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">เนื่องจากคุณสามารถเข้าสู่ Blogger ด้วย </span><a href="http://www.google.com/support/accounts/bin/answer.py?answer=27439"><span style="font-family:trebuchet ms;">บัญชีผู้ใช้ Google</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ของคุณ ซึ่งยังให้สิทธิ์การเข้าถึง Gmail, iGoogle, orkut และอื่นๆ แก่คุณด้วย — คุณจะมีชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านที่ต้องคอยจดจำน้อยลงอีกหนึ่งชื่อ นอกจากนี้ ที่อยู่บล็อกของคุณยังใช้เป็น </span><a href="http://openid.net/"><span style="font-family:trebuchet ms;">OpenID</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เพื่อให้ข้อมูลประจำตัวแบบดิจิทัลชุดเดียวสำหรับทั้งเว็บไซต์ เนื่องจากบล็อกของคุณสามารถยอมรับความคิดเห็นจากผู้ใช้ OpenID นอกเหนือจากสมาชิกของ Blogger ที่ลงทะเบียน จึงทำให้ผู้อ่านทั้งหมดสามารถฝากข้อเสนอแนะไว้ได้ง่ายขึ้น รวมถึงเข้าร่วมการสนทนาได้ง่ายเช่นกัน<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ภาษาทั่วโลก</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ขณะนี้คุณสามารถใช้ Blogger ได้ใน </span><a href="http://www.blogger.com/language.g"><span style="font-family:trebuchet ms;">41 ภาษา</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี เยอรมัน สเปน ดัตช์ โปรตุเกส จีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ผู้้ใช้ที่พูดภาษา </span><a href="http://buzz.blogger.com/2008/01/three-new-languages-and-whole-new.html"><span style="font-family:trebuchet ms;">อาหรับ ฮิบรู และเปอร์เซีย</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> สามารถใช้การแสดงและการจัดรูปแบบที่เป็นแบบขวาไปซ้าย และสามารถใช้ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=58226"><span style="font-family:trebuchet ms;">การถอดเสียง</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ได้ในภาษาตระกูลอินดิคห้าภาษา<br /></span><a name="advancedFeatures"></a><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"><strong>คุณลักษณะขั้นสูง</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><strong>ส่งบทความขณะเดินทาง</strong><br />Blogger สนับสนุน </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42448"><span style="font-family:trebuchet ms;">การเขียนบล็อกในแบบเคลื่อนที่</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เพียงส่ง MMS ที่มีรูปภาพ ข้อความ หรือทั้งสองอย่างไปที่ go@blogger.com เพื่อเริ่มต้นใช้งาน นอกจากนี้ คุณยังสามารถส่งบทความไปยังบล็อกของคุณ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41452"><span style="font-family:trebuchet ms;">ทางอีเมล</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ด้วยการสร้างที่อยู่อีเมล Mail-to-Blogger ที่เป็นความลับ ไม่ว่าจะด้วยวิธีการใด การส่งบทความไปยังบล็อกของคุณ เมื่อใดและที่ใดก็ได้ที่คุณต้องการจะกลายเป็นเรื่องง่าย<br /></span><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>การเขียนบล็อกเป็นกลุ่ม</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">เมื่อใช้ Blogger การ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41440"><span style="font-family:trebuchet ms;">สร้างบล็อกของทีม</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> ก็สามารถทำได้อย่างง่ายดาย ช่วยให้นักเขียนบล็อกจำนวนมากสามารถร่วมเขียนบล็อกเดียวกันได้ คุณสามารถเลือกสมาชิกของทีมที่มีสิทธิ์ในการจัดการ และสมาชิกที่จะเป็นเพียงผู้เขียน นอกจากนี้ คุณสามารถเลือกที่จะ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42673"><span style="font-family:trebuchet ms;">ทำให้บล็อกเป็นส่วนตัว</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> และจำกัดผู้ที่สามารถเข้าชมได้ ซึ่งจะทำให้คุณสามารถควบคุมบล็อกของคุณได้อย่างเต็มที่<br />แอปพลิเคชันของบุคคลที่สามคุณสามารถเลือก </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=42347"><span style="font-family:trebuchet ms;">แอปพลิเคชันของบุคคลที่สาม</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> มากมาย ซึ่งผสานรวมกับ Blogger เพื่อทำให้การสร้างบล็อกง่ายขึ้นสำหรับคุณ และอย่าพลาด </span><a href="http://code.blogger.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">code.blogger.com</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> หากคุณเป็นนักพัฒนาและต้องการสร้างแอปพลิเคชันที่ยอดเยี่ยมของคุณเอง<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>คุณลักษณะมากมายกว่าเดิม...</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">เรากำลังพัฒนาคุณลักษณะใหม่ของ Blogger อย่างต่อเนื่อง โปรดดู </span><a href="http://buzz.blogger.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">Blogger Buzz</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เพื่อให้ทราบถึงการเพิ่มเติมและเปลี่ยนแปลงล่าสุดอยู่เสมอ หากคุณต้องการทดลองใช้คุณลักษณะทดสอบ โปรดดู </span><a href="http://draft.blogger.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">Blogger แบบร่าง</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> และหากคุณต้องการข้อมูลเพิ่มเิติมเกี่ยวกับคุณลักษณะของ Blogger โปรดเข้าสู่ </span><a href="http://help.blogger.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">ไซต์ช่วยเหลือของ Blogger</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> หรือ </span><a href="http://groups.google.com/group/blogger-help/"><span style="font-family:trebuchet ms;">กลุ่มการสนทนา</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เมื่อต้องการดูสิ่งที่บุคคลอื่นกำลังส่ง โปรดดู </span><a href="http://blogsofnote.blogspot.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">บล็อกแนะนำ</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> และ </span><a href="http://play.blogger.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">Blogger Play</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> เราหวังว่าคุณจะชอบสิ่งที่เราสร้าง</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-1386176345554576134?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-31711453005666375162008-09-11T11:05:00.004+08:002008-09-11T12:13:17.939+08:00<span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>บล็อก คืออะไร</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><br />บล็อกเป็นไดอารีส่วนบุคคล ห้องฟังเทศน์ พื้นที่สำหรับความร่วมมือ เวทีแสดงออกทางการเมือง ห้องกระจายข่าว การเก็บรวบรวมลิงก์ ความคิดส่วนตัวของคุณ บันทึกสำหรับคนทั่วโลก<br />บล็อกของคุณจะเป็นอะไรก็ได้ตามที่ใจต้องการ เรามีบล็อกนับล้าน ทุกรูปแบบและทุกขนาด และไม่มีกฎตายตัว<br />กล่าวง่ายๆ บล็อกก็คือเว็บไซต์ ซึ่งคุณสามารถเขียนเรื่องต่างๆ ได้อย่างต่อเนื่อง เรื่องใหม่จะปรากฏด้านบนสุด เพื่อให้ผู้เยี่ยมชมสามารถอ่านสิ่งที่มาใหม่ จากนั้นจะสามารถแสดงความคิดเห็นหรือสร้างลิงก์ หรือส่งอีเมลถึงคุณ หรือไม่ทำอะไรเลย<br />นับตั้งแต่ Blogger เปิดตัวในปี ค.ศ. 1999 บล็อกก็ได้เปลี่ยนโฉมหน้าของเว็บ สร้างผลกระทบต่อการเมือง เขย่าวงการสื่อสารมวลชน และทำให้คนนับล้านได้แสดงออกและติดต่อกับบุคคลอื่น<br />และเรามั่นใจว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น<a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMiY0ZpeCUI/AAAAAAAAAUs/wiRQv058WH8/s1600-h/tourscreen_pub.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244609792078383426" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMiY0ZpeCUI/AAAAAAAAAUs/wiRQv058WH8/s320/tourscreen_pub.png" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>เผยแพร่ ความคิดของคุณ</strong></span><br /></span><br /><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"><strong></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">บล็อกเป็นกระบอกเสียงของคุณเองในเว็บ และเป็นพื้นที่สำหรับเก็บและแลกเปลี่ยนสิ่งที่คุณสนใจ — ไม่ว่าจะเป็นความเห็นเกี่ยวกับการเมือง ไดอารีส่วนบุคคล หรือลิงก์ไปยังเว็บไซต์ที่คุณต้องการจดจำ<br />ผู้คนจำนวนมากใช้บล็อกเพื่อจัดระเบียบความคิดของตัวเอง ในขณะที่บางคนมีผู้ฟังนับพันที่มีอิทธิพลจากทั่วโลก นักสื่อสารมวลชนมืออาชีพและสมัครเล่นใช้บล็อกเพื่อเผยแพร่ข่าว ส่วนนักเขียนบันทึกส่วนบุคคลใช้บล็อกเพื่อแสดงความคิดของตน<br />ไม่ว่าคุณอยากจะบอกอะไร Blogger ช่วยคุณพูดสิ่งนั้นได้</span><br /><br /><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><br /><br /><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ชักชวน เพื่อนเข้าร่วม</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />Blogging ไม่ใช่แค่การแสดงความคิดของคุณบนเว็บเท่านั้น แต่เป็นเรื่องของการติดต่อและรับฟังบุคคลอื่นที่อ่านผลงานของคุณและใส่ใจที่จะตอบสนอง เมื่อใช้ Blogger คุณจะสามารถควบคุมว่าใครสามารถอ่านและเขียนในบล็อกของคุณ ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทหรือคนทั้งโลก!<br />ความคิดเห็นของ Blogger ให้ทุกคนจากทุกที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทความของคุณ คุณสามารถเลือกว่าจะยอมให้มีความคิดเห็นสำหรับแต่ละบทความหรือไม่ และคุณสามารถลบความคิดเห็นใดก็ตามที่คุณไม่ชอบได้<br />การควบคุมการเข้าถึง ช่วยให้คุณสามารถเลือกว่าผู้ใช้คนใดสามารถอ่านหรือเขียนข้อมูลในบล็อกของคุณ คุณสามารถใช้บล็อกของกลุ่มที่มีผู้เขียนหลายคนเป็นเครื่องมือการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพสำหรับทีมขนาดเล็ก ครอบครัว และกลุ่มอื่นๆ หรือในฐานะผู้เขียน คุณสามารถสร้างพื้นที่ออนไลน์ส่วนบุคคลสำหรับการเก็บรวบรวมข่าวและความคิดต่างๆ เพื่อเก็บไว้เอง หรือแลกเปลี่ยนกับผู้อ่านได้มากตามที่คุณต้องการ<br />ข้อมูลส่วนตัวใน Blogger ช่วยให้คุณสามารถค้นหาบุคคลและบล็อกที่มีความสนใจร่วมกับคุณได้ ข้อมูลส่วนตัว Blogger ของคุณ ซึ่งเป็นที่ที่คุณแสดงบล็อก ความสนใจ และอื่นๆ จะช่วยให้บุคคลอื่นหาคุณพบ (เฉพาะในกรณีที่คุณยินยอมให้ค้นหาได้)</span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ออกแบบ บล็อกของคุณ</strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นบล็อกของคุณ หรือคิดว่าได้เวลาเปลี่ยนโฉมหน้าของบล็อกที่มีอยู่แล้ว เครื่องมือแก้ไขที่ใช้งานง่ายของ Blogger จะช่วยให้คุณสามารถออกแบบหน้าเว็บที่มีรูปลักษณ์น่าสนใจได้อย่างง่ายดาย<br />แม่แบบ — แม่แบบที่เรามีจะช่วยให้คุณเริ่มต้นด้วยไซต์ที่น่าสนใจได้ทันที โดยไม่ต้องเรียนรู้ HTML แม้ว่า Blogger จะยอมให้คุณแก้ไขรหัส HTML ของบล็อกเมื่อใดก็ได้ที่ต้องการ<br />สีและแบบอักษรที่กำหนดเอง — เมื่อคุณพร้อมที่จะดำเนินการในขั้นถัดไป คุณสามารถตั้งค่าแม่แบบเพิ่มเติม เพื่อสร้างการออกแบบที่สะท้อนถึงตัวคุณและบล็อกของคุณได้อย่างสมบูรณ์แบบ<br />ลากและวางองค์ประกอบของหน้า — ระบบลากและวางที่แสนสะดวกของ Blogger ช่วยให้คุณสามารถตัดสินใจว่าจะให้บทความ ข้อมูลส่วนตัว คลังบทความ และส่วนอื่นๆ ของบล็อกอยู่ที่ใดในหน้า</span><br /><p><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ส่ง รูป</strong></span></p><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></strong><span style="font-family:trebuchet ms;"><p><br />บางครั้งคุณเพียงอยากแสดงรูปภาพ ในอินเทอร์เฟซของ Blogger มีปุ่มสำหรับการอัพโหลดรูปภาพ เพียงคุณคลิกปุ่มรูปภาพเพื่ออัพโหลดภาพถ่ายจากคอมพิวเตอร์ของคุณ ถ้าภาพถ่ายที่คุณต้องการวางในบล็อกนั้นอยู่ในเว็บอยู่แล้วก็สามารถทำได้เช่นกัน โดยบอกเราว่าภาพนั้นอยู่ที่ใด<br />คุณสามารถส่งภาพถ่ายจากกล้องโทรศัพท์เคลื่อนที่ไปยังบล็อกของคุณโดยตรง ขณะที่คุณกำลังเดินทาง ด้วย Blogger Mobile</p></span><p><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>ใช้ ระบบเคลื่อนที่</strong></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Blogger Mobile ช่วยให้คุณสามารถส่งภาพถ่ายและข้อความไปยังบล็อกของคุณโดยตรงในขณะที่เดินทาง คุณแค่ส่งข้อความถึง go@blogger.com จากโทรศัพท์ โดยไม่จำเป็นต้องมีบัญชีผู้ใช้ Blogger เพียงแค่ข้อความนั้น คุณก็สามารถสร้างบล็อกใหม่และแสดงภาพถ่ายหรือข้อความที่คุณส่ง<br />หลังจากนี้ ถ้าคุณต้องการอ้างสิทธิ์บล็อกระบบเคลื่อนที่หรือเปลี่ยนบทความของคุณเป็นบล็อกอื่น เพียงเข้าสู่ </span><a href="http://go.blogger.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">go.blogger.com</span></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> และใช้รหัสการอ้างสิทธิ์ของ Blogger ที่ส่งถึงโทรศัพท์ของคุณ<br />เราสนับสนุนผู้ให้บริการระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ได้รับความนิยมส่วนใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก ถ้าผู้ให้บริการของคุณไม่สามารถใช้ Blogger Mobile คุณสามารถส่งบล็อกของคุณโดยใช้ </span><a href="http://help.blogger.com/bin/answer.py?answer=41452"><span style="font-family:trebuchet ms;">Mail-to-Blogger</span></a></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><strong>เริ่มต้น</strong></p><p>วิธีที่ทำให้คุณเข้าใจเกี่ยวกับการเขียนบล็อกได้รวดเร็วที่สุดคือ ลองเขียนบล็อกด้วยตัวคุณเอง เราได้พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะทำให้การเขียนบล็อกเป็นเรื่องง่ายสำหรับคุณ เพียงคลิกลิงก์ด้านล่าง คุณก็จะเป็นส่วนหนึ่งของปรากฏการณ์ที่เปลี่ยนเว็บและสื่อเป็นกิจกรรมการมีส่วนร่วม ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที เราไม่ได้ล้อเล่น<br />หลังจากนั้นจะเป็นอย่างไร ใครจะรู้ คุณอาจจะสนุกก็ได้<br />และอย่าลืม: Blogger ให้บริการโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ และถ้าคุณประสบปัญหา เพียงคลิกปุ่มความช่วยเหลือจากหน้าจอใดก็ได้ และคุณจะพบคำตอบที่คุณต้องการหา หรือกระทั่งยังสามารถถามเจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุนของเรา</p></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3171145300566637516?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-70463687883590141402008-09-10T15:24:00.000+08:002008-09-10T15:26:13.537+08:00<span style="font-family:courier new;">ลักษณะอาการเสียของเครื่องคอมพิวเตอร์ เราสามารถแบ่งได้เป็น 5 กลุ่มอาการ ดังนั้นในการตรวจหาสาเหตุของอาการเสีย ก็ให้ดูว่าเป็นอาการเสียที่อยู่ในกลุ่มใดดังนี้</span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">1. ตรวจสอบอาการเสียของเครื่องจากเสียง Beep Code </span><br /><span style="font-family:courier new;"> ทุก ๆ ครั้งที่คุณเปิดใช้งานเครื่องครั้งแรก ก็จะได้ยินเสียง ปี๊ป ดังสั้น ๆ 1 ครั้ง แล้วเครื่องก็จะทำงานต่อตามปกติ แต่ถ้าเมื่อไรที่คุณได้ยินสียงมากกว่า 1 ครั้ง หรือมีเสียงดังยาว ๆ จากนั้นเครื่องก็หยุดนิ่ง ก็ทำใจไว้ได้เลยว่าเครื่องของคุณมีปัญหาแล้ว เมื่อคุณเจออาการแบบนี้ให้รีบปิดเครื่องทันที เพราะตราบใดที่เครื่องยังไม่ได้รับการแก้ไข ก็จะไม่สามารถใช้งานเครื่องได้จนกว่าจะแก้ปัญหาเสียก่อน เสียงปี๊ปที่เราได้ยินนี้จะถูกเรียกว่า Beep Code ซึ่งจะมีจำนวนครั้งไม่เท่ากัน และมีเสียงดังสั้นบ้างยาวบ้าง ลักษณะของเสียงที่แตกต่างกันนี้เองที่บอกเราว่า อุปกรณ์ชิ้นไหนมีปัญหา ดังนั้นถ้าเจอปัญหาลักษณะนี้ก็ต้องลองฟังให้ดีว่า ดังกี่ครั้ง สั้นยาวแบบไหน แล้วนำไปเทียบดูในตารางไบอสตามยี่ห้อของไบออส เพื่อจะรุ้ว่าอะไรคือต้นเหตุ แล้วจะได้หาทงแก้ไขต่อไป </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">2. ตรวจสอบอาการเสียของเครื่องโดยดูจากข้อความที่แจ้งบนหน้าจอ</span><br /><span style="font-family:courier new;"> การแจ้งปัญหาหรือความผิดปกติที่เครื่องตรวจพบด้วยข้อความบนหน้าจอ ซึ่งเราเรียกว่า Message Error นับป็นการแจ้งปัญหาอีกแบบหนึ่งที่มีประโยชน์ เพราะเราสามรถรู้ปัญหาได้ทันทีว่าอปกรณ์ตัวไหนทำงานผิดปกติ หรือไม่ก็รู้ว่าการทำงานส่วนใดมีปัญหา ซึ่งจะนำไปสู่แนวทางในการแก้ปัญหาที่ง่ายขึ่น ตัวอย่างของข้อความที่ปรากฎให้เห็นบนหน้าจอบ่อย ๆ อย่างเช่น CMOS checksum Error CMOS BATTERY State LowHDD Controller FailureDiskplay switch not proper</span><br /><span style="font-family:courier new;"> ดังนั้นถ้าคุณพบว่าเครื่องได้แจ้งปัญหาให้ทราบก็ให้รับหาทางแก้ไขโดยด่วน แต่ถ้าไม่สามารถแก้ไขได้ก็ให้จดข้อความบนหน้าจอไว้ เพื่อเอาไว้สอบถามผู้ที่สามารถให้คำแนะนำได้หรือเอาไวให้ช่างที่ร้านซ่อมดูก็ได้ เพื่อให้การตรวจซ่อมทำได้เร็วขึ้น </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">3. ตรวจสอบอาการเสียโดยดูจากความผิดปกติของเครื่องที่สามารถสังเกตุ</span><br /><span style="font-family:courier new;"> วิธีนี้คงต้องใช้ทักษะ ความรู้ และความชำนาญมากกว่า 2 แบบแรก เพราะจะเป็นอาการที่เครื่องไม่ได้มีอะไรแจ้งให้เราทราบเลยว่าอุปกรณ์ชิ้นไหนมีปัญหาหรือเสียหาย มีแต่ความผิดปกติที่เราสามารถสังเกตุได้ทางกายภาพ อย่างเช่น เปิดสวิตซ์แล้วไฟไม่ติด , เสียบปลั๊กแล้วเครื่องก็เปิดทันที , เปิดใช้เครื่องได้ไม่ถึง 5 นาที ระบบก็ล่ม เป็นต้น จะเห็นว่าอาการดังกล่าวนี้เครื่องไม่ได้แจ้งอะไรให้เราทราบเลยนอกจากอาการผิดปกติที่เรารับรู้ได้ ดังนั้นในการแก้ปัญหาในลักษณะนี้จึงจะต้องอาศัยผู้ที่มีประสบการณ์หรือช่างผู้ชำนาญ จึงจะสามารถวิเคราะห์ตรวบสอบ และทำการซ่อมแซมแก้ปัญหาได้ </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">4. ตรวจสอบอาการเสียที่เราสามารถระบุอุปกรณ์ได้เลย</span><br /><span style="font-family:courier new;"> ปัญหาแบบนี้จะเป็นกับอุปกรณ์ที่เราใช้อยุ่เป็นประจำแต่ถ้าอยุ่ ๆ ไม่สามารถทำงาน หรือทำงานได้ไม่ดี เราก็รู้ได้ทันทีว่าอะไรเสีย อย่างเช่น ไดรว์ซีดีรอมไม่ทำงาน ภาพบนจอสั่นหรือกระพริบ ไดรว์ A ไม่ยอมอ่านแผ่น เป็นต้น จะเห็นว่าเป็นปัญหาที่เกิดจากความผิดปกติของอุปกรณ์ชิ้นนั้น ๆ โดยตรง การตรวจสอบหรือตรวจเช็คจึงทำได้ง่าย ไม่ยุ่งยากเหมือน 3 แบบที่ผ่านมา</span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"> 5. ตรวจสอบอาการเสียที่เกิดจากการอัพเกรดอุปกรณ์ ไปจนถึงการปรับแต่งเครื่อง </span><br /><span style="font-family:courier new;"> สิ่งที่ทำให้เครื่องเกิดปัญหาอีกอย่างก็คือ การเพิ่มเติม ปรับเปลี่ยนหรือปรับแต่งอุปกรณ์บางตัวก็ทำไห้เกิดปัญหาได้อีกเหมือนกัน เช่น อัพเกรดแรมแล้วเครื่องแฮงค์ Overclock ซีพียูจนไหม้ , ปรับ BOIS แล้วเครื่องรวน เป็นต้น จะเห็นว่าในสภาพเครื่องก่อนกระทำใด ๆ ยังทำงานได้ปกติอยุ่ แต่หลังจากที่มีการอัพเกรดหรือปรับแต่งเครื่องแล้วก็มีปัญหาตามมาทันที แล้วคุณจะทำอย่างไร ????? บีคอมมีคำตอบให้คุณ</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7046368788359014140?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-58957100992939464162008-09-10T15:23:00.000+08:002008-09-10T15:24:43.453+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMd2ItocKjI/AAAAAAAAAUc/UjngIDyjfc4/s1600-h/servicecom1.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244290183156476466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMd2ItocKjI/AAAAAAAAAUc/UjngIDyjfc4/s320/servicecom1.gif" border="0" /></a><br /><div><span style="font-family:courier new;"></span></div><br /><div><span style="font-family:courier new;"></span></div><br /><div><span style="font-family:courier new;">หมดปัญญาซ่อมเองทำอย่างไร ? ปัญหาหรืออาการเสียหลายอย่างจำเป็นจะต้องใช้ทักษะในการตรวจซ่อมสูง ซึ่งต้องอาศัยช่างที่มีความเชี่ยวชาญหรือชำนาญเป็นพิเศษ แต่ถ้าคุณไม่มีก็อย่าเสี่ยงซ่อมเอง เพราะอาจทำให้เกิดความเสียหายมากขึ้น ทางที่ดีส่งซ่อมดีกว่า เช่น งานบัดกรีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิค เปลี่ยนแผ่นวงจรบนฮาร์ดดิสก์ ซ่อมเมนบอร์ด หลดภาพของจอมอนิเตอร์เสื่อม เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้แนะนำให้ส่งซ่อมดีกว่า หรือถ้าอุปกรณ์ ยังอยู่ในประกันก็ส่งเคลมดีที่สุด</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5895710099293946416?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-86234665346003001942008-09-10T15:21:00.000+08:002008-09-10T15:22:57.973+08:00<span style="font-family:courier new;">เครื่องเสียบู๊ตไม่ขึ้น อุปกรณ์เจ๊ง ฮาร์ดดิสก์พัง ฯลฯ ปัญหาเหล่านี้ดูจะเรื่องปกติ ที่ผู้ใช้คอมฯ ทุกท่านจะต้องเจออย่างแน่นอน ไม่วันใดก็วันหนึ่ง ถ้าจะให้ทุกคนลุกขึ้นมาแก้ปัญหาหรือซ่อมเองก็เป็นเรื่องยาก เพราะถ้าเป็นอาการเสียทางด้านฮาร์ดแวร์ทุกคนก็มักจะมองว่าเป็นเรื่องไกลตัว แล้วก็ส่ายหัวเมื่อเจอปัญหาเหล่านี้ เพราะกลัวว่าถ้าซ่อมเองแล้วเครื่องจะพัง สู้ยกเครื่องไปให้ร้านซ่อมดีกว่า เพื่อความมั่นใจ</span><br /><span style="font-family:courier new;"> ทุกครั้งเมื่อยกเครื่องไปที่ร้าน ก็ต้องเสียค่าซ่อมอย่างน้อย ๆ ก็ 500 บาท เป็นราคามาตรฐานที่ค่อนข้างสุง ยิ่งถ้าช่างแค่เปิดฝาเครื่องแล้วขยับสายเล็กน้อย เครื่องก็หายเป็นปกติ ยิ่งรู้สึกไม่อยากจะจ่ายค่าซ่อมเลย แต่ถ้ามีอุปกรณ์พังก็ยังดี แต่จะแน่ใจได้อย่างไรว่าราคาอุปกรณ์ที่เปลี่ยนนั้นร้านซ่อมขายให้ในราคาแพงเกินจริงหรือเปล่า และเปลี่ยนอุปกรณ์แล้วเครื่องจะหายจริงใหม หรือว่าถูกหลอกวางยาให้คุณยกมาซ่อมอีก เรียกว่าซ่อมกันไม่รู้จบสักที ที่กล่าวมาทั้งหมดทาง Bcoms อยากจะแนะนำให้ทุกท่านเห็นประโยขน์ ในการเรีนรู้ทางด้านฮาร์แวร์บ้าง เพื่อให้สามารถตรวจซ่อมละแก้ปัญหาเบื้องต้นได้โดยไม่ต้องเครื่องไปให้ช่างซ่อม </span><br /><span style="font-family:courier new;"> Bcom.net สร้างขึ้นมีจุดประสงค์เพื่อเป็นคู่มือในการแก้ปัญหา ที่จะช่วยให้ผู้เข้าชมเว็บ Bcoms ทั้งที่ไม่เคยจับคอม ฯ มาก่อนเลย หรือที่เคยใช้งานมาบ้างแล้ว สามารถวิเคระห์และแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้เอง</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-8623466534600300194?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-35935617778791821932008-09-10T15:20:00.000+08:002008-09-10T15:21:37.789+08:00<span style="font-family:courier new;">ปกติแล้วแผ่นซีดี 1 แผ่นจะเก็บข้อมูลได้สูงสุดไม่เกิน 700 MB แต่วันนี้นายเกาเหลาจะขอสร้างปาฏิหาริย์ ด้วยการเขียนข้อมูลให้ได้ความจุถึง 850 MB บอกก่อนนะครับว่าไม่ได้โม้ แต่ทำได้จริง ก่อนอื่น CD-Writer ของคุณจะต้องรองรับเขียนแผ่นแบบ Overburn หรือเขียนแบบ Oversize ได้ ซึ่งโดยส่วนมากแล้ว CD-Writer ในปัจจุบันก็สามารถใช้งานแบบนั้นได้อยู่แล้ว (นอกเสียจากว่า CD-Writer จะเป็นรุ่นเจ้าคุณทวด อันนี้ก็คงต้องบายทิปนี้ไป)</span><br /><span style="font-family:courier new;"><br />คราวนี้ให้เปิดโปรแกรม Nero Express ไปเมนู Configure แล้วไปที่ TAB General จากนั้นมาที่รายการ Status bar ในหัวข้อ Yellow marker ใส่ตัวเลข 80 ส่วนช่อง Red marker ใส่ตัวเลข 99 จากนั้นมาที่ TAB Expert Features ใส่เครื่องหมายถูกหน้าข้อความ Enable Overburn Disk- at- onc และในช่อง Maximum CD size ใส่เลข 99 ลงไปครับ ที่นี้เรามาลองเขียนแผ่นซีดีดู โดยตัวอย่างนี้ผมจะเลือกไฟล์ขนาด 850 MB มาลองเขียนลงไปบนแผ่นซีดีขนาด 700 MB อย่าลืมเลือกการเขียนแผ่นแบบ Disk-at-once จากนั้นก็ Burn แผ่นได้เลย<br />ระบบจะแจ้งว่า Over Burn Writing ซึ่งก็ไม่ต้องตกใจอะไรเพราะนี่คือการเขียนเกินขอบเขตของระบบ ทำให้คอมพ์มันถามยืนยันว่าจะเขียนแน่เหรอ...เราก็ตอบไปว่าแน่นอน โดยกดที่ปุ่ม Write Overburn Disc แค่นี้ก็เสร็จแล้วครับท่าน<br /><br />แน่นอนว่าเมื่อมีดีมันก็ย่อมมีเสีย โดยข้อเสียของการทำ Overburn คือ มันอาจจะทำให้มีการกระตุก หากมีการใช้งานกับไดรฟ์ CD-Rom บางรุ่น (ที่อาจจะไม่รองรับการเขียน-อ่าน Overburn) หรือบางทีอาจจะอ่านไม่ได้เลยก็มีเพราะมันไม่สามารถเคลื่อนหัวอ่านไปถึงพื้นที่บางจุดบนแผ่น เช่น ขอบด้านนอกของแผ่น เป็นต้นครับ...แต่ถ้าจำเป็นต้องบันทึกข้อมูลใหญ่ๆ เช่นนี้จริงๆ นายเกาเหลาว่าข้อดียอมมีกว่าข้อเสียนะครับ<br /><br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3593561777879182193?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-60357110373700895322008-09-10T15:18:00.000+08:002008-09-10T15:20:03.305+08:00<span style="font-family:courier new;">สำหรับการทำให้ Windows XP แสดงวันที่ และเวลาอย่างสมบูรณ์ไม่ใช่เรื่องยากครับ ซึ่งมันมี 2 วิธีด้วยกัน </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">โดยวิธีแรกไม่ต้องใช้ซอฟต์แวร์ใดๆ เลย แต่คุณอาจจะต้องแลกกับการเปลี่ยนขนาดของทาสก์บาร์ (Taskbar) ขั้นแรกคลิกขวาบนพื้นที่ว่างของทาสก์บาร์ ตรวจสอบรายการที่ปรากฏในคอนเท็กซ์เมนูว่า ไม่มีเครื่องหมายถูกปรากฎหน้าข้อความ Lock the Taskbar ซึ่งหมายถึง ทาสก์บาร์ไม่ได้ถูกล็อก จากนั้นเลื่อนพอยน์เตอร์ของเมาส์ไปที่ขอบด้านบนของทาสก์บาร์จนพอยน์เตอร์เปลี่ยนรูปร่างเป็นหัวลูกศรชี้ขึ้นและลง คลิกเมาส์ค้างไว้แล้วเลื่อนขึ้น เพื่อเพิ่มขนาดของทาสก์บาร์ให้หนาขึ้นเป็น 2 เท่า คุณจะเห็นวันที่ และเวลาครบถ้วนสมบูรณ์ตามที่คุณต้องการ จากนั้นคลิกขวาบนพื้นที่ว่างบนทาสก์บาร์อีกทีหนึ่งเลือก Lock the Taskbar เพื่อล็อกขนาดของมัน</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">อย่างไรก็ตาม วิธีแรกแม้จะง่ายจริง แต่คุณอาจจะต้องแลกกับพื้นที่หน้าจอที่หายไป เนื่องจากขนาดของทาสก์บาร์ที่หนาเตอะขึ้นมา </span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">วิธีที่สอง ซึ่งดูน่าจะเข้าท่ากว่า ก็คือ ดาวน์โหลดฟรีแวร์ตัวเล็กๆ ชื่อว่า <a href="http://www.rcis.co.za/dale/tclockex/index.htm" target="_blank">Tclockex</a> ที่สามารถปรับเปลี่ยนสีสัน และรุปแบบการแสดงผลนาฬิกาได้ตามต้องการ แถมยังมีคุณสมบัติการทำงานอื่นๆ อย่างเช่น การกำหนดข้อมูลที่ต้องการให้แสดงในทูลทิปเป็นต้น สะดวกวิธีไหนก็เลือกใช้ตามอัธยาศัยนะครับ-นายเกาเหลา Computer.Today</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-6035711037370089532?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-34700643302812079812008-09-10T15:14:00.000+08:002008-09-10T15:17:16.488+08:00<span style="font-family:courier new;">เรื่อง 6 สัญญาณอันตราย ฮาร์ดดิสก์ใกล้ตาย ว่ากันว่าผู้ใช้บางท่านรู้สึกแย่มากๆ ที่อยู่ดีๆ ฮาร์ดดิสก์สุดที่รักก็จากไปอย่างไม่หวนคืน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นมันมีสัญญาณเตือนให้ทราบอยู่ตลอดเวลา แต่ก็หาได้สังเกตไม่ ในขณะเดียวกัน ผู้ใช้ส่วนใหญ่ก็จะไม่มีนิสัยรักการแบ็คอัพ ประเภทรักเดียวใจเดียวไม่สำรองข้อมูลไว้ที่อื่นกันบ้างเลย ประเด็นที่อยากจะเตือนผู้ใช้ก็คือ อย่ามั่นใจเทคโนโลยีมากเกินไป ควรสังเกตสังกามันบ้าง ต่อไปนี้คือ ลางบอกเหตุสำหรับฮาร์ดดิสก์ที่ใกล้ตาย ซึ่งมีอยู่ 6 ข้อด้วยกัน อ่านทิปนี้จบแล้วลองพิจารณาดูด้วยนะครับว่า ฮาร์ดดิสก์ที่ใช้อยู่มีอาการตามนี้บ้าง หรือไม่<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">1. LED แสดงสถานะการทำงานของฮาร์ดดิสก์ไม่ยอมดับ แม้มันจะฟังดูเกินเหตุ เนื่องจากบางทีมันอาจจะมาจาก LED มีปัญหาก็ได้ แต่ส่วนใหญ่แล้ว การที่ LED แสดงสถานะการทำงานของฮาร์ดดิสก์สว่างอยู่ตลอดเวลา ค่อนข้างจะชัดเจนว่า มันมีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติ โดยเฉพาะการทำงานของฮาร์ดดิสก์ และยิ่งปล่อยเนิ่นนานไป ปัญหาจะลุกลามไปจนแก้ไม่ได้ในที่สุด<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">2. ฮาร์ดดิสก์ใช้เวลานานกว่าจะพร้อมทำงาน ฮาร์ดดิสก์ของคุณใช้เวลาในการบู๊ตนานเกินไป หรือเปล่า? จริงอยู่ที่มันอาจจากการที่ต้องโหลดโปรแกรมเริ่มต้นการทำงานหลายตัว แต่ถึงนั้นก็เถอะ ถ้ามันใช้เวลาเกินกว่าสองนาทีก็ถือว่า มีพิรุธแล้ว เพราะนั่นอาจเกิดจากการอ่าน หรือเขียนข้อความที่ผิดพลาดบนฮาร์ดดิสก์อยู่ก็ได้<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">3. ฮาร์ดดิสก์ไม่สามารถหา File Table ได้ ถ้าฮาร์ดดิสก์ไม่สามารถหา Windows Master File Table (MFT) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังเกิดการล่มของการทำงานอย่างไม่คาดฝัน กรณีนี้แทบจะเรียกได้ว่า ฮาร์ดดิสก์ของคุณเข้าขั้นโคม่าเต็มทีแล้ว<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">4. CHKDSK แสดงเซคเตอร์เสีย (bad sector) Bad sector คือความจริงของชีวิต การที่ยูทิลิตี้แสดงว่า ฮาร์ดดิสก์ของคุณมี bad sector นั่นหมายความว่า ความเสื่อมสภาพกำลังคืบคลานเข้ามาสู่ฮาร์ดดิสก์ของคุณทีละก้าวๆ แม้มันจะช้ามาก แต่เป็นสัญญาณเตือนที่คอยบอกคุณว่า ความหายนะกำลังใกล้เข้ามาเยือนฮาร์ดดิสก์ของคุณแล้ว<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">5. ฮาร์ดดิสก์ร้อนขึ้นเรื่อยๆ ปกติฮาร์ดดิสก์เวลาทำงานจะอุ่นๆ อยู่แล้ว แต่ถ้ามันร้อนมากจนรู้สึกได้ บางครั้งมีกลิ่นออกมาเลย ถ้ามีอาการเช่นนี้ก็เตรียมทำพิธีได้เลย ฮาร์ดดิสก์ของคุณใกล้ตายเต็มทีแล้ว<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">6. ประวัติของฮาร์ดดิสก์ ฮาร์ดดิสก์ที่เคยตกบนพื้นแข็ง (ขณะที่มันยังคงทำอยู่ หรือไม่ก็ตาม) หรือได้รับความร้อนมากเกินไป โดยเฉพาะเมื่อฮาร์ดดิสก์ได้รับการติดตั้งไว้ใกล้กับพัดลมระบายความร้อนซีพียู หรือพัดลมเสีย ซึ่งทั้งสองกรณีทำให้ความร้อนภายในสูงขึ้น ความร้อนนี้จะส่งผลให้ฮาร์ดดิสก์เริ่มมีอาการเอ๋อ อย่างเช่น มีปัญหาในการอ่าน หรือเขียนไฟล์ ปล่อยให้เป็นเช่นนี้เรื่อยๆ อายุของฮาร์ดดิสก์จะสั้นลงอย่างไม่ต้องสงสัย และหากฮาร์ดดิสก์มีประวัติทำนองนี้อยู่ล่ะก็ อายุของมันไม่ยืดแน่นอนครับ </span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3470064330281207981?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-68077539591327600772008-09-09T16:50:00.000+08:002008-09-09T16:51:34.151+08:00<span style="font-family:courier new;">มีใครบ้างที่ไม่เคยทำผิด? โดยเฉพาะตอนที่ซื้อของ โดยปกติแล้ว คำว่า "ขาย" จะกระตุ้นความรู้สึกคนเราอยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ตาม ทำไมพนักงานขาย ถึงมีความได้เปรียบกว่า?<br />สิ่งสำคัญก็คือ พวกเขาจะพูดจูงใจให้คุณซื้อในสิ่งที่เกินกว่าความต้องการของคุณ<br />ขอให้ปริ้นรายการต่อไปนี้เพื่อความรวดเร็วในการช้อปปิ้งครั้งต่อไปของคุณ ตราบใดที่คุณสามารถหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดทั้ง 10 ประการนี้ได้ คุณก็จะเป็นคนที่มีความสุขได้อีกคนหนึ่ง<br />1. หลีกเลี่ยงการซื้อ MP3 ที่มีลูกเล่นอื่นที่เกินความจำเป็น ลูกเล่นประเภท Hi-end หลายตัวที่จะทำให้คุณต้องจ่ายเงินเกินกว่ารายได้ เช่น ที่บันทึกเสียง (line-in, voice, หรือ FM) หรือ วิทยุ FM แต่ละลูกเล่นที่เพิ่มเข้าไปมันก็เพิ่มราคาเข้าไปด้วย ถ้าคุณต้องการแค่ฟังเพลงอย่างเดียว ซื้อแค่เครื่องเล่น MP3 ธรรมดาก็พอ<br />2. ถ้าคุณต้องการเอา MP3 ใส่ไว้ในกระเป๋า ก็อย่าซื้อ MP3 ที่ไม่มี in-line remote เด็ดขาด in-line remote คือ รีโมทสำหรับใช้งานที่ติดกับสายหรือเป็นชิ้นงานเดียวกับสายหูฟังเลย เนื่องจากปัญหาแรกคือ ยุ่งยากในการหาใหม่สำหรับกรณีที่หูฟังเสีย นอกจากนี้ยังมีราคาแพงกว่าหูฟังดีๆ ทั่วไปอีกด้วย ต่อมาคือ การเก็บนั้นค่อนข้างยุ่งยากและเกะกะกว่าสายหูฟังทั่วๆไป และสุดท้ายเมื่อใช้งานไป คุณจะพบว่า เมื่อมีเพลงจำนวนมากๆ คุณก็จะต้องหยิบตัวเครื่องเล่นมาเลือกเพลงอยู่ดี เพราะ remote เหล่านี้จะมีให้เลือกเพลงเพียง previous, next เท่านั้น และคุณก็ไม่รู้ว่า เพลงนั้นชื่ออะไร<br />ถ้าจะเลือกจริงๆ ควรเลือก in-line remote ที่เป็นพวก LCD และมีคลิปเพื่อติดกับกระเป๋าและอุปกรณ์ตัวนี้ก็ต้องเก็บไว้อย่างเรียบร้อยด้วย สามารถใช้งานได้ง่ายขึ้น<br />3. อย่าประเมินราคาเครื่องเล่น CD MP3 ต่ำเกินไป หากคุณกำลังเลือกซื้อเครื่องเล่น MP3 ให้ใครสักคนซึ่งเขามีเครื่องไรท์ CD และไม่ได้พกพาไปไหนมาไหนด้วย เครื่องเล่น CD MP3 เป็นอีกทางเลือกที่ประหยัดและคุ้มค่ากว่า อุปกรณ์ชนิดนี้มักมี in-line remote ราคาต่ำเครื่องเล่น MP3 รุ่นใหม่ๆ เสียอีก ทั้งยังเพียบพร้อมไปด้วยลูกเล่นที่มากมายก่ายกอง และนอกจากนี้คุณยังสามารถซื้อ CD เปล่า 650MB ได้ในราคาถูกกว่าไม่กี่บาทเพื่อนำมาไรท์เพลงฟังได้อีกด้วย<br />4. อย่าซื้อ flash player ที่ไม่มีช่องขยายหากคุณไม่มั่นใจว่ามันจะมีหน่วยความจำเพียงพอ ไม่มีอะไรจะแย่ไปกว่าการจ่ายเงินเพื่อซื้อ flash player ตัวอย่าง คิดว่า ต้องการมากกว่าเพลงเพียงอย่างเดียว ในกรณีนี้ ผู้ใช้งานอาจจะต้องหาเครื่องเล่นตัวใหม่ที่มีหน่วยความจำขนาดใหญ่กว่าเดิมแทนที่จะเพิ่มจาก unit ที่คุณได้ให้ไป ดังนั้นจึงควรเลือกที่มีเนื้อที่ค่อนข้างเยอะ หรือไม่ก็สามารถที่จะเพิ่มเนื้อที่เข้าไปได้เมื่อเราต้องการ<br />5. อย่าซื้ออุปกรณ์ที่ออกแบบมาไม่น่าสนใจ ควรศึกษารายละเอียดหรือโบรชัวของสินค้าอย่างระมัดระวังก่อนทำการตัดสินใจ กว่าเครื่องเล่น MP3 ที่คุณซื้อจะถูกนำออกมาโชว์ คุณอาจจะได้สิ่งที่ดูดีกว่าก็ได้ หรือมีรุ่นใหม่ๆ ออกมาแล้วก็ได้ ทำให้คุณเสียโอกาสที่จะได้ของดี ไป ดังนั้น ควรเลือกดูให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้<br />6. ทำไมต้องจ่ายเงินซื้อหน่วยความจำที่มากเกินความจำเป็น? หากคุณไม่ใช่คอเพลงตัวยงที่ต้องการใส่เพลงทั้งหมดลงในเครื่องเล่น MP3 ล่ะก็ ลองพิจารณา flash player ความจุสูงหรือ hard drive player ดูสิ ถ้าคุณเปลี่ยนเพลงฟังทุกๆ สัปดาห์ เครื่องเล่นเหล่านี้ก็คงเพียงพอกับความต้องการของคุณ<br />7. ถ้าคุณจะซื้อเพื่อความชื่นชอบ ขอให้แน่ใจว่ามันสามารถติดไว้ที่แถบแขนเสื้อได้ ไม่ใช่ติดที่คอ หรือคลิปตรงเข็มขัด เราจะพบว่า ตรงแถบแขนเสื้อทำงานได้ดีเหมาะกับผู้ใช้งานที่มีกิจกรรมต้องเคลื่อนไหวร่างกาย; เครื่องเล่นที่ติดตรงคออาจทำให้เครื่องเล่นกระเด็นออกจากหน้าอกได้ หรือแกว่งไปแกว่งมาน่ารำคาญก็เป็นได้<br />8. อย่าซื้อเครื่องเล่น MP3 ที่ให้เสียงไม่ดังพอ หากคุณซื้อเครื่องเล่น MP3 ที่ไม่มีความดังในระดับที่คุณต้องการ คุณก็คงต้องลงทุนซื้อหูฟังที่มีคุณภาพสูงกันเสียหน่อยแล้ว ดังนั้นควรดูที่มันสามารถใช้งานได้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะคุณจะได้ไม่ต้องมานั่งสรรหาหูฟังใหม่เพิ่มขึ้นมา<br />9. หากเครื่องเล่นเพลงของคุณออกแบบมาให้สามารถเปลี่ยน vinyl หรือ cassettes หรือหน้ากากได้ ลองเลือกอย่างถี่ถ้วน เพราะหลายๆครั้ง คุณอาจจะพบกับปัญหาของหน้ากากหลวมๆ หรือ เกิดฝุ่นต่างๆเข้าไปฝั่งในเครื่องเต็มไปหมด อีกทั้งการเปลี่ยนเข้าเปลี่ยนออกอาจจะทำให้ไมค์ของเครื่องเล่นมันพังได้ในที่สุด แม้ว่าการที่สามารถเปลี่ยนหน้ากากได้จะดูดี ไม่น่าเบื่อ หรือเปลี่ยนในกรณีที่คุณใช้จนมันเป็นรอยเต็มไปหมด ถ้าหากจะซื้อจริงๆ ก็ควรดูว่า คุณสามารถที่จะหาหน้ากากใหม่เปลี่ยนได้ไม่ยาก หรือมีแถมมาเป็นชุดแล้ว และไม่ควรเปลี่ยนมันบ่อยมากนัก<br />10. หากคุณซื้อเครื่องเล่น MP3 เพื่อฟังขณะนั่งบนเครื่องบิน จงหลีกเลี่ยงเครื่องเล่นที่กินแบตเตอรี่ เครื่องเล่น MP3 บางตัวเล่นได้เพียงแค่ 6 ชั่วโมงต่อการชาร์ตหนึ่งครั้ง นั่นไม่เพียงพอหากคุณต้องนั่งเครื่องบินข้ามประเทศ ลองสอบถามให้แน่ใจว่า มันสามารถที่จะใช้งานได้นานพอกับความต้องการของคุณ<br />ลิ้งค์ที่เกี่ยวข้อง <br /></span><a href="http://content.mthai.com/view.php?pid=2&amp;cate_id=72&amp;content_id=742&amp;hash_id=1" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">วิธีการแก้ไขเบื้องต้นเมื่อ Ipod มีปัญหา</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://content.mthai.com/view.php?pid=2&amp;cate_id=72&amp;content_id=468&amp;hash_id=1" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">วิธีการยืดอายุการใช้งานของแบตตเตอรี่ I-pod</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://content.mthai.com/view.php?pid=2&amp;cate_id=71&amp;content_id=2620&amp;hash_id=1" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">เตือน"ของขวัญไฮเทค"ทำบาดเจ็บ</span></a><span style="font-family:courier new;"> c<br /></span><a href="http://content.mthai.com/view.php?pid=2&amp;cate_id=71&amp;content_id=758&amp;hash_id=1" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">ฟังเพลงดังผ่าน"หูฟัง" ต่อเนื่องหลายปีทำหูหนวก</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://content.mthai.com/view.php?pid=2&amp;cate_id=72&amp;content_id=752&amp;hash_id=1"><span style="font-family:courier new;">ปกป้องหน้าจอ Ipod เครื่องเล่น MP3 ของคุณจากรอยขีดข่วน</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://content.mthai.com/view.php?pid=2&amp;cate_id=72&amp;content_id=792&amp;hash_id=1" target="blank"><span style="font-family:courier new;">Mini reviews:The MobiBLU Cube 2 </span></a><br /><br /><span style="font-family:courier new;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-6807753959132760077?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-79968405384166088342008-09-09T16:12:00.000+08:002008-09-09T16:48:17.066+08:00<span style="font-family:courier new;">Lคุณรู้หรือไม่ว่า บริการ Free E-Mail ยอดนิยมของโลกคือ ฮอตเมล์ดอทคอม นั้นมีที่มาที่คุณคาดไม่ถึงทีเดียว กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในปี พ.ศ.2537 ท้าวบุนหลาย ทองตัน นักศึกษาวิศวกรรมหนุ่มจากประเทศลาว ได้รับทุนจากสถาบัน MIT ประเทศสหรัฐอเมริกา ให้ไปศึกษาต่อในวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ที่สถาบัน ความที่หนุ่มบุนหลายของเราเป็นคนชั้นปัญญาชน และยังเป็นนักศึกษาวิศวกรรม ระดับหัวกะทิ ความหวังของประเทศจึงเป็นหนึ่งในคนลาวไม่กี่คน ในสมัยนั้นๆ ที่มีอีเมล์ใช้และมีคอมพิวเตอร์ต่ออินเทอร์-เน็ตใช้ที่บ้าน บุนหลายตั้งใจจะใช้อีเมล์ เพื่อรับส่งข้อความเล่าสารทุกข์สุขดิบของเขาให้พ่อแม่ทางบ้านฟัง โดยเฉพาะถึง "อีแมว" สาวคนรักหนุ่มบุนหลายเอาอีเมล์ Account จากลาวมาหมายจะใช้อเมริกา หากว่าแต่ก่อนนั้นระบบอีเมล์ นั้น เป็นไปโดยยุ่งยากซับซ้อน และต้องตั้งค่าต่างๆ มากมาย อาทิ ใส่ค่า POP3 Server ค่า SMTP Server และค่าอื่นๆ อีกมากมาย กว่าจะสามารถเช็ตโปรแกรมส่งเมล์ ให้สามารถรับส่งเมล์จากพ่อแม่ พี่น้อง (และอีแมว) ได้ก็เล่นเอาเหงื่อท่วมแถมพอเซ็ตไว้กับเครื่องไหน ก็จะสามารถใช้ได้อยู่เครื่องเดียว พอเอาไปใช้ที่เครื่องอื่นก็ต้องเซ็ตค่าใหม่ แถมไม่สามารถดูเมล์เก่าๆ ที่อยู่ในเครื่องอื่นได้ด้วย หนุ่มบุนหลายของเราจึงนั่งคิดนอนคิดว่า จะมีวิธีไหนหรือไม่ที่คนทั่วไปสามารถใช้อีเมล์ของตัวเองจากที่ไหนก็ได้ที่มีอินเทอร์เน็ตโดยไม่ต้องเซ็ตค่าต่าง ๆ ให้ยุ่งยาก เพียงจำ อีเมล์และ Password ของตัวเองได้ก็พอและสามารถใช้ได้ทุกเครื่อง โดยสามารถย้อนดูเมล์เก่าได้ด้วย โดยไม่ต้องโหลดไว้ใน เครื่องใดเครื่องหนึ่ง บุนหลายได้พบกับ Willaim Scottbrigthนักศึกษารุ่นพี่จากที่เดียวกันที่กำลังศึกษาระบบการโปรแกรมมิ่งบนเว็บอยู่ บุนหลายจึงขยายไอเดียของ"อีเมล์ที่ใช้ที่ไหนก็ได้" ของตนให้วิลเลียมฟัง วิลเลียมเกิดไอเดียที่จะทำระบบ Webbase E-mail ขึ้นเพื่อให้การใช้เมล์สามารถใช้ได้ผ่านเว็บไซต์ ดังนั้นคอมพิวเตอร์เครื่องใดก็ตามที่สามารถต่อเน็ตเข้าเว็บได้ ก็สามารถใช้ระบบเมลของวิลเลียมได้ด้วย ครั้งแรกทั้งคู่ตั้งชื่อเมลนี้ว่า Anywhere Mail แต่ต่อมาเห็นว่าเยิ่นเย้อไม่ได้ความ อีกทั้งวิลเลียมเองก็ไม่มีหัวทางอักษรศาสตร์ด้วยจึงมอบหมายให้บุนหลายเป็นคนคิดชื่อบริการอีเมล์ที่กำลังจะเปิดบริการ บุนหลายจึงตั้งชื่อเมล์นั้นว่า "ฮอดเมล์" ซึ่งเป็นภาษาลาวผสมกับภาษาอังกฤษ(เนื่องจากการคิดค้นร่วมกันของลาวและอเมริกัน) แปลว่า "จดหมายแห่งความคิดถึง" อีกนัยหนึ่งก็ยังเป็นคำพ้องเสียงที่ฟังได้ว่า "ฮอดแมว" หรือคิดถึงอีแมวสาวคนรัก วิลเลียมเห็นพ้องด้วย จึงเสนอให้สะกดว่า "hotmail"ซึ่งก็ยังคงอ่านได้ว่าฮอดเมล์อยู่ หรือจะแปลว่า "จดหมายร้อนๆ จ้า" ก็ได้บริการของฮอตเมล์ดำเนินการมาจนทุกวันนี้ แม้ว่าจะเปลี่ยนมือไปมาหลายเที่ยว จนกระทั่งตกอยู่ภายใต้เครือข่าย MSN ของไมโครซอฟท์ และ บุนหลายก็ไม่ได้มีบทบาทอะไรกับ "ฮอตเมล์" ในช่วงหลังๆ แล้วก็ตามทีแต่กระนั้นก็ตาม ความ "คิดฮอด"ของเขาก็เป็นที่มาให้คนทั่วโลกสามารถส่งความ "คิดฮอดอีหลี" ไปถึงผู้อื่นได้ทั่วโลกเป็นล้านๆ ครั้งต่อวัน </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7996840538416608834?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-12040622650115420302008-09-09T16:05:00.000+08:002008-09-09T16:09:30.353+08:00<span style="font-family:courier new;">อยากทราบว่าผมทรงนักเรียนมีความเป็นมาอย่างไร มีได้มีเสียอย่างไรจึงมีข้อถกเถียงกัน รบกวนหน่อยครับ : Axacus </span><br /><span style="font-family:courier new;"><br />ตอบ Axacus<br /><br />บทความว่าด้วยเรื่องกฎทรงผม ของ ศ.ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์ จากหนังสือพิมพ์มติชนฉบับ 2 พฤศจิกายน 2550 มีคำตอบสรุปความได้ว่า ประเทศไทยรับทรงผมทรงนักเรียนทั้งเครื่องแบบต่างๆ จากญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งในช่วงสงครามนั้นเกิดเหาระบาดมาก ประชาชนจึงนิยมตัดผมสั้นเกรียน<br /></span><a href="http://www.yenta4.com/webboard/viewtopic.php?cate_id=62&amp;post_id=1243138&amp;order_reply=0"></a><span style="font-family:courier new;">และต่อไปนี้คือเหตุผลสำคัญๆ ที่ไม่ควรมีกฎทรงผมนักเรียน</span><br /></span><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"> 1.ขัดต่อบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ เพราะการเลือกทรงผมไม่ละเมิดสิทธิเสรีภาพผู้อื่น ไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐธรรมนูญ ไม่ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชนเช่นกัน<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">2.ไร้ซึ่งความจำเป็น เดิมกฎทรงผมเป็นกฎของทหารเพื่อใช้ปลูกฝังการเชื่อฟังคำสั่ง ปลูกฝังอำนาจนิยม และเพื่อความสะดวกในการดูแลรักษา แต่การปลูกฝังอำนาจนิยมทำให้เด็กมีทัศนคติที่เป็นอันตรายต่อบ้านเมือง และนักเรียนนักศึกษาไม่ต้องรีบร้อนในชีวิตประจำวัน สามารถดูแลทรงผมได้<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">3.การใช้กฎทรงผมบังคับเป็นการสร้างภาพลักษณ์เสมือนมีวินัย เนื่องจากระเบียบวินัยที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการบังคับให้ทำ แต่หากเป็นการกระทำออกมาด้วยจิตสำนึก<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">4.ทำให้เยาวชนคิดไม่เป็นว่าสิ่งที่ทำอยู่ผิดหรือถูก ได้แต่รับคำสั่งไปวันๆ<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">5.ส่งเสริมให้เยาวชนไม่รักษาสิทธิ เนื่องจากการเลือกทรงผมเป็นสิทธิอันชอบธรรมของบุคคลนั้นๆ แต่สถานศึกษากลับเพิกเฉยและตั้งกฎระเบียบอันเข้มงวด ทำให้นักเรียนไม่สามารถรักษาสิทธิของตัวเองได้ นับวันก็จะมีแต่คนหมดหวัง หมดอาลัย ทั้งที่เป็นสิทธิของบุคคลนั้นๆ<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">6.ปลูกฝังให้เยาวชนละทิ้งเหตุผล เยาวชนหลายคนมีคำถามอยู่ในใจ แต่เมื่อได้รับคำตอบว่า "มันเป็นกฎ" หรือ "เธอไม่พอใจที่จะทำตามกฎ ก็ไม่ต้องเรียน" ซึ่งไม่ใช่คำตอบที่ดีของคนที่มีการศึกษาและกำลังให้การศึกษาต่ออนุชนรุ่นหลัง เพราะแสดงถึงความไร้เหตุผลอย่างยิ่งยวด ส่วนคนที่ยึดมั่นในเหตุผลและรอคอยคำตอบก็จะถูกมองเป็นพวกก้าวร้าว แล้วจะค่อยๆ ถูกหล่อหลอมเป็นพวกยอมรับกฎโดยที่ไม่รู้เลยว่าเพราะอะไร เดินไปโดยปราศจากเป้าหมาย เป็นส่วนจากการทิ้งเหตุผลของผู้ใหญ่<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">7.เป็นการส่งเสริมให้ใช้อำนาจโดยมิชอบ จากการที่เยาวชนซึมซับการใช้อำนาจของครูของเขาที่ใช้อำนาจอย่างไร้เหตุผลให้เขาตัดทรงผมสั้นโดยไม่มีเหตุผล เขาจะทำตามโดยใช้อำนาจอย่างผิดๆ ทำร้ายคนอื่น<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">8.ทำให้เกิดการเหยียดหยามดูหมิ่นศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ บางคนอาจได้ยินผู้ใหญ่ด่าว่าไว้ผมยาวเหมือนฮิปปี้จะไปเป็นนักเลงหรือ นั่นคือการเหยียดหยาม ความเป็นคนไม่ได้อยู่ที่ทรงผม จะเป็นคนดี จะสั้นยาวก็ไม่มีปัญหา<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">9.ทำให้ชื่อเสียงของโรงเรียนเป็นสิ่งจอมปลอม และมองข้ามชื่อเสียงที่แท้จริงไป คือคุณภาพของนักเรียนไม่ได้อยู่ที่ทรงผม แต่อยู่ที่คุณภาพของการศึกษาเรียนรู้และคุณภาพจิตใจ<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">10.ปลูกฝังให้เยาวชนไม่ยอมรับความคิดเห็นผู้อื่น หรือขาดความมั่นใจในตัวเองไปเลย จากที่เห็นได้ว่าเยาวชนต้องการหลุดจากแอกของกฎทรงผม แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะผู้ใหญ่ไม่รับฟังความคิดเห็น เยาวชนจะถูกหล่อหลอมให้เชื่อมั่นความคิดตัวเองมากเกินไปจนไม่ฟังความคิดเห็นผู้อื่น ซึ่งเป็นภัยต่อระบอบประชาธิปไตย หรืออีกทางหนึ่งสูญเสียความมั่นใจ ทำอะไรก็ผิด เหตุผลดีแค่ไหนก็เท่านั้น เป็นอันตรายกับระบอบการปกครองเช่นกัน<br />ด้านกระทรวงศึกษาธิการแถลงข้อดีของกฎทรงผมนักเรียน สรุปได้ว่า สะอาด เรียบร้อย ป้องกันเหาได้ เสียค่าใช้จ่ายน้อยในการตัดผม ทรงสุภาพเหมาะสมกับวัย<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">รู้ไปโม้ด : </span><a href="mailto:nachart@yahoo.com"><span style="font-family:courier new;">nachart@yahoo.com</span></a><span style="font-family:courier new;"> ที่มา นสพ.ข่าวสด</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-1204062265011542030?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-79463929160461351392008-09-08T13:42:00.001+08:002008-09-09T12:23:14.638+08:00<p><span style="font-family:courier new;">ก่อนอื่น ใครที่อ่านบทความในหน้านี้ ต้องขอเตือนก่อนนะครับว่า คุณกำลังจะเริ่มต้นการทำผิดกฏหมายเข้าให้แล้ว เพราะว่าผมกำลังจะแนะนำ วิธีการหา ซอฟต์แวร์ ต่าง ๆ จากอินเตอร์เน็ตมาใช้งาน ทั้งแบบที่เป็นเวอร์ชั่นเต็ม และแบบที่ต้องใช้ crack หรือ keygen นะครับ เอาเป็นว่า ถ้าหากคุณยังใช้ Windows เวอร์ชันของพันธ์ทิพย์อยู่ละก็ ลองมาดูวิธีการหา ซอฟต์แวร์ อย่างอื่น ๆ มาใช้งานเล่นดูบ้าง อย่างน้อย ๆ ก็ประดับความรู้ไว้ครับ แต่ถ้ามีโอกาสก็อยากจะให้ซื้อ ซอฟต์แวร์ ที่มีลิขสิทธิ์ถูกต้อง มาใช้งานกันนะครับ<br /></span></p><br /><p><span style="font-family:courier new;"><strong>จะหาซอฟต์แวร์ต่าง ๆ จากที่ไหน</strong></span></p><span style="font-family:courier new;"><br /><p><br />สิ่งแรกที่ต้องทราบคือ เว็บไซต์สำหรับทำการดาวน์โหลดซอฟต์แวร์เหล่านี้มาใช้งาน ทางเลือกมีให้คุณ 2 ทางคือ หาซอฟต์แวร์ที่เป็นเวอร์ชันเต็มที่มีให้ดาวน์โหลดตามเว็บไซต์ประเภทนี้ (ดูจากลิ้งค์ในหน้าแรกของที่นี่ก็ได้) ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นตัวเต็มจริง ๆ ไม่ต้องทำอะไรอีก สามารถใช้งานได้ทันที และอีกทางเลือกหนึ่งคือ ให้ทำการดาวน์โหลด ซอฟต์แวร์ที่เป็นรุ่นทดลองใช้งาน จากเว็บไซต์ของเจ้าของซอฟต์แวร์นั้น ๆ มาก่อน ส่วนใหญ่จะเป็น shareware ซึ่งจะใช้วิธีการกำหนดระยะเวลาการใช้งานที่จำกัดไว้ หลังจากนั้นจึงทำการหา code สำหรับลงทะเบียนมาใส่ เพื่อให้เป็นเวอร์ชันเต็มจริง ๆ หรือหา crack เพื่อทำการแก้ไขให้ใช้งานได้ครับ โดยที่วิธีนี้ หากไม่ทราบเว็บไซต์สำหรับดาวน์โหลด ก็ให้ไปค้นหาได้ที่ </span><a href="http://www.download.com/" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">http://www.download.com</span></a><span style="font-family:courier new;"> ครับ เริ่มต้นทำการค้นหาจากที่นั่น ส่วนใหญ่จะมีแน่นอน</span></p><br /><p><span style="font-family:courier new;"><br /><strong>Crack / Key Gen / Serial No.</strong></span></p><span style="font-family:courier new;"><br /><p><br />มารู้จักกับสิ่งเหล่านี้กันก่อน ปกติแล้ว Software ที่มีให้ Download ตามเวปต่าง ๆ จะแบ่งออกได้เป็น Freeware, Shareware, Demo หรือ Full Version หรือเรียกง่าย ๆ ก็คือ ฟรี กับ เสียตังค์ นั่นเอง หาก Software ตัวไหนให้ใช้ฟรี เราก็สามารถใช้งานได้ทันที แต่สำหรับ Software บางตัวที่ต้องเสียเงิน ก็จะมีวิธีการจำกัดความสามารถต่าง ๆ แตกต่างกันออกไปครับ เช่น กำหนดระยะเวลาใช้งานไว้ หรือให้ใช้ได้แต่บาง function เท่านั้น จนกว่าจะมีการลงทะเบียนหรือนำ Register Code หรือ Serial No. ที่ได้จากการลงทะเบียนมาใส่ (ซึ่งคุณต้องเสียตังค์สำหรับ Code ที่ว่านี้ด้วย) ในที่นี้จะแนะนำการทำให้ Software เหล่านี้ใช้ได้เต็มหรือใช้ได้ตลอดไปโดยการ crack หรือหา Key Gen มาใช้<br /></p><br /><p><strong>Crack </strong>คือโปรแกรมที่จะเข้าไปแก้ไข ในส่วนของการตั้งเวลาหมดอายุใช้งาน หรือทำให้ใช้งาน function ต่าง ๆ ได้ วิธีการ crack ส่วนใหญ่จะเหมือน ๆ กันคือให้ copy ไฟล์ crack ไปใส่ไว้ใน Folder เดียวกันกับที่เก็บโปรแกรม และเรียกใช้ จากนั้นก็ทำตามขั้นตอนครับ บางโปรแกรมก็อาจจะต้องเรียกใช้ไฟล์ crack แทนไฟล์เดิมของโปรแกรมนั้นแทน หรืออ่านรายละเอียดวิธีการใช้งานจากไฟล์ Readme.txt ที่มีมาให้ด้วย<br /></p><br /><p><strong>Key Gen</strong> คือโปรแกรมสำหรับหา Register Code หรือ Serial No. ของ Software ต่าง ๆ โดยจะให้เราใส่ชื่อของ user name ที่จะ Register แล้วก็จะบอกเป็น Code มาให้สำหรับนำไปใส่ในช่อง Register Code เพื่อให้ Software ตัวนั้นเป็นแบบ Register Version รายละเอียดของการใช้ Key Gen ก็อาจจะต้องอ่านจากไฟล์ Readme.txt ที่มากับโปรแกรมนั้น ๆ ด้วย<br /></p><br /><p>สำหรับการค้นหา Crack หรือ Key Gen ของโปรแกรมต่าง ๆ สามารถค้นหาได้โดยเข้าไปที่เว็บไซต์ที่รวมของ crack ต่าง ๆ ที่นิยมกันมากและมีค่อนข้างมากคือ </span><a href="http://astalavista.box.sk/" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">http://astalavista.box.sk</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a href="http://www.andr.net/" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">http://www.andr.net</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a href="http://www.serials.ws/" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">http://www.serials.ws</span></a><span style="font-family:courier new;"> และ </span><a href="http://www.cracks.am/" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">http://www.cracks.am</span></a><span style="font-family:courier new;"> โดยเมื่อเข้าไปแล้ว ก็กรอกชื่อหรือคำที่ต้องการค้นหาได้เลย พยายามดูรุ่นหรือ version ให้ตรงกับที่ต้องการด้วย หรือในบางครั้ง อาจจะใช้แทนกันได้ อันนี้ต้องลองกันเองครับ<br /></p></span><br /><p><span style="font-family:courier new;">การใส่ register code ส่วนใหญ่ที่พบ จะมีอยู่ 2 แห่งคือ ต้องใส่ขณะที่เริ่มต้นขั้นตอนการติดตั้ง และบางครั้ง ต้องทำการติดตั้งให้เสร็จก่อน แล้วจึงเข้าไปในหน้าของ register code (ส่วนใหญ่จะอยู่ที่เมนู Help) ให้สังเกตุเวลาดูรุ่นของซอฟต์แวร์ในเมนู Help นะครับ มักจะเขียนบอกว่าเป็น Shareware Version หรือ Evaluation หรือ Register Version เป็นต้น<br /></span></p><br /><p><span style="font-family:courier new;"><strong>ทดลอง crack ของจริง กับการแก้โปรแกรม ให้ใช้งานได้ปกติ</strong><br /></span></p><br /><p><span style="font-family:courier new;">มาดูตัวอย่างของการ crack หรือ keygen เพื่อทำการเปลี่ยนซอฟต์แวร์ ให้กลายเป็นรุ่นเต็มกัน โดยตัวอย่างที่จะแสดงให้ดูต่อไปนี้ จะแบ่งออกเป็น 2 อย่าง ขึ้นอยู่กับวิธีการของผู้เขียน crack ของโปรแกรมแต่ละตัว<br /></span></p><br /><p><span style="font-family:courier new;"><strong>ตัวอย่างการใช้ keygen สำหรับโปรแกรม Winzip</strong></span><span style="font-family:courier new;"><br /></span></p><br /><p><span style="font-family:courier new;">ตัวอย่างของการใช้งาน keygen เพื่อหา Register code มาใส่สำหรับทำการลงทะเบียบโปรแกรม ซึ่งลักษณะการใช้งานทั่วไปของโปรแกรม keygen แบบนี้คือ ให้ทำการเรียกไฟล์ที่ได้มา อาจจะเป็นชื่อไฟล์ทำนองว่า keygen.exe หรือ crack.exe หรืออาจจะเป็นชื่ออื่น ๆ ก็ได้ จากนั้น ใส่ชื่อที่เราต้องการลงไปในช่อง Name แล้วกดปุ่ม Generate ตัวโปรแกรมจะสร้าง serial no. ให้เรา เพื่อนำเอาไปใช้ใส่ในช่อง Register ของโปรแกรมต่าง ๆ ได้ มาดูการทำ keygen ของโปรแกรม Winzip กัน โดยหลังจากที่ได้ติดตั้งโปรแกรม Winzip ไปเรียบร้อยแล้ว จะหา code สำหรับนำมาใส่ Register code โดยเริ่มต้นจากการหาดาวน์โหลดตัว crack ของโปรแกรมมาก่อน โดยที่จะยกตัวอย่างต่อไปนี้ เป็นลักษณะของ keygen ชื่อ sb_winzip8.exe</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7946392916046135139?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-91937608694772787922008-09-08T13:41:00.000+08:002008-09-08T13:42:41.150+08:00<p><span style="font-family:courier new;"></span> </p><p><span style="font-family:courier new;">ก่อนการใช้งาน Norton Ghost อยากจะให้ทำความเข้าใจ ระบบการเก็บข้อมูลและการแบ่งพาร์ติชันของฮาร์ดดิสก์ กันก่อน เพราะตรงนี้ถือเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ๆ หากเราไม่เข้าใจและทำโดยใส่ไดร์ฟหรือพาร์ติชันผิด ข้อมูลต่าง ๆ อาจจะหายไปทั้งหมดเลยก็ได้ ดังนั้น ขอให้พยายามศึกษาคำว่า Drive และ Partition ให้เข้าใจจริง ๆ ก่อน</span></p><span style="font-family:courier new;"><p><br />Drive ในที่นี้หมายถึง ตัวฮาร์ดดิสก์ คือ ในคอมพิวเตอร์ </span><span style="font-family:courier new;">1 เครื่องสามารถที่จะทำการติดตั้ง ไดร์ฟต่าง ๆ ได้หลาย ๆ ตัวเช่น Drive A: คือฟลอปปี้ดิสก์ Drive C: คือฮาร์ดดิสก์ตัวแรก ส่วน Drive D: คือซีดีรอม เป็นต้น สำหรับกรณีของฮาร์ดดิสก์ จะมีพิเศษกว่านั้น คือเราสามารถทำการแบ่งฮาร์ดดิสก์ 1 ตัวให้เป็นหลาย ๆ ไดร์ฟได้ เช่น ฮาร์ดดิสก์ 1 ตัวแต่ถูกแบ่งออกเป็น Drive C: และ Drive D: โดยที่ซีดีรอม ก็จะกำหนดให้เป็น Drive E: แทนเป็นต้น<br />Partition ก็คือการแบ่งพื้นที่ของฮาร์ดดิสก์ ออกเป็นหลาย ๆ ไดร์ฟ หรือเรียกว่าการแบ่งเป็นหลาย ๆ Partition นั่นเอง จากตัวอย่างข้างบน คือ เราสามารถที่จะแบ่งฮาร์ดดิสก์ 1 ตัวออกเป็นได้หลาย ๆ พาร์ติชัน หรือแบ่งออกเป็นหลาย ๆ ไดร์ฟนั่นเอง </span><a href="http://www.com-th.net/setup/?fdisk" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">ดูวิธีการจัดการกับพาร์ติชันได้ที่นี่</span></a></p><p><br /><span style="font-family:courier new;">ทีนี้ ลองสำรวจเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานอยู่กันก่อน ว่ามีฮาร์ดดิสก์ติดตั้งอยู่กี่ตัว และมีการแบ่งการใช้งานหรือแบ่งพาร์ติชัน ต่าง ๆ ออกเป็นอย่างไรบ้าง อย่างเช่นฮาร์ดดิสก์ของเครื่องที่ผมใช้งาน มี 1 ตัวแต่แบ่งออกเป็น 2 พาร์ติชัน ดังนั้น ในระบบ Windows เครื่องผมก็จะมองเห็นว่ามีไดร์ฟ C: กับ D: เป็นฮาร์ดดิสก์ ส่วนซีดีรอม ก็จะเป็นไดร์ฟ E: แทน ที่ต้องให้ทำความเข้าใจกับเรื่อง Drive และ Partition ตรงนี้ก่อน ก็เพราะว่า ในการใช้งาน Norton Ghost จะต้องมีการอ้างถึงสองคำนี้ และเพื่อเป็นการป้องกัน การผิดพลาดที่อาจจะเกิดขึ้นได้ จากการใส่หรือระบุ Drive หรือ Partition ผิดครับ</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-9193760869477278792?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-77470062987091931542008-09-08T13:40:00.001+08:002008-09-08T13:40:51.739+08:00<span style="font-family:courier new;">Norton Ghost โปรแกรมช่วย แบคอัพฮาร์ดดิสก์ เก็บไว้เผื่อยามฉุกเฉิน</span><br /><span style="font-family:courier new;"><br />ครั้งหนึ่ง สมัยที่ผมเองหัดใช้งาน Windows ช่วงแรก ๆ ก็ซนพอสมควร มีการลองของคือ ทดลองลงโปรแกรมต่าง ๆ เดี๋ยวใส่ เดี๋ยวเอาออก ไม่นานเท่าไรนัก Windows ตัวเก่งก็เพี้ยนไปเลย ต้องมาลง Windows ใหม่อีก เรียกได้ว่าต้องลง Windows ใหม่ทุกสัปดาห์เลยก็ว่าได้ เป็นอย่างนี้อยู่ค่อนข้างนานพอสมควร ในสมัยนั้นผมเองก็คิดหาวิธีที่จะทำการ copy ตัวซอฟต์แวร์ต่าง ๆ เก็บไว้เป็นแบคอัพสำรองเอาไว้ เพื่อที่เวลามีปัญหา จะได้นำเอาไฟล์ที่ทำแบคอัพนั้นมาใช้งาน จนกระทั่งมาพบกับโปรแกรม Norton Ghost ที่มีความสามารถเก็บข้อมูลทั้งหมดใน พาร์ติชันของฮาร์ดดิสก์ ไว้ได้แบบที่เรียกว่า ทุกกระเบียดนิ้วเลยทีเดียว อีกทั้งตัวโปรแกรมก็ทำงานบน DOS ซึ่งเป็นการทำงานที่ง่าย ๆ ไม่ยุ่งยาก และสามารถทำงานหลังจากที่ทำการ ฟอร์แม็ต ฮาร์ดดิสก์ ได้ทันที ใช้เวลาในการทำ แบคอัพ และนำกลับคืนไม่นานมากนัก ดังนั้น จึงขอแนะนำให้ท่านที่มีฮาร์ดดิสก์ ที่มีพื้นที่เหลือมากพอ หลังจากที่ทำการลง Windows ใหม่และติดตั้งซอฟต์แวร์ต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว ทำการเก็บแบคอัพข้อมูลและ Windows เก็บไว้ ครั้งต่อไป หากมีปัญหาที่ตัว Windows ก็จะได้ไม่ต้องมาทำการลงโปรแกรมใหม่ทั้งหมดครับ<br />ก่อนอื่น ต้องหาโปรแกรม Norton Ghost นี้มาใช้งานกันก่อน ลองดูจาก </span><a href="http://www.symantec.com/sabu/ghost/ghost_personal/" target="_blank"><span style="font-family:courier new;">http://www.symantec.com/</span></a><span style="font-family:courier new;"> นะครับ หรือถ้าหาไม่ได้ ก็โหลดจาก </span><a href="http://www.com-th.net/software/ghost.zip"><span style="font-family:courier new;">ที่นี่</span></a><span style="font-family:courier new;"> หรือ </span><a href="http://www.com-th.net/software/ghost80.zip"><span style="font-family:courier new;">ที่นี่</span></a><span style="font-family:courier new;"> ก็ได้ครับ โปรแกรมจะมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก หลังจากดาวน์โหลดมาแล้วก็ให้ทำการ unzip และเขียนไฟล์ ใส่แผ่นดิสก์ไว้ก่อน จากนั้น จะบูตเครื่องจากแผ่นดิสก์ที่ได้นี้ หรือจะ copy เฉพาะไฟล์ ghost.exe เก็บไว้ใน โฟล์เดอร์ต่างหาก เพื่อที่จะใช้งานโดยตรงเลยก็ได้ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7747006298709193154?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-91746841673000760692008-09-08T13:37:00.000+08:002008-09-08T13:39:42.711+08:00<span style="font-family:courier new;">Neural Networks</span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/AI_NNW.htm"><span style="font-family:courier new;">โครงข่ายใยประสาทเทียม </span></a><span style="font-family:courier new;">เป็นการใช้คอมพิวเตอร์คำนวณโดยใช้วิธีเลียนแบบการทำงานของสมองมนุษย์ โปรแกรมคอมพิวเตอร์โดยทั่วไปนั้น ทำงานต่างจากสมองของมนุษย์ โดยขึ้นอยู่กับโปรแกรมที่สร้างมาเพื่อแก้ปัญหา โดยต้องนิยามลำดับขั้นตอนของการแก้ปัญหา (algorithm) ไว้ก่อน ซึ่งการทำงานตามโปรแกรมแบบนี้จะใช้หน่วยประมวลผลกลาง ซึ่งต้องมีการทำงานที่ยุ่งยากซับซ้อน และต้องมีส่วนของหน่วยความจำเพื่อเก็บข้อมูลต่าง ๆ ไว้ในตำแหน่งเฉพาะ แต่โครงข่ายใยประสาทเทียมนั้นกระจายการประมวลผลออกไปสู่โครงข่ายใยประสาท และประมวลผลแบบขนานคือทำไปพร้อม ๆ กันครั้งเดียว และเก็บสารสนเทศต่าง ๆ ไว้ในไซแนป<br />ที่ผ่านมานั้น การวิจัยด้านนี้ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควรเนื่องจากข้อจำกัดทางด้านฮาร์ดแวร์ แต่ปัจจุบัน สามารถสร้างคอมพิวเตอร์เฉพาะเพื่อทำงานด้านนี้ได้ ได้แก่ Neural Network Processor ทำให้สามารถปะมวลผลข้อมูลโครงข่ายใยประสาทเทียมที่ซับซ้อนได้เร็วมาก โดยใช้ความสามารถของระบบหลายหน่วยประมวลผล (multiprocessor) ในการทำงานแบบ Multiple Instruction Multiple Data (MIMD) แต่ละหน่วยประมวลผลของ โครงข่ายใยประสาทสามารถทำงานได้เทียบเท่าหน่วยประสาทเดี่ยว 8000 หน่วย โดยมีการเชื่อมต่อระหว่างหน่วยประสาทเดี่ยวภาายในหน่วยประมวลผลถึง 32,000 เส้น ความสามารถในการประมวลผลโดยการเชื่อมต่อประสาทเดี่ยวต่าง ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์สุดท้ายออกมา อยู่ที่ 140 ล้านการเชื่อมต่อ/วินาที ฉะนั้นหน่วยประมวลผลโครงข่ายใยประสาท 8 ตัว สามารถสร้างการเชื่อมต่อได้มากกว่าพันล้านครั้ง<br />Letizia The Computer Avatarโปรแกรมช่วยค้นหาข้อมูลอัตโนมัติ เลทิเซีย (Letizia) เป็นโปรแกรมแบบ agent ซึ่งมีความสามารถเป็นตัวแทนในการกระทำอัตโนมัติ เป็นตัวช่วยใขณะที่ผู้ใช้ท่องไปในเว็บ โดยติดตามพฤติกรรมการท่องเว็บของผู้ใช้จากโปรแกรมเว็บบราวเซอร์ แล้วพยายามคาดว่าผู้ใช้มีความสนใจด้านใดเป็นพิเศษ ตัวอย่างเช่น มีผู้ใช้อินเตอร์เน็ตคนหนึ่ง เขาเริ่มท่องไปในโลกอินเตอร์เน็ตด้วยการเปิดหน้าแรกของเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับเรื่องทั่ว ๆ ไป เช่น เรื่องปัญญาประดิษฐ์ แล้วเขาสนใจเรื่อง agent และ็เปิดหน้านั้นนานเป็นพิเศษ และเนื่งจากมีเว็บมากมายที่มีคำว่า agent ปรากฏอยู่ เขาจึงอาจใช้โปรแกรมค้นหาข้อมูล (search engine) ค้นหาหน้าที่เกี่ยวกับ agent โดยใส่คำสำคัญ (keyword) ว่า "agent" เท่านี้ โปรแกรมก็จะอ้างได้ว่าผู้ใช้คนนี้สนใจหัวข้อ agent<br />ต่อมาผู้ใช้ได้เปิดเว็บเพจส่วนบุคคลอันหนึ่ง ซึ่งมีรายการงานเขียน เช่นหนังสือหรือ เอกสารที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารของนักเขียนคนนั้น ผู้ใช้ได้เลือกที่จะเปิดอ่านงานเขียนที่เขาสนใจ โปรแกรมเลทีเซียจะตรวจสอบเว็บนั้นว่างีงานเขียนใดที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง agent ที่ผู้ใช้สนใจหรือไม่ ถ้ามี โปรแกรมก็จะนำเสนอให้กับผู้ใช้ และสามารถอธิบายได้ว่าทำไมจึงเลือกเอกสารนั้น ๆ นำเสนอต่อผู้ใช้<br />Future User Interfacesจากการสั่งงานคอมพิวเตอร์การใช้ command line ซึ่งประกอบด้วยตัวอักษรและตัวเลขพิมพ์เป็นคำสั่ง ก่อนที่ผู้ใช้จะสั่งงานคอมพิวเตอร์ได้นั้น ส่วนติดต่อกับผู้ใช้ (user interface) ต้องถูกกำหนดหน้าที่มาและรูปแบบของคำสั่งที่ระบบคอมพิวเตอร์อนุญาตให้ใช้ได้ หากพิมพ์ไม่ถูกต้อง หรือใส่ข้อมูลผิดพลาดก็จะไม่ทำงานให้ กลายมาเป็นการใช้เมาส์เลือกตำหน่งต่าง ๆ ของจอภาพ การใช้จอสัมผัส การใช้แท่งควบคุมเหล่านี้อาจกลายเป็นอดีตไป เมื่อแนวโน้มการสั่งงานให้คอมพิวเตอร์ทำงานในอนาคตจะเปลี่ยนไปเป็นการสั่งงานแบบธรรมชาติที่มนุษย์ใช้ที่สุด นั่นคือใช้เสียงสั่ง ซึ่งปัจจุบันนี้มีใช้งานจริงแล้ว<br />The 3D Graphical User Interfaceี้ส่วนติดต่อกับผู้ใช้สามารถเป็นภาพสามมิติได้ ซึ่งทำให้ดูเสมือนจริงมากยิ่งขึ้น เช่นในการเปิดร้านขายของออนไลน์ อาจออกแบบร้านเป็นสามมิติด้วยเทคโนโลยี VRML ผู้ซื้อสามารถท่องซื้อของในร้านอย่างเสมือนจริงและสามารถพูดคุยทักทายกับผู้ซื้ออื่น ๆ หมุนดูสินค้าได้อย่างละเอียดทุกมุมก่อนตัดสินใจซื้อ เป็นต้น<br /><br />Machine Translationโปรแกรมแปลภาษามีแนวโน้มจะแปลแต่ละภาษาไปหากันและกันให้ได้มากที่สุด โดยวิธีที่ใช้คือ interlingua นั่นคือสร้างภาษากลางที่เป็นศูนย์กลางขึ้นมาหนึ่งภาษา ให้ทุกภาษาสามารถแปลไปกลับกับภาษากลางนี้ได้ โดยภาษากลางนี้มีการแทนข้อมูลที่เป็นความหมายที่เป็นกลาง ไม่ขึ้นต่อกับรูปแบบไวยากร์หรือการแปลของภาษาใด<br />ปัจจุบันมีเว็บไซต์ที่ให้บริการแปลภาษา 6 ภาษาจากแต่ละภาษาไปหากันได้คือ www.google.com แต่สำหรับภาษาไทย ยังต้องการนักวิจัยระบบแปลภาษาไทยให้มีความถูกต้อง และมีแนวโน้มที่จะพัฒนาให้แปลได้หลายภาษาขึ้นอีก<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-9174684167300076069?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-70433405528755087042008-09-08T13:32:00.001+08:002008-09-08T13:36:45.715+08:00<span style="font-family:Georgia;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;"> AI คืออะไร?<br /><br />AI : Artificial Intelligence หรือปัญญาประดิษฐ์เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งของวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ที่เกี่ยวข้องกับวิธีการทำให้คอมพิวเตอร์มีความสามารถคล้ายมนุษย์หรือเลียนแบบพฤติกรรมมนุษย์ โดยเฉพาะความสามารถในการคิดเองได้ หรือมีปัญญานั่นเอง ปัญญานี้มนุษย์เป็นผู้สร้างให้คอมพิวเตอร์ จึงเรียกว่าปัญญาประดิษฐ์ มุมมองต่อ AI ที่แต่ละคนมีอาจไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่า เราต้องการความฉลาดโดย คำนึงถึงพฤติกรรมที่มีต่อสิ่งแวดล้อมหรือคำนึงการคิดได้ของผลผลิต AI ดังนั้นจึงมีคำนิยาม AI ตามความสามารถที่มนุษย์ต้องการให้มันแบ่งได้ 4 กลุ่ม ดังนี้<br /> Acting Humanly : การกระทำคล้ายมนุษย์ เช่น - สื่อสารกับมนุษย์ได้ด้วยภาษาที่มนุษย์ใช้ เช่น ภาษาอังกฤษ เป็นการประมวลผลภาษาธรรมชาติ (natural language processing) อย่างหนึ่ง เช่น เพื่อน ๆ ใช้เสียงสั่งให้คอมพิวเตอร์พิมพ์เอกสารให้ - มีประสาทรับสัมผัสคล้ายมนุษย์ เช่นคอมพิวเตอร์วิทัศน์ (computer vision) คอมพิวเตอร์มองเห็น รับภาพได้โดยใช้อุปกรณ์รับสัญญาณภาพ (sensor) - หุ่นยนต์ช่วยงานต่าง ๆ เช่น ดูดฝุ่น เคลื่อนย้ายสิ่งของ - machine learning หรือคอมพิวเตอร์เกิดการเรียนรู้ได้ โดยสามาถตรวจจับรูปแบบการเกิดของเหตุการณ์ใด ๆ แล้วปรับตัวสู่สิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไปได้<br /> Thinking Humanly : การคิดคล้ายมนุษย์ ก่อนที่จะทำให้เครื่องคิดอย่างมนุษย์ได้ ต้องรู้ก่อนว่ามนุษย์มีกระบวนการคิดอย่างไร ซึ่งการวิเคราะห์ลักษณะการคิดของมนุษย์เป็นศาสตร์ด้าน cognitive science เช่น ศึกษาโครงสร้างสามมิติของเซลล์สมอง การแลกเปลี่ยนประจุไฟฟ้าระหว่างเซลล์สมอง วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงทางเคมีไฟฟ้าในร่างกายระหว่างการคิด ซึ่งจนถึงปัจจุบันเราก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่า มนุษย์เรา คิดได้อย่างไร<br /> Thinking rationally : คิดอย่างมีเหตุผล หรือคิดถูกต้อง โดยใช้หลักตรรกศาสตร์ในการคิดหาคำตอบอย่างมีเหตุผล เช่น ระบบผู้เชี่ยวชาญ<br /> Acting rationally : กระทำอย่างมีเหตุผล เช่น agent (agent เป็นโปรแกรมที่มีความสามารถในการกระทำ หรือเป็นตัวแทนในระบบอัตโนมัติต่าง ๆ ) สามารถกระทำอย่างมีเหตุผลคือ agent ที่กระทำการเพื่อบรรลุเป้าหมายที่ได้ตั้งไว้ เช่น agent ในระบบขับรถอัตโนมัติที่มีเป้าหมายว่าต้องไปถึงเป้าหมายในระยะทางที่สั้นที่สุด ต้องเลือกเส้นทางที่ไปยังเป้าหมายที่สั้นที่สุดที่เป็นไปได้จึงจะเรียกได้ว่า agent กระทำอย่างมีเหตุผล อีกตัวอย่างเช่น agent ในเกมหมากรุกมีเป้าหมายว่าต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ ต้องเลือกเดินหมากที่จะทำให้คู่ต่อสู้แพ้ให้ได้ เป็นต้น</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7043340552875508704?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-38524447572825942402008-09-08T13:30:00.000+08:002008-09-08T13:31:55.184+08:00<span style="font-family:courier new;">ยุคของคอมพิวเตอร์ <br />compute แปลว่า คำนวณ นับ หากจะเล่าถึงประวัติการคำนวณก็ต้องเริ่มต้นตั้งแต่มนุษย์รู้จักการนับ กำหนดจำนวณ 0 ขึ้น และกว่า 3000 ปีมาแล้ว ที่มีเครื่องคิดเลขของจีนโบราณที่ช่วยให้มนุษย์คำนวณได้รวดเร็วและแม่นยำก็คือลูกคิด (abacus) เครื่องทอผ้าของ Jacquard loom (1805) และเครื่องวิเคราะห์ </span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Babage.htm"><span style="font-family:courier new;">analytical engine (1834) ของ Charles Babbage</span></a><span style="font-family:courier new;"> จากนั้นประมาณปลายทตวรรษที่ 1960 ก็มีเครื่องคิดเลขแบบเครื่องกลใช้กันอย่างกว้างขวางทั้งสำหรับพ่อค้า นักวิทยาศาสตร์และวิศวกร และมีการสร้างคอมพิวเตอร์แบบแอนะล็อก (analog computer) ต่อจากนั้นจึงมีการพัฒนาคอมพิวเตอร์แบบดิจิทัลขึ้น ซึ่งทำงานได้รวดเร็ว และเชื่อถือได้กว่าคอมพิวเตอร์แบบแอนะล็อก จึงทำเป็นที่รู้จักและใช้กันอย่างแพร่หลายอย่างรวดเร็ว<br /> </span><br /><br />ช่วงการพัฒนาฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์แบบดิจิทัล สามารถแบ่งได้เป็น 6 ยุค ดังนี้ครับ<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/MachanicalEra.htm">ยุคแห่งเครื่องจักร The Mechanical Era </a>(ปี ค.ศ. 1623-1945)<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/1stGeneration.htm">์ยุคแรก First Generation Electronic Computers</a> (ปี ค.ศ. 1937-1953)<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/2ndGeneration.htm">ยุคที่ 2 Second Generation </a>(ปี ค.ศ. 1954-1962)<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/3rdGeneration.htm">ยุคที่ 3 Third Generation </a>(ปี ค.ศ. 1963-1972)<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/4thGeneration.htm">ยุคที่ 4 Fourth Generation</a> (ปี ค.ศ. 1972-1984)<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/5thGeneration.htm">ยุคที่ 5 Fifth Generation </a>(ปี ค.ศ. 1984-1990)<br /><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/6thGeneration.htm">ยุคที่ 6 Sixth Generation </a>(ปี ค.ศ. 1990-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3852444757282594240?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-26821563465935872182008-09-08T13:29:00.000+08:002008-09-08T13:30:47.399+08:00<span style="font-family:courier new;">"คอมพิวเตอร์ทำงานได้เพราะมีซอฟต์แวร์เซึ่งเป็นชุดของคำสั่ง สั่งให้คอมพิวเตอร์ทำงานตามที่เราต้องการ และมนุษย์นี่เองที่เป็นผู้สร้างชุดของคำสั่งเหล่านั้นโดยการเขียนโปรแกรม (programming)ขึ้นมา ในการเขียนโปรแกรมก็ต้องมีภาษาเฉพาะ และผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในการเขียนโปรแกรมเราเรียกว่านักเขียนโปรแกรมหรือโปรแกรมเมอร์นั่นเอง<br />ในบทนี้จะเล่าถึงประวัติการพัฒนาซอฟต์แวร์และภาษาสำหรับเขียนโปรแกรม (programming language) สามารถคลิกที่ปี หรือผลงานในตารางด้านล่างเพื่อดูรายละเอียดในแต่ละปีครับ" </span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">1948<br />ทฤษฎีการสื่อสาร (Theory of Communication)<br />1953<br />โปรแกรมช่วยให้โปรแกรมได้เร็วขึ้น speedcoding<br />1955<br />โปรแกรม Logic Theorist<br />1956<br />การประมวลผลแบบกลุ่ม (batch processing)<br />1956<br />แป้นพิมพ์<br />1957<br />ตัวแปลภาษาระดับสูงไปเป็นภาษาเครื่อง (compilers)<br />1957<br />ภาษาฟอร์แทรน (Fortran)<br />1959<br />ระบบเออร์มา (ERMA)<br />1960<br />ภาษาโคบอล COBOL<br />1960<br />ภาษาลิสพ์ LISP<br />1962<br />เกมคอมพิวเตอร์แบบโต้ตอบ<br />1963<br />โปรแกรมวาดภาพ Sketchpad<br />1963<br />รหัสแอสกี (ASCII code)<br />1964<br />ภาษาเบสิก (BASIC)<br />1965<br />ภาษาเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุซิมูลา (Simula)<br />1967<br />ภาษาโลโก้ (LOGO) สำหรับเด็ก<br />1968<br />เอกสารวิชาการ: ผลร้ายของการเขียนโปรแกรมด้วยคำสั่ง GOTO<br />1969<br />มาตรฐาน RS-232-C<br />1969<br />ระบบปฏิบัติการยูนิกส์ UNIX<br />1972<br />วิดีโอเกม<br />1976<br />ระบบปฏิบัติการ CP/M<br />1977<br />มาตรฐานการเข้ารหัสข้อมูลของ IBM<br />1979<br />โปรแกรมวิสิแคลค์ (VisiCalc)<br />1981<br />ระบบปฏิบัติการ MS-DOS<br />1982<br />โปรแกรมสเปรดชีต Lotus 1-2-3<br />1983<br />โปรแกรมประมวลผลข้อความ (word processing)<br />1985<br />โปรแกรมเพจเมคเกอร์ (PageMaker)<br />1985<br />ภาษาซี พลัส พลัส (C++ )<br />1987<br />โปรแกรมไฮเปอร์การ์ด (HyperCard)<br />1989<br />เกมซิมซิตี้ (Simcity)<br />1989<br />การมองเห็นเสมือยจริง วีอาร์ (VR- virtual reality)<br />1990<br />ระบบปฏิบัติการวินโดวส์ 3.0 (Windows 3.0 )<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2682156346593587218?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-29395320341785400532008-09-08T13:27:00.000+08:002008-09-08T13:29:16.632+08:00<a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Atanasoff.htm"><span style="font-family:courier new;">Atanasoff, John V.(จอห์น วี. อะทานาซอฟฟ์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Ada.htm"><span style="font-family:courier new;">Lovelace, Ada</span></a><span style="font-family:courier new;"> (</span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Ada.htm"><span style="font-family:courier new;">เอดา เลิฟเลซ</span></a><span style="font-family:courier new;">)<br /></span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Babbage.htm"><span style="font-family:courier new;">Babbage, Charles (</span></a><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Babbage.htm"><span style="font-family:courier new;">ชาร์ลส แบบเบจ)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Minsky.htm"><span style="font-family:courier new;">Minsky, Marvin (มาร์วิน มินสกี)</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Berners_Lee.htm"><span style="font-family:courier new;">Berners-Lee, Tim </span></a><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Berners_Lee.htm"><span style="font-family:courier new;">(ทิม เบอร์เนอร์-ลี)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Neumann.htm"><span style="font-family:courier new;">Neumann, John von</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Neumann.htm"><span style="font-family:courier new;">(จอห์น วอน นอยแมน)</span></a><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Papert.htm"></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Bricklin.htm"><span style="font-family:courier new;">Bricklin, Daniel (แดเนียล บริคลิน)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Papert.htm"><span style="font-family:courier new;">Papert, Seymour (เซย์มัวร์ ปาเปิร์ต)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Vinton.htm"><span style="font-family:courier new;">Cerf, Vinton (วินตัน เซิร์ฟ)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Postel.htm"><span style="font-family:courier new;">Postel, Jonathan (โจนาธาน โพสเทล)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Seymour.htm"><span style="font-family:courier new;">Cray, Seymour (เซมัวร์ เครย์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Ritchie.htm"><span style="font-family:courier new;">Ritchie, Dennis (เดนนิส ริทชี)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Dijkstra.htm"><span style="font-family:courier new;">Dijkstra, Edsger</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Sincliar.htm"><span style="font-family:courier new;">Sinclair, Clive (ไคลฟ์ ซินแคลร์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Gates.htm"><span style="font-family:courier new;">Gates, Bill (บิล เกตส์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Stallman.htm"><span style="font-family:courier new;">Stallman, Richard (ริชาร์ด สตอลแมน)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Hopper.htm"><span style="font-family:courier new;">Hopper, Grace Murray (</span></a><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Hopper.htm"><span style="font-family:courier new;">เกรซ มัวร์เรย์ ฮอปเปอร์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Torvalds.htm"><span style="font-family:courier new;">Torvalds, Linus (ไลนัส ทอร์วัลด์ส)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Steve.htm"><span style="font-family:courier new;">Jobs, Steve (สตีฟ จ๊อบส์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Turing.htm"><span style="font-family:courier new;">Turing, Alan Mathison</span></a><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Turing.htm"><span style="font-family:courier new;"> (อลัน มาธิสัน ทัวริง)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Kildall.htm"><span style="font-family:courier new;">Kildall, Gary (แกรี่ คิลดัลล์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Wall.htm"><span style="font-family:courier new;">Wall, Larry (แลรี่ วอลล์)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Knut.htm"><span style="font-family:courier new;">Knuth, Donald</span></a><span style="font-family:courier new;"> (</span><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Knut.htm"><span style="font-family:courier new;">โดนัลด์ นุต)</span></a><br /><a href="http://www.il.mahidol.ac.th/e-media/computer/evolution/Pioneers_Wozniak.htm"><span style="font-family:courier new;">Wozniak, Stephen (สตีเฟน วอซนิแอค)</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2939532034178540053?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-74265036348072777522008-09-05T16:29:00.000+08:002008-09-05T16:34:54.845+08:00<span style="font-family:courier new;">ขั้นตอนที่ 1 : รับข้อมูลเข้า (Input) เริ่มด้วยการนำข้อมูลเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ ผ่านทางอุปกรณ์ Input ชนิดต่างๆ เช่น ถ้าเป็นการพิมพ์ข้อมูลจะใช้คีย์บอร์ด เพื่อพิมพ์ข้อความหรือโปรแกรมเข้าเครื่อง ถ้าเป็นการเขียนภาพจะใช้เครื่องอ่านพิกัดภาพกราฟิค (Graphics Tablet) โดยมีปากกาชนิดพิเศษสำหรับเขียนภาพ หรือ ใช้เครื่องสแกนเนอร์ สแกนข้อมูลเข้าไป เป็นต้น</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">ขั้นตอนที่ 2 : ประมวลผลข้อมูล (Process) เมื่อนำข้อมูลเข้ามาแล้ว เครื่องจะดำเนินการประมวลผลกับข้อมูลตามคำสั่งที่ได้รับมาเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ โดยการประมวลผลอาจจะมีได้หลายลักษณะ เช่น นำข้อมูลมาหาผลรวม นำข้อมูลมาจัดกลุ่ม นำข้อมูลมาหาค่ามากที่สุด หรือน้อยที่สุด เป็นต้น และในส่วนของการประมวลผลจะทำการร่วมกันกับหน่วยความจำอีกด้วย ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับลักษณะของการประมวลผล </span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">ขั้นตอนที่ 3 : แสดงผลข้อมูล(Output) เป็นการนำผลลัพธ์จากการประมวลผลมาแสดงผ่านทางอุปกรณ์แสดงผลที่กำหนดไว้ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะแสดงผ่านทางจอภาพ(Monitor) และยังสามารถแสดงผลด้วยการพิมพ์ข้อมูลออกทางกระดาษโดยใช้เครื่องพิมพ์(Printer)ก็ได้ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7426503634807277752?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-22790640151406007142008-09-05T11:07:00.003+08:002008-09-05T11:15:46.920+08:00<div><span style="font-family:courier new;">ตอนนี้ใครๆก็หันมาตัดหน้าม้ากันทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นม้าเต๋อ ม้าเป๋ ม้าปาด บลาๆๆๆแต่ว่าการตัดหน้าม้ามันต้องดูลักษณะใบหน้า (และเหม่ง) ของเราประกอบด้วยเพื่อให้ออกมาสวย ดูดี และเก๋ไก๋</span></div><div><span style="font-family:courier new;">แบบแรก<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242369850561538738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCjmpPwKrI/AAAAAAAAAUU/uOo7ZsTX3wc/s320/beauty3.jpg" border="0" /></span></div><div><span style="font-family:courier new;"></span> </div><div><span style="font-family:courier new;">A. Baby Bangs สาวเปรี้ยวก๋ากั่นต้องไม่พลาดผมหน้าม้าเต่อเด็ดขาด โดยเฉพาะสาวที่มีหน้าผากแคบและผมเส้นเล็ก แต่ถ้ามีผมหนาจะให้ช่างซอยให้บางลงก็ช่วยได้ ขอแนะนำว่าเหมาะมากๆสำหรับสาวหน้ารูปไข่ แต่สำหรับสาวหน้ากลมหรือหน้าเหลี่ยมก็ไม่ต้องเสียใจ ลองตัดให้เต่อเหนือคิ้วเล็กน้อย แล้วซอยผมหน้าให้บางลงและไล่ปลายผมให้ต่างระดับกัน จากนั้นตัดผมด้านข้างให้อยู่ในระดับคาง เพื่อให้บังช่วงแก้มช่วยให้หน้าดูเรียวขึ้นได้ไม่น้อย</span></div><div><span style="font-family:Courier New;"></span> </div><div><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242369842015778178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCjmJaSNYI/AAAAAAAAAUE/RHUsTZHtY1Q/s320/beauty1.jpg" border="0" />B. Straight Bangs ผมหน้าม้าตัดตรงแบบออริจินัล นอกจากเหมาะกับหน้ารูปไข่แล้ว ยังเหมาะกับรูปหน้ายาวอีกด้วย เพราะช่วยอำพรางความยาวของใบหน้าให้ดูสั้นลง ฉะนั้นสาวหน้าสั้นควรหลีกทรงนี้ให้ไกล ไม่อย่างนั้นหน้าจะยิ่งสั้นและกลมไปกันใหญ่ ที่สำคัญต้องหมั่นไดร์ให้ตรง อย่าให้ผมกระดกปลายให้เสียรูปทรงเป็นอันขาด</span></div><div><span style="font-family:courier new;"></span> </div><div><span style="font-family:courier new;"></span> </div><div><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242369846824854658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCjmbU25II/AAAAAAAAAUM/jpA56JaeK1k/s320/beauty2.jpg" border="0" />C. Side Swept Bangs มาแล้วทรงผมช่วยชีวิตของคนหน้ากลมและหน้าเหลี่ยม เพราะผมหน้าม้าปัดข้างช่วยให้หน้าผากที่ไม่ได้ส่วนดูได้รูปยิ่งขึ้น แถมไม่ทำให้หน้าสั้นอีกด้วย นอกจากนั้นยังเหมาะสำหรับคนที่มีหน้าผากกว้างแบบหน้ารูปหัวใจ จะช่วยอำพรางช่วงหน้าผากได้ดี สำหรับทรงนี้ไม่จำเป็นต้องซอยผมให้บางลงก็ได้ แต่ควรซอยไล่ให้ผมเป็นแนวเฉียงลงไปหาด้านข้าง </span></div><span style="font-family:courier new;"><div><br />Take care your Bangs</div><div>1. หมั่นเล็มผมหน้าม้าให้ได้รูปทรงและระดับอยู่เสมอ</div><div>2. สำหรับม้าปัดข้าง อาจต้องใช้แว็กซ์หรือสเปรย์(แบบอยู่ทรงเป็นธรรมชาติ)เพื่อให้ผมอยู่ทรงและไม่ชี้ฟู</div><div>3. ดูแลผมหน้าม้าให้พริ้วสลวยด้วยลีฟอินหรือสเปรย์บำรุงเส้นผม แต่ไม่ควรใส่เยอะจนผมเปียกแนบกับหน้าผากเหมือนคนไม่ได้สระผมนะ</div><div> </div><div> </div><div> </div><div>ที่มา </div><div><br />Beauty Hairstyle No.606 (1 MAY 2008</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2279064015140600714?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-28272336341410102062008-09-05T11:02:00.002+08:002008-09-05T11:07:33.040+08:00<div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242368224163414130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiH-cOQHI/AAAAAAAAATc/n69HiFGG1Hk/s320/307c25d3b888cd9436286a2b7dcb2033.jpg" border="0" /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiH53WYeI/AAAAAAAAATU/M8_bwaDDo34/s1600-h/7ba503885014b8223e5472db530c9c3e.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242368222935015906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiH53WYeI/AAAAAAAAATU/M8_bwaDDo34/s320/7ba503885014b8223e5472db530c9c3e.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiICuHnlI/AAAAAAAAATk/8-ktu6m40kc/s1600-h/376e16f6301f1db4f20663b980bbdb50.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242368225312218706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiICuHnlI/AAAAAAAAATk/8-ktu6m40kc/s320/376e16f6301f1db4f20663b980bbdb50.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiIEZfMvI/AAAAAAAAATs/x08PDEVxu-c/s1600-h/ad4c5987d9d6165bd29eb9c3ba7585d6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242368225762554610" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiIEZfMvI/AAAAAAAAATs/x08PDEVxu-c/s320/ad4c5987d9d6165bd29eb9c3ba7585d6.jpg" border="0" /></a> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242368457629154290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiVkKyu_I/AAAAAAAAAT8/YXVBv3h8QlA/s320/f5e98eb1cbc97901ef6e277b0fedc203.jpg" border="0" /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiIZLi2fI/AAAAAAAAAT0/V9ONbQhkhoQ/s1600-h/d383c9067d020b5b09bcae5cace66cb4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242368231341218290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCiIZLi2fI/AAAAAAAAAT0/V9ONbQhkhoQ/s320/d383c9067d020b5b09bcae5cace66cb4.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ที่มา<a href="http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=idream&amp;month=22-08-2008&amp;group=49&amp;gblog=1">http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=idream&amp;month=22-08-2008&amp;group=49&amp;gblog=1</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2827233634141010206?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-21556204344098353142008-09-05T10:18:00.002+08:002008-09-05T11:01:50.882+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMChDwn6zLI/AAAAAAAAATM/XMCxcSAVHZQ/s1600-h/1265727.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242367052223270066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMChDwn6zLI/AAAAAAAAATM/XMCxcSAVHZQ/s320/1265727.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg9iQov2I/AAAAAAAAASk/n1eI2SazBgc/s1600-h/1261666_6289757.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242366945288306530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg9iQov2I/AAAAAAAAASk/n1eI2SazBgc/s320/1261666_6289757.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg92YLwzI/AAAAAAAAASs/Ae7i8iOSjvc/s1600-h/1261666_6289759.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242366950688670514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg92YLwzI/AAAAAAAAASs/Ae7i8iOSjvc/s320/1261666_6289759.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg9yj5J6I/AAAAAAAAAS0/HWf63FNOaoA/s1600-h/1261666_6289760.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242366949664040866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg9yj5J6I/AAAAAAAAAS0/HWf63FNOaoA/s320/1261666_6289760.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg-P4wl-I/AAAAAAAAAS8/grY1hCKiVNU/s1600-h/1261666_6289762.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242366957536188386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg-P4wl-I/AAAAAAAAAS8/grY1hCKiVNU/s320/1261666_6289762.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg-QVduAI/AAAAAAAAATE/0ZFSYKm5V8k/s1600-h/1261666_6289872.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242366957656586242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCg-QVduAI/AAAAAAAAATE/0ZFSYKm5V8k/s320/1261666_6289872.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2155620434409835314?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-28094697416815936202008-09-05T10:02:00.003+08:002008-09-05T10:04:52.961+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTkvqnhmI/AAAAAAAAASU/ozjvXlqfXbU/s1600-h/1261666_6288473.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352225739048546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTkvqnhmI/AAAAAAAAASU/ozjvXlqfXbU/s320/1261666_6288473.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTk14xrSI/AAAAAAAAASc/__FOAylnUNQ/s1600-h/1265650.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352227409046818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTk14xrSI/AAAAAAAAASc/__FOAylnUNQ/s320/1265650.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZAJVDQI/AAAAAAAAARs/wRsSpmAaVnw/s1600-h/1261666_6288464.jpg"><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352024004398338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZAJVDQI/AAAAAAAAARs/wRsSpmAaVnw/s320/1261666_6288464.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZaV30zI/AAAAAAAAAR0/QnuYp5Oef14/s1600-h/1261666_6288466.jpg"><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352031036330802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZaV30zI/AAAAAAAAAR0/QnuYp5Oef14/s320/1261666_6288466.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;"> ดูไม่รู้จริงๆ ค่ะ ว่านี่คือตัวเอะไรแถมเว็บที่ไปเจอมานี้ ก็เป็นเว็บเกาหลี (อ่านม่ายออก) น้องๆ ที่รู้จักว่าคือตัวอะไร บอกกันด้วยนะ </span></div><span style="font-family:courier new;"><div align="center"><br /></div></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZgfihKI/AAAAAAAAAR8/MbIrnRz-Iy4/s1600-h/1261666_6288467.jpg"><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352032687490210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZgfihKI/AAAAAAAAAR8/MbIrnRz-Iy4/s320/1261666_6288467.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZv9ZL5I/AAAAAAAAASE/i62oGvcVs8I/s1600-h/1261666_6288468.jpg"><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352036839239570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZv9ZL5I/AAAAAAAAASE/i62oGvcVs8I/s320/1261666_6288468.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZ_qMINI/AAAAAAAAASM/iOdE058L_6M/s1600-h/1261666_6288470.jpg"><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242352041053659346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCTZ_qMINI/AAAAAAAAASM/iOdE058L_6M/s320/1261666_6288470.jpg" border="0" /></span></a></p><span style="font-family:courier new;"><br /></span><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2809469741681593620?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-18230360193806669982008-09-05T09:57:00.001+08:002008-09-05T09:59:49.859+08:00<div><span style="font-family:courier new;"><span style="font-size:130%;"><strong>วาฬหลังค่อม ปลิงทะเล และสาหร่ายสีแดงออสเตรเลีย เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงไม่กี่ชนิดที่ใช้ศึกษาในการแพทย์สมัยใหม่</strong></span> </span></div><span style="font-family:courier new;"><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242350897478614114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCSXbgpvGI/AAAAAAAAARU/wvL_LUscteA/s320/1261666_6284799.jpg" border="0" /><br />อย่างวาฬหลังค่อมนั้น มีระบบหัวใจที่น่าศึกษามาก เพราะหัวใจ 1 ดวงสามารถปั๊มเลือดเข้าไปได้ถึง 6 ห้อง เป็นเลือดที่มากกว่าที่หัวใจมนุษย์ปั๊มถึง 4,500 เท่า ทั้งๆ ที่ 1 นาทีหัวใจของวาฬหลังค่อมเต้นแค่ 3 ครั้งเท่านั้น และสามารถนำมาปรับใช้เพื่อพัฒนาเครื่องควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจหรือเพซเมกเกอร์ให้ดีขึ้น<br />ส่วนปลิงทะเลที่ผิวหนังสามารถเปลี่ยนจากแข็งเป็นอ่อนนุ่มได้ ก็สามารถนำมาปรับใช้กับผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน เพราะเมื่อเครื่องมืออิเล็กโทรดที่ฝังไว้ในศีรษะของผู้ป่วยนานๆ ต่อไปอาจมีเนื้อเยื่อหรือพังผืดมาเกาะบริเวณที่ฝังเครื่องลงไป ทำให้เครื่องมีความแข็งขึ้น การศึกษาปลิงทะเลจึงอาจปรับมาใช้ในการผลิตเครื่องมือที่ทำให้เครื่องอ่อนนุ่ม เหมาะกับอยู่ในสมองที่บอบบางเป็นเวลานานๆ </div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242350895427308082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCSXT3lSjI/AAAAAAAAARc/gzJU3S6_ABk/s320/1261666_6284804.jpg" border="0" /><br />สำหรับสาหร่ายสีแดงออสเตรเลียนั้น อาจทำให้เราควบคุมโรคหลายโรคได้ จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย พบว่า สาหร่ายสีแดงออสเตรเลียไม่มี "ไบโอฟิล์ม" ซึ่ง "ไบโอฟิล์ม" เป็นแหล่งรวมของแบคทีเรีย ต้นเหตุของโรคในมนุษย์ถึง 70% และถ้าสามารถหาสารประกอบที่ป้องกันการเกิดไบโอฟิล์มในสาหร่ายได้ ก็อาจจะป้องกันโรคได้ เช่น โรคอหิวาตกโรค<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242350899612700482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SMCSXjddT0I/AAAAAAAAARk/kP0DItz0vPU/s320/1261666_6284808.jpg" border="0" /><br />นายกุนเธอร์ พอลลี ผู้บริหารองค์กร Zero Emissions Research &amp; Initiatives (ZERI) กล่าวว่า "เราควรจะนำธรรมชาติเข้ามาใช้ในการรักษาโรค เช่น แบคทีเรียนั้นแทนที่เราจะฆ่ามัน ก็ทำให้มันไม่ทำงานเสีย นี่คือการรักษาโรคโดยใช้วิธีใหม่ๆ"<br />หมุนก่อนโลก นสพ.ข่าวสด</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-1823036019380666998?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-34990594887729499252008-09-05T09:51:00.001+08:002008-09-05T09:57:16.035+08:00<span style="font-family:courier new;"><span style="font-size:130%;"><strong>ปลาสิงโตสีแดง หรือ Red lion fish</strong></span> เป็นปลามีพิษอยู่ตรงก้านแข็งของครีบ ถ้าโดนต่อยเข้าจะปวดมากๆ แต่ไม่ทำให้ถึงตาย ซึ่งปลาชนิดนี้นักวิทยาศาสตร์ทางทะเลรายงานว่า แพร่พันธุ์แถบทะเลแคริบเบียนมากจนน่าตกใจ พวกมันกินปลาเล็กๆ หลากหลายพันธุ์จนอาจทำลายระบบนิเวศ และยังอาจทำลายอุตสาหกรรมประมง อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว</span><br /><span style="font-family:courier new;"><br />นักวิชาการเชื่อว่า ปลาสิงโตสีแดงเริ่มแพร่พันธุ์ในทะเลแคริบเบียนตั้งแต่พ.ศ.2535 เมื่อเฮอริเคนแอนดรูว์สร้างความเสียหายในรัฐฟลอริดา ทำให้ปลาสิงโตสีแดงในอะควาเรียมเอกชน หลุดรอดลงไปในอ่าวบิส เคย์นของไมอามี่ โดยปลานั้นวางไข่ที่กระแสน้ำในอ่าว ไปจนถึงชายฝั่งทะเลด้านเหนือ ทำให้พวกมันแพร่พันธุ์ตั้งแต่เบอร์มิวดาจนถึงรัฐนอร์ทแคโรไลนา<br /><br />นายมาร์ก ฮิกซัน ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบนิเวศทางทะเล จากมหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอเรกอน กล่าวว่า "ภายในเวลาไม่ถึง 30 นาที ปลาสิงโตสีแดงกินลูกปลาถึง 20 กว่าตัว มันเป็นผู้บุกรุกทางทะเลที่ร้ายกาจ และอาจไม่มีทางหยุดยั้งมันได้เลย"<br /><br />จากการสำรวจพบว่า ปลาสิงโตสีแดงรวมตัวกันมากแถบบาฮามาส ทั้งบริเวณท่าเรือ ชายหาด ปะการังน้ำตื้น ปะการังน้ำลึก โดยเฉพาะตามป่าชายเลน ซึ่งเป็นที่วางไข่และเป็นที่อยู่ของลูกปลา<br /><br />ส่วนบริเวณนิวโพรวิเดนซ์และหมู่เกาะเบอรี่พบปลาสิงโตสีแดงเพิ่มถึง 10 เท่า ภายในเวลาแค่ 1 ปี ขณะที่หมู่เกาะทางตอนเหนือของทะเลแคริบเบียนเริ่มตระหนักถึงอันตราย จึงขอให้ชาวประมงช่วยจับปลา ไม่อย่างนั้นอาจเกิดหายนะต่ออุตสาหกรรมประมง รวมทั้งนักท่องเที่ยวที่ไปว่ายน้ำ ดำน้ำอาจได้รับอันตราย<br /><br />นายยูเจนิโอ พีเนโร-โซเลอร์ เจ้าหน้าที่สมาคมประมงแคริบเบียน มีความเห็นว่า "การรุกรานของปลาสิงโตสีแดงกระทบต่อปลาที่อยู่ตามปะการังมากที่สุด อาจทำให้ปลาเหล่านั้นถึงกับหมดไปได้"<br /><br />ส่วนหนทางกำจัดนั้นมีทั้งการทดลองโดยให้ปลาฉลาม ปลาไหลมอเรย์ หรือแม้แต่ทำอาหารให้คนกิน ผู้ที่ชอบเปิบอาหารแปลกๆ เห็นว่ารสชาติของปลาสิงโตอร่อยเหมือนกับปลาฮาลิบัต แต่ก็ยังไม่มีผู้นิยมรับประทาน แม้แต่ปลาฉลามเมื่อเห็นว่าอาหารของมันเป็นปลาสิงโต มันยังว่ายน้ำหนี ปลาไหลมอเรย์ก็ไม่ยอมกิน ส่วนปลาชนิดเดียวที่ยอมกินคือปลากรุ๊ปเปอร์ ซึ่งเป็นปลาที่หายากในบริเวณนี้<br /><br /><br />ที่มา นสพ.ข่าวสด</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3499059488772949925?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-52267687303642957332008-09-04T14:05:00.000+08:002008-09-04T14:06:22.559+08:00<span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ </span><a title="แนสแด็ก" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81"><span style="font-family:courier new;">แนสแด็ก</span></a><span style="font-family:courier new;">: </span><a class="external text" title="http://quotes.nasdaq.com/asp/SummaryQuote.asp?symbol=" selected="MSFT" href="http://quotes.nasdaq.com/asp/SummaryQuote.asp?symbol=MSFT&amp;selected=MSFT" rel="nofollow"><span style="font-family:courier new;">MSFT</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นบริษัท</span><a title="ซอฟต์แวร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%95%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ซอฟต์แวร์</span></a><span style="font-family:courier new;">ที่ใหญ่ที่สุดในโลก[</span><a class="mw-redirect" title="วิกิพีเดีย:การอ้างอิงแหล่งที่มา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2:%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2"><span style="font-family:courier new;">ต้องการแหล่งอ้างอิง</span></a><span style="font-family:courier new;">] โดยมียอดขายประมาณ 4 แสนล้านบาท และพนักงานประมาณ 57,000 คน ใน 90 ประเทศทั่วโลก สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เมือง</span><a class="new" title="เรดมอนด์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">เรดมอนด์</span></a><span style="font-family:courier new;"> (ห่างจากเมือง</span><a class="new" title="ซีแอตเทิล (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A5&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ซีแอตเทิล</span></a><span style="font-family:courier new;"> ประมาณ 22 กม.) </span><a title="มลรัฐวอชิงตัน" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A1%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%99"><span style="font-family:courier new;">มลรัฐวอชิงตัน</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a title="สหรัฐอเมริกา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2"><span style="font-family:courier new;">สหรัฐอเมริกา</span></a><span style="font-family:courier new;"> ไมโครซอฟท์ผลิต พัฒนาซอฟต์แวร์เป็นหลัก โดยมีผลิตภัณฑ์ที่ขายดีติดอันดับคือ</span><a title="ระบบปฏิบัติการ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3"><span style="font-family:courier new;">ระบบปฏิบัติการ</span></a><span style="font-family:courier new;">ชื่อ</span><a title="ไมโครซอฟท์ วินโดวส์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%AA%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ วินโดวส์</span></a><span style="font-family:courier new;"> และซอฟต์แวร์สำหรับสำนักงานชื่อ</span><a title="ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%9F%E0%B8%B4%E0%B8%A8"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ</span></a><span style="font-family:courier new;"> นอกจากนั้นแล้วไมโครซอฟท์ยังได้ขยายสายผลิตภัณฑ์ไปยังตลาดอื่นๆ เช่น สถานีโทรทัศน์ </span><a class="new" title="MSNBC (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=MSNBC&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">MSNBC</span></a><span style="font-family:courier new;"> เว็บไซต์ </span><a class="mw-redirect" title="MSN" href="http://th.wikipedia.org/wiki/MSN"><span style="font-family:courier new;">MSN</span></a><span style="font-family:courier new;"> และรวมถึงสารานุกรม</span><a class="new" title="ไมโครซอฟท์ เอ็นคาร์ตา (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%95%E0%B8%B2&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ เอ็นคาร์ตา</span></a><span style="font-family:courier new;">. ไมโครซอฟท์ยังได้ทำตลาด</span><a title="อุปกรณ์คอมพิวเตอร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">อุปกรณ์คอมพิวเตอร์</span></a><span style="font-family:courier new;"> เช่น </span><a class="new" title="ไมโครซอฟท์ เมาส์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ เมาส์</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="ไมโครซอฟท์ คีย์บอร์ด (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B8%84%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ คีย์บอร์ด</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="ไมโครซอฟท์ ฮารด์แวร์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B8%AE%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ ฮารด์แวร์</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="Microsoft LifeCam (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=Microsoft_LifeCam&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ LifeCam</span></a><span style="font-family:courier new;"> รวมถึงเครื่องเล่นต่างๆเช่น เครื่องเล่นวีดีโอเกม </span><a class="mw-redirect" title="Xbox" href="http://th.wikipedia.org/wiki/Xbox"><span style="font-family:courier new;">Xbox</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="MSN TV (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=MSN_TV&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">MSN TV</span></a><span style="font-family:courier new;"> และ </span><a class="new" title="Zune (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=Zune&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Zune</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นต้น</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5226768730364295733?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-19952688615193196112008-09-04T14:03:00.000+08:002008-09-04T14:04:32.280+08:00<span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">Unicode 1.0: ตุลาคม พ.ศ. 2534</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-2"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[3]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 1.0.1: มิถุนายน พ.ศ. 2535</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-3"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[4]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 1.1: มิถุนายน พ.ศ. 2536</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-4"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[5]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 2.0: กรกฎาคม พ.ศ. 2539</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-5"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[6]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 2.1: พฤษภาคม พ.ศ. 2541<br />Unicode 2.1.2: พฤษภาคม พ.ศ. 2541</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-6"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[7]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 3.0: กันยายน พ.ศ. 2542 </span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-7"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[8]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 3.1: มีนาคม พ.ศ. 2544<br />Unicode 3.2: มีนาคม พ.ศ. 2545<br />Unicode 4.0: เมษายน พ.ศ. 2546</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-8"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[9]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 4.0.1: มีนาคม พ.ศ. 2547<br />Unicode 4.1: มีนาคม พ.ศ. 2548<br />Unicode 5.0: กรกฎาคม พ.ศ. 2549</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-9"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[10]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"><br />Unicode 5.1: เมษายน พ.ศ. 2551</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-10"><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">[11]</span></a><span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-1995268861519319611?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-35131491790113193312008-09-04T14:02:00.000+08:002008-09-04T14:03:51.032+08:00<span style="font-family:courier new;">ใน</span><a title="วิทยาการคอมพิวเตอร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">วิทยาการคอมพิวเตอร์</span></a><span style="font-family:courier new;"> ยูนิโคด (Unicode) คือ</span><a class="new" title="มาตรฐานอุตสาหกรรม (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B8%E0%B8%95%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">มาตรฐานอุตสาหกรรม</span></a><span style="font-family:courier new;">ที่ช่วยให้</span><a title="คอมพิวเตอร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์</span></a><span style="font-family:courier new;">แสดงผลและจัดการ</span><a class="new" title="เท็กซ์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%8B%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">เท็กซ์</span></a><span style="font-family:courier new;"> (text) หรือข้อความตัวอักษรที่ใช้ใน</span><a title="ระบบการเขียน" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99"><span style="font-family:courier new;">ระบบการเขียน</span></a><span style="font-family:courier new;">ของ</span><a title="ภาษา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2"><span style="font-family:courier new;">ภาษา</span></a><span style="font-family:courier new;">ส่วนใหญ่ในโลกได้อย่างสอดคล้องกัน ยูนิโคดประกอบด้วยรายการ</span><a class="new" title="อักขระ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%A3%E0%B8%B0&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">อักขระ</span></a><span style="font-family:courier new;">ที่แสดงผลได้ 100,507 ตัว (รุ่น 5.1.0) ซึ่งคิดเป็นประมาณ 10% ของจำนวนรหัสที่เป็นไปได้ทั้งหมด</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-0"><span style="font-family:courier new;">[1]</span></a><span style="font-family:courier new;"> วางเรียงกันตามรหัสของมาตรฐาน</span><a class="new" title="ชุดอักขระสากล (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A5&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ชุดอักขระสากล</span></a><span style="font-family:courier new;"> (Universal Character Set: UCS) และมีการตีพิมพ์ลงในหนังสือ The Unicode Standard เพื่อใช้เป็นรายการอ้างอิง นอกจากนั้นยังมีการอธิบายวิธีการที่ใช้เข้ารหัสและการนำเสนอมาตรฐานของ</span><a class="new" title="การเข้ารหัสอักขระ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%A3%E0%B8%B0&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">การเข้ารหัสอักขระ</span></a><span style="font-family:courier new;">อีกจำนวนหนึ่ง </span><a class="new" title="การเรียงลำดับอักษร (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B8%B3%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%A3&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">การเรียงลำดับอักษร</span></a><span style="font-family:courier new;"> กฎเกณฑ์ของการรวมและการแยกอักขระ รวมไปถึงลำดับการแสดงผลของอักขระสองทิศทาง (เช่น</span><a title="อักษรอาหรับ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A"><span style="font-family:courier new;">อักษรอาหรับ</span></a><span style="font-family:courier new;">หรือ</span><a title="อักษรฮีบรู" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%A3%E0%B8%AE%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B9"><span style="font-family:courier new;">อักษรฮีบรู</span></a><span style="font-family:courier new;">ที่เขียนจากขวาไปซ้าย)</span><a title="" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94#cite_note-1"><span style="font-family:courier new;">[2]</span></a><br /><br /><a class="new" title="ยูนิโคดคอนซอร์เทียม (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ยูนิโคดคอนซอร์เทียม</span></a><span style="font-family:courier new;"> (Unicode Consortium) ซึ่งเป็น</span><a title="องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A3"><span style="font-family:courier new;">องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นผู้รับผิดชอบในการพัฒนายูนิโคด องค์กรนี้มีจุดมุ่งหมายเกี่ยวกับการแทนที่การเข้ารหัสอักขระที่มีอยู่ด้วยยูนิโคดและมาตรฐานรูปแบบการแปลงยูนิโคด (Unicode Transformation Format: UTF) แต่ก็เป็นที่ยุ่งยากเนื่องจากแผนการที่มีอยู่ถูกจำกัดไว้ด้วยขนาดและขอบเขต ซึ่งอาจไม่รองรับกับสภาพแวดล้อมหลายภาษาในคอมพิวเตอร์<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">ความสำเร็จของยูนิโคดในเรื่องของการรวมการเข้ารหัสอักขระให้เป็นหนึ่ง เป็นที่รู้จักกว้างขวางและมีอิทธิพลต่อการทำ</span><a title="ซอฟต์แวร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%95%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ซอฟต์แวร์</span></a><span style="font-family:courier new;">ให้เป็นสากล กล่าวคือสามารถใช้ได้หลายภาษา มาตรฐานนี้มีการนำไปใช้เป็นเทคโนโลยีหลักหลายอย่าง อาทิ </span><a title="เอกซ์เอ็มแอล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%8B%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%87%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">เอกซ์เอ็มแอล</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a title="ภาษาจาวา" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B2"><span style="font-family:courier new;">ภาษาจาวา</span></a><span style="font-family:courier new;"> และ</span><a title="ระบบปฏิบัติการ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3"><span style="font-family:courier new;">ระบบปฏิบัติการ</span></a><span style="font-family:courier new;">สมัยใหม่</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-3513149179011319331?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-54540267536930591522008-09-04T14:01:00.000+08:002008-09-04T14:02:27.569+08:00<span style="font-family:courier new;"><span style="color:#ff9966;">ในปัจจุบัน คอมพิวเตอร์ได้ใช้วงจรเบ็ดเสร็จขนาดใหญ่มาก (very large scale integrated circuit) ซึ่งสามารถบรรจุทรานซิสเตอร์ได้มากกว่าสิบล้านตัว เราสามารถแบ่งคอมพิวเตอร์ในรุ่นปัจจุบันออกเป็น 4 ประเภทดังต่อไปนี้</span><br /></span><a name=".E0.B8.8B.E0.B8.B9.E0.B9.80.E0.B8.9B.E0.B8.AD.E0.B8.A3.E0.B9.8C.E0.B8.84.E0.B8.AD.E0.B8.A1.E0.B8.9E.E0.B8.B4.E0.B8.A7.E0.B9.80.E0.B8.95.E0.B8.AD.E0.B8.A3.E0.B9.8C_.28supercomputer.29"></a><br /><span style="font-family:courier new;"> <strong>ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ (supercomputer)</strong><br />ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ถือได้ว่าเป็นคอมพิวเตอร์ที่มีความเร็วมาก และมีประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับคอมพิวเตอร์ชนิดอื่น ๆ เครื่องซูเปอร์คอมพิวเตอร์มีราคาแพงมาก มีขนาดใหญ่ สามารถคำนวณทางคณิตศาสตร์ได้หลายแสนล้านครั้งต่อวินาที และได้รับการออกแบบ เพื่อให้ใช้แก้ปัญหาขนาดใหญ่มากทางวิทยาศาสตร์และทางวิศวกรรมศาสตร์ได้อย่างรวดเร็ว เช่น การพยากรณ์อากาศล่วงหน้าเป็นเวลาหลายวัน การศึกษาผลกระทบของมลพิษกับสภาวะแวดล้อมซึ่งหากใช้คอมพิวเตอร์ชนิดอื่นๆ แก้ไขปัญหาประเภทนี้ อาจจะต้องใช้เวลาในการคำนวณหลายปีกว่าจะเสร็จสิ้น ในขณะที่ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สามารถแก้ไขปัญหาได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น เนื่องจากการแก้ปัญหาใหญ่ ๆ จะต้องใช้หน่วยความจำสูง ดังนั้น ซูเปอร์คอมพิวเตอร์จึงมีหน่วยความจำที่ใหญ่มาก ซูเปอร์คอมพิวเตอร์มีหลายประเภท ตั้งแต่รุ่นที่มีหน่วยประมวลผล (processing unit) 1 หน่วย จนถึงรุ่นที่มีหน่วยประมวลผลหลายหมื่นหน่วยซึ่งสามารถทำงานหลายอย่างได้พร้อม ๆ กัน<br /></span><a name=".E0.B9.80.E0.B8.A1.E0.B8.99.E0.B9.80.E0.B8.9F.E0.B8.A3.E0.B8.A1.E0.B8.84.E0.B8.AD.E0.B8.A1.E0.B8.9E.E0.B8.B4.E0.B8.A7.E0.B9.80.E0.B8.95.E0.B8.AD.E0.B8.A3.E0.B9.8C_.28mainframe_computer.29"></a><br /><span style="font-family:courier new;"><strong>เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ (mainframe computer)</strong><br />เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ มีสมรรถภาพที่ต่ำกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์มาก แต่ยังมีความเร็วสูง และมีประสิทธิภาพสูงกว่ามินิคอมพิวเตอร์หรือไมโครคอมพิวเตอร์ เมนเฟรมคอมพิวเตอร์สามารถให้บริการผู้ใช้จำนวนหลายร้อยคนพร้อม ๆ กัน ฉะนั้น จึงสามารถใช้โปรแกรมจำนวนนับร้อยแบบในเวลาเดียวกันได้ โดยเฉพาะถ้าต่อเครื่องเข้าเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ผู้ใช้สามารถใช้ได้จากทั่วโลก ปัจจุบัน องค์กรใหญ่ๆ เช่น ธนาคาร จะใช้คอมพิวเตอร์ประเภทนี้ในการทำบัญชีลูกค้า หรือการให้บริการจากเครื่องฝากและถอนเงินแบบอัตโนมัติ (automatic teller machine) เนื่องจากเครื่องเมนเฟรมคอมพิวเตอร์ได้ถูกใช้งานมากในการบริการผู้ใช้พร้อม ๆ กัน เมนเฟรมคอมพิวเตอร์จึงต้องมีหน่วยความจำที่ใหญ่มาก<br /></span><a name=".E0.B8.A1.E0.B8.B4.E0.B8.99.E0.B8.B4.E0.B8.84.E0.B8.AD.E0.B8.A1.E0.B8.9E.E0.B8.B4.E0.B8.A7.E0.B9.80.E0.B8.95.E0.B8.AD.E0.B8.A3.E0.B9.8C_.28minicomputer.29"></a><br /><span style="font-family:courier new;"><strong>มินิคอมพิวเตอร์ (minicomputer</strong>)<br />มินิคอมพิวเตอร์ คือ เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก ๆ ซึ่งสามารถบริการผู้ใช้งานได้หลายคนพร้อม ๆ กัน แต่จะไม่มีสมรรถภาพเพียงพอที่จะบริการผู้ใช้ในจำนวนที่เทียบเท่าเมนเฟรมคอมพิวเตอร์ได้ จึงทำให้มินิคอมพิวเตอร์เหมาะสำหรับองค์กรขนาดกลาง หรือสำหรับแผนกหนึ่งหรือสาขาหนึ่งขององค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น<br /></span><a name=".E0.B9.84.E0.B8.A1.E0.B9.82.E0.B8.84.E0.B8.A3.E0.B8.84.E0.B8.AD.E0.B8.A1.E0.B8.9E.E0.B8.B4.E0.B8.A7.E0.B9.80.E0.B8.95.E0.B8.AD.E0.B8.A3.E0.B9.8C_.28microcomputer.29_.E0.B8.AB.E0.B8.A3.E0.B8.B7.E0.B8.AD_.E0.B8.9E.E0.B8.B5.E0.B8.8B.E0.B8.B5_.28personal_computer_.E0.B8.AB.E0.B8.A3.E0.B8.B7.E0.B8.AD_PC_.29"></a><br /><span style="font-family:courier new;"><strong>ไมโครคอมพิวเตอร์ (microcomputer) หรือ พีซี (personal computer หรือ PC )</strong><br />ไมโครคอมพิวเตอร์ คือ คอมพิวเตอร์ขนาดเล็กแบบขนาดตั้งโต๊ะ (desktop computer) หรือขนาดเล็กกว่านั้น อาทิเช่น ขนาดสมุดบันทึก (notebook computer) และขนาดฝ่ามือ (palmtop computer) ไมโครคอมพิวเตอร์ได้เริ่มมีขึ้นในปีพ.ศ. 2518 ถึงแม้ว่าในระยะหลัง เครื่องชนิดนี้จะมีประสิทธิภาพที่สูง แต่เนื่องจากมีราคาไม่แพงและมีขนาดกระทัดรัด ไมโครคอมพิวเตอร์จึงยังเหมาะสำหรับใช้ส่วนตัว ไมโครคอมพิวเตอร์ได้ถูกออกแบบสำหรับใช้ที่บ้าน โรงเรียน และสำนักงานสำหรับที่บ้าน เราสามารถใช้ไมโครคอมพิวเตอร์ในการทำงบประมาณรายรับรายจ่ายของครอบครัวช่วยทำการบ้านของลูกๆ การค้นคว้าข้อมูลและข่าวสาร การสื่อสารแบบอิเล็กทรอนิกส์ (electronic mail หรือ E - mail) หรือโทรศัพท์ทางอินเทอร์เน็ต (internet phone) ในการติดต่อทั้งในและนอกประเทศ หรือแม้กระทั่งทางบันเทิง เช่น การเล่นเกมบนเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ สำหรับที่โรงเรียน เราสามารถใช้ไมโครคอมพิวเตอร์ในการช่วยสอนนักเรียนในการค้นคว้าข้อมูลจากทั่วโลกสำหรับที่สำนักงาน เราสามารถใช้ไมโครคอมพิวเตอร์ในการช่วยพิมพ์จดหมายและข้อมูลอื่นๆ เก็บและค้นข้อมูล วิเคราะห์และทำนายยอดซื้อขายล่วงหน้า</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5454026753693059152?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-17920087661290877502008-09-04T14:00:00.002+08:002008-09-04T14:01:20.452+08:00<span style="font-family:courier new;">ช่วงปี </span><a class="mw-redirect" title="ค.ศ. 1930" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84.%E0%B8%A8._1930"><span style="font-family:courier new;">ค.ศ. 1930</span></a><span style="font-family:courier new;"> ถึงช่วงปี </span><a class="mw-redirect" title="ค.ศ. 1940" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84.%E0%B8%A8._1940"><span style="font-family:courier new;">ค.ศ. 1940</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นช่วงที่โลกได้มีคอมพิวเตอร์ที่สามารถโปรแกรมได้และคำนวณผลลัพธ์ได้มีประสิทธิภาพจริง แต่เป็นการยากที่จะตัดสินได้ว่าคอมพิวเตอร์เครื่องแรกของโลกENIAC (Electronics Numerical Integrator and Computer) เกิดขึ้นในปี1946 และประดิษฐ์โดยจอห์น ดับลิว มอชลีย์ (John W. Mauchly) และ เจ เพรสเพอร์ เอคเกิรต (J. Prespern Eckert) ทำงานโดยใช้หลอดสุญญากาศจำนวน 18,000 หลอด มีน้ำหนัก 30 ตัน ใช้เนื้อที่ห้อง 15,000 ตารางฟุต เวลาทำงานต้องใช้กำลังไฟถึง 140 กิโลวัตต์ คำนวณในระบบเลขฐานสิบ<br /></span><a class="mw-redirect" title="ค.ศ. 1941" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84.%E0%B8%A8._1941"><span style="font-family:courier new;">ค.ศ. 1941</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นครั้งแรกที่โลกได้มีเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่สามารถตั้งโปรแกรมได้อย่างอิสระ ผู้พัฒนาคือ Konrad Zuse และชื่อคอมพิวเตอร์คือ Z1 Computer<br />ค.ศ. 1941 </span><a class="new" title="จอห์น อตานาซอฟฟ์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%99_%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%9F%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">จอห์น อตานาซอฟฟ์</span></a><span style="font-family:courier new;"> และ </span><a class="new" title="คลิฟฟอร์ด เบอร์รี (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%9F%E0%B8%9F%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94_%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">คลิฟฟอร์ด เบอร์รี</span></a><span style="font-family:courier new;"> ที่ </span><a title="มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%AD%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%95"><span style="font-family:courier new;">มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต</span></a><span style="font-family:courier new;"> ได้ร่วมกันสร้าง </span><a title="คอมพิวเตอร์ อตานาซอฟฟ์-เบอร์รี" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C_%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%9F%E0%B9%8C-%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5"><span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์ อตานาซอฟฟ์-เบอร์รี</span></a><span style="font-family:courier new;"> ซึ่งสามารถประมวลผล</span><a title="เลขฐานสอง" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%82%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87"><span style="font-family:courier new;">เลขฐานสอง</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="mw-redirect" title="ค.ศ. 1944" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84.%E0%B8%A8._1944"><span style="font-family:courier new;">ค.ศ. 1944</span></a><span style="font-family:courier new;"> John Presper Eckert และ John W. Mauchly ได้ร่วมกันสร้าง</span><a title="อีนิแอก" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%81"><span style="font-family:courier new;">อีนิแอก</span></a><span style="font-family:courier new;"> ซึ่งใช้</span><a class="new" title="หลอดสูญญากาศ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">หลอดสูญญากาศ</span></a><span style="font-family:courier new;">จำนวน 20,000 หลอด เพื่อสร้างหน่วยประมวลผล และถือได้ว่าเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องแรกสำหรับการใช้งานทั่วไป โดยมีการประมวลผลแบบ</span><a class="new" title="ทศนิยม (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ทศนิยม</span></a><span style="font-family:courier new;"> โดยหากต้องการตั้งโปรแกรมจะต้องต่อสายเชื่อมต่อเครื่องอุปกรณ์ใหม่ทั้งหมด<br />ค.ศ. 1948 Frederic Williams และ Tom Kilburn สร้างคอมพิวเตอร์ที่ใช้ </span><a class="new" title="หลอดรังสีคาโทด (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%97%E0%B8%94&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">หลอดรังสีคาโทด</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นหน่วยความจำ<br />ค.ศ. 1947 ถึง 1948 John Bardeen, Walter Brattain และ Wiliam Shockley สร้างคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทราสซิสเตอร์ ถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนของเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ที่สำคัญ<br />ค.ศ. 1951 John Presper Eckert และ John W. Mauchly ได้พัฒนา UNIVAC Computer ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่มีการขาย<br />ค.ศ. 1953 </span><a title="ไอบีเอ็ม" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%87%E0%B8%A1"><span style="font-family:courier new;">ไอบีเอ็ม</span></a><span style="font-family:courier new;"> (IBM) ออกจำหน่าย EDPM เป็นครั้งแรก และเป็นก้าวแรกของไอบีเอ็มในธุรกิจคอมพิวเตอร์<br />ค.ศ. 1954 John Backus และ IBM ร่วมกันสร้างภาษาคอมพิวเตอร์ชื่อ </span><a class="mw-redirect" title="FORTRAN" href="http://th.wikipedia.org/wiki/FORTRAN"><span style="font-family:courier new;">FORTRAN</span></a><span style="font-family:courier new;"> ซึ่งเป็น</span><a class="new" title="ภาษาระดับสูง (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ภาษาระดับสูง</span></a><span style="font-family:courier new;"> (high level programming language) ภาษาแรกในประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์<br />ค.ศ. 1955 (ใช้จริง ค.ศ. 1959) สถาบันวิจัยสแตนฟอร์ด, ธนาคารแห่งชาติอเมริกา, และ บริษัท</span><a class="new" title="เจเนอรัลอิเล็กทริก (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">เจเนอรัลอิเล็กทริก</span></a><span style="font-family:courier new;"> ร่วมกันสร้าง ERMA และ MICR ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องแรกในธุรกิจธนาคาร<br />ค.ศ. 1958 Jack Kilby และ Robert Noyce เป็นผู้สร้าง Integrated Circuit หรือ </span><a class="new" title="ชิป (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%9B&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ชิป</span></a><span style="font-family:courier new;">(Chip) เป็นครั้งแรก<br />ค.ศ. 1962 </span><a class="new" title="สตีฟ รัสเซลล์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B8%9F_%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%A5%E0%B8%A5%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">สตีฟ รัสเซลล์</span></a><span style="font-family:courier new;"> และ </span><a class="mw-redirect" title="เอ็มไอที" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%87%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%AD%E0%B8%97%E0%B8%B5"><span style="font-family:courier new;">เอ็มไอที</span></a><span style="font-family:courier new;"> ได้พัฒนา</span><a class="mw-redirect" title="เกมคอมพิวเตอร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">เกมคอมพิวเตอร์</span></a><span style="font-family:courier new;">เป็นครั้งแรกของโลกชื่อว่า "Spacewar"<br />ค.ศ. 1964 Douglas Engelbart เป็นผู้ประดิษฐ์</span><a title="เมาส์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">เมาส์</span></a><span style="font-family:courier new;"> และ ระบบปฏิบัติการแบบวินโดวส์<br />ค.ศ. 1969 เป็นปีที่กำเนิด </span><a class="new" title="ARPAnet (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ARPAnet&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ARPAnet</span></a><span style="font-family:courier new;"> ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของ</span><a title="อินเทอร์เน็ต" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B9%87%E0%B8%95"><span style="font-family:courier new;">อินเทอร์เน็ต</span></a><span style="font-family:courier new;"><br />ค.ศ. 1970 </span><a title="อินเทล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">อินเทล</span></a><span style="font-family:courier new;">] พัฒนาหน่วยความจำชั่วคราวของคอมพิวเตอร์หรือ RAM เป็นครั้งแรก<br />ค.ศ. 1971 Faggin, Hoff และ Mazor พัฒนา</span><a class="mw-redirect" title="ไมโครโปรเซสเซอร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ไมโครโปรเซสเซอร์</span></a><span style="font-family:courier new;">ตัวแรกของโลกให้</span><a title="อินเทล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">อินเทล</span></a><span style="font-family:courier new;"> (Intel)<br />ค.ศ. 1971 Alan Shugart และ IBM พัฒนา </span><a class="mw-redirect" title="ฟลอปปี้ดิสก์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%9B%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ฟลอปปี้ดิสก์</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นครั้งแรก<br />ค.ศ. 1973 Robert Metcalfe และ Xerox ได้พัฒนาระบบอีเทอร์เน็ต (Ethernet) สำหรับระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์<br />ค.ศ. 1974 ถึง ค.ศ. 1975 Scelbi และ Mark-8 Altair และ IBM ร่วมกันวางจำหน่ายคอมพิวเตอร์สำหรับผู้ใช้รายย่อยเป็นครั้งแรก<br />ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1977 ถือกำเนิด Apple I, II และ TRS-80 และ Commodore Pet Computers ซึ่งเป็น</span><a title="คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล</span></a><span style="font-family:courier new;">รุ่นแรกๆ ของโลก<br />ค.ศ. 1981 </span><a title="ไมโครซอฟท์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์</span></a><span style="font-family:courier new;"> วางจำหนาย </span><a class="mw-redirect" title="MS-DOS" href="http://th.wikipedia.org/wiki/MS-DOS"><span style="font-family:courier new;">MS-DOS</span></a><span style="font-family:courier new;"> ซึ่งเป็นระบบปฏิบัติการที่ได้รับความนิยมที่สุดในช่วงนั้น<br />ค.ศ. 1983 บริษัท</span><a title="แอปเปิล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%9B%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">แอปเปิล</span></a><span style="font-family:courier new;"> ออกคอมพิวเตอร์รุ่น Apple Lisa ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์รุ่นแรกที่ใช้ระบบ </span><a class="mw-redirect" title="GUI" href="http://th.wikipedia.org/wiki/GUI"><span style="font-family:courier new;">GUI</span></a><span style="font-family:courier new;"><br />ค.ศ. 1984 บริษัทแอปเปิล วางจำหน่ายคอมพิวเตอร์รุ่น </span><a class="mw-redirect" title="แอปเปิล แมคอินทอช" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B8%9B%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%A5_%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%8A"><span style="font-family:courier new;">แอปเปิล แมคอินทอช</span></a><span style="font-family:courier new;"> ซึ่งทำให้มีการใช้คอมพิวเตอร์อย่างกว้างขวาง<br />ค.ศ. 1985 ไมโครซอฟท์ วางจำหน่าย </span><a title="ไมโครซอฟท์ วินโดวส์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%97%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%AA%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">ไมโครซอฟท์ วินโดวส์</span></a><span style="font-family:courier new;"> เป็นครั้งแรก </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-1792008766129087750?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-8528169432279137192008-09-04T14:00:00.001+08:002008-09-04T14:00:38.572+08:00<span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์ (computer นิยมอ่านในภาษาไทยว่า คอม-พิ้ว-เต้อ) คือ เครื่องมือหรืออุปกรณ์</span><a title="อิเล็กทรอนิกส์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">อิเล็กทรอนิกส์</span></a><span style="font-family:courier new;"> ที่มีความสามารถในการคำนวณอัตโนมัติตามคำสั่ง ส่วนที่ใช้ประมวลผลเรียกว่า</span><a class="mw-redirect" title="หน่วยประมวลผล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%9C%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">หน่วยประมวลผล</span></a><span style="font-family:courier new;"> ชุดของคำสั่งที่ระบุขั้นตอนการคำนวณเรียกว่า</span><a title="โปรแกรมคอมพิวเตอร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">โปรแกรมคอมพิวเตอร์</span></a><span style="font-family:courier new;"> ผลลัพธ์ที่ได้ออกมานั้นอาจเป็นได้ทั้ง </span><a class="mw-redirect" title="ตัวเลข" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%82"><span style="font-family:courier new;">ตัวเลข</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="ข้อความ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ข้อความ</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="รูปภาพ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">รูปภาพ</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a title="เสียง" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87"><span style="font-family:courier new;">เสียง</span></a><span style="font-family:courier new;"> หรืออยู่ในรูปอื่น ๆ อีกมากมาย<br />ลักษณะทางกายภาพของคอมพิวเตอร์นั้นมีหลากหลาย มีทั้งขนาดที่ใหญ่มากจนต้องใช้ห้องทั้งห้องในการบรรจุ และขนาดเล็กจนวางได้บนฝ่ามือ การจัดแบ่งประเภทของคอมพิวเตอร์สามารถจัดแบ่งได้ตามขนาดทางกายภาพเป็นสำคัญ ซึ่งมักจะแปลผันกับประสิทธิภาพความเร็วในการประมวลผล โดยขนาดคอมพิวเตอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเรียกว่า </span><a class="new" title="ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%8B%E0%B8%B9%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ซูเปอร์คอมพิวเตอร์</span></a><span style="font-family:courier new;"> ใช้กับการคำนวณผลทางวิทยาศาสตร์ ขนาดรองลงมาเรียกว่า </span><a class="mw-redirect" title="เมนเฟรม" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9F%E0%B8%A3%E0%B8%A1"><span style="font-family:courier new;">เมนเฟรม</span></a><span style="font-family:courier new;"> มักใชัในบริษัทขนาดใหญ่ที่ต้องมีการประมวลผลธุรกรรมทางธุรกิจจำนวนมากๆ สำหรับคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กที่ใช้ในระดับบุคคลเรียกว่า </span><a title="คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล</span></a><span style="font-family:courier new;"> และคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่พกพาได้เรียกว่า </span><a class="new" title="คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%82%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%84&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค</span></a><span style="font-family:courier new;"> ส่วนคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กที่สามารถวางบนฝ่ามือได้เรียกว่า </span><a title="พีดีเอ" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%AD"><span style="font-family:courier new;">พีดีเอ</span></a><span style="font-family:courier new;"> อย่างไรก็ตามคอมพิวเตอร์มีใช้กันอย่างกว้างขวางมาก ซึ่งมีอุปกรณ์หลายๆชนิดได้นำคอมพิวเตอร์ไปใช้เป็นกลไกหลักในการทำงาน เช่น </span><a title="กล้องดิจิทัล" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A5"><span style="font-family:courier new;">กล้องดิจิทัล</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a class="new" title="เครื่องเล่นเอ็มพีสาม (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B9%87%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">เครื่องเล่นเอ็มพีสาม</span></a><span style="font-family:courier new;"> หรือใน</span><a title="รถยนต์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">รถยนต์</span></a><span style="font-family:courier new;">เองก็มีคอมพิวเตอร์ที่ใช้ช่วยในการตรวจสอบระบบการทำงานของเครื่องยนต์<br />ประสิทธิภาพของคอมพิวเตอร์โดยรวมแล้ววัดกันที่ความเร็วการประมวลผล ซึ่งตาม</span><a class="mw-redirect" title="กฏของมัวร์" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%81%E0%B8%8F%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%8C"><span style="font-family:courier new;">กฏของมัวร์</span></a><span style="font-family:courier new;"> (Moore's Law) คอมพิวเตอร์จะเพิ่มประสิทธิภาพเป็นเท่าทวีคูณในทุกปี</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-852816943227913719?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-53319122044027943472008-09-04T13:55:00.000+08:002008-09-04T13:59:20.800+08:00<span style="font-family:courier new;">A<br /></span><a title="ไวรัส A and A" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_A_and_A"><span style="font-family:courier new;">A and A</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส A2K.Damcor" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_A2K.Damcor"><span style="font-family:courier new;">A2K.Damcor</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส A2M.Accessiv.A" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_A2M.Accessiv.A"><span style="font-family:courier new;">A2M.Accessiv.A</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส A97M.Hamdam.A" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_A97M.Hamdam.A"><span style="font-family:courier new;">A97M.Hamdam.A</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส A97M.Loaded" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_A97M.Loaded"><span style="font-family:courier new;">A97M.Loaded</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส A97M.Walla" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_A97M.Walla"><span style="font-family:courier new;">A97M.Walla</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส ABAP.Rivpas.A" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ABAP.Rivpas.A"><span style="font-family:courier new;">ABAP.Rivpas.A</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส ABC" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ABC"><span style="font-family:courier new;">ABC</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส Accept.3773" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Accept.3773"><span style="font-family:courier new;">Accept.3773</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Actifed (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Actifed&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Actifed</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส ACTS.LFM.926" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ACTS.LFM.926"><span style="font-family:courier new;">ACTS.LFM.926</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส Ada" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ada"><span style="font-family:courier new;">Ada</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AdobeR (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AdobeR&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AdobeR</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส Adolph" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Adolph"><span style="font-family:courier new;">Adolph</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Agena (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Agena&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Agena</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AGI-Plan (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AGI-Plan&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AGI-Plan</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Ah (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ah&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Ah</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส AI" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AI"><span style="font-family:courier new;">AI</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AIDS (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AIDS&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AIDS</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AIDS II (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AIDS_II&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AIDS II</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AirCop (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AirCop&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AirCop</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Ajax (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ajax&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Ajax</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Alabama (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Alabama&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Alabama</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Alcon (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Alcon&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Alcon</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Alien (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Alien&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Alien</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Ambulance (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ambulance&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Ambulance</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Amstrad (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Amstrad&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Amstrad</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Ancient (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ancient&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Ancient</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Andre (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Andre&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Andre</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Andre2 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Andre2&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Andre2</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Andromeda (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Andromeda&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Andromeda</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Angelina (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Angelina&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Angelina</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anna (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anna&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anna</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anninja (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anninja&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anninja</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส ANT (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ANT&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ANT</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Ant-Cow (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ant-Cow&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Ant-Cow</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anthrax - Boot (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anthrax_-_Boot&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anthrax - Boot</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anthrax - File (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anthrax_-_File&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anthrax - File</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti AntiVirus (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti_AntiVirus&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">^_^ Anti AntiVirus ^_^</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส AntiCAD" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AntiCAD"><span style="font-family:courier new;">AntiCAD</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AntiCMOS (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AntiCMOS&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AntiCMOS</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-D (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-D&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-D</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-Daf (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-Daf&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-Daf</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-MIT (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-MIT&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-MIT</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-Pascal II (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-Pascal_II&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-Pascal II</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-Pascal (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-Pascal&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-Pascal</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-Tel (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-Tel&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-Tel</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Anti-Telefonica (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Anti-Telefonica&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Anti-Telefonica</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Arab (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Arab&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Arab</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Aragon (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Aragon&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Aragon</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Aragorn (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Aragorn&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Aragorn</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส ARCV-n (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ARCV-n&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ARCV-n</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Argentina (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Argentina&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Argentina</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Arka (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Arka&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Arka</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Arma (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Arma&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Arma</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Armagedon The Greek (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Armagedon_The_Greek&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Armagedon The Greek</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Armagedon (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Armagedon&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Armagedon</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Arriba (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Arriba&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Arriba</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Arusiek (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Arusiek&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Arusiek</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส ASC (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ASC&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ASC</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Ash (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Ash&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Ash</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส ASP-472 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_ASP-472&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ASP-472</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Astra (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Astra&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Astra</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AT 144 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AT_144&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AT 144</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AT 149 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AT_149&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AT 149</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atas (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atas&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atas</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atas3321 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atas3321&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atas3321</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atas-400 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atas-400&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atas-400</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atomic1A (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atomic1A&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atomic1A</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atomic1b (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atomic1b&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atomic1b</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atomic2A (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atomic2A&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atomic2A</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atomic2b (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atomic2b&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atomic2b</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Atte-629 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Atte-629&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Atte-629</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส August 16 (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_August_16&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">August 16</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส AusPar (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_AusPar&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">AusPar</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Australian (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Australian&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Australian</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Azusa (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Azusa&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Azusa</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><br /><span style="font-family:courier new;">B<br /></span><a class="new" title="ไวรัส Brontok (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Brontok&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Brontok</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a id="C" name="C"></a><br /><span style="font-family:courier new;">C</span><a id="D" name="D"></a><br /><span style="font-family:courier new;">D<br /></span><a class="new" title="ไวรัส Data.exe (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Data.exe&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Data.exe</span></a><span style="font-family:courier new;"> (@Annew Forever Love@) </span><a id="E" name="E"></a><br /><span style="font-family:courier new;">E</span><a id="F" name="F"></a><br /><span style="font-family:courier new;">F<br /></span><a class="new" title="ไวรัส Flashy (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Flashy&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Flashy</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส Folder.htt (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Folder.htt&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Folder.htt</span></a><span style="font-family:courier new;"> (Kernel.exe, VBS/Redlof, VBS/Soraci) </span><a id="G" name="G"></a><br /><span style="font-family:courier new;">G<br />Game.VBS</span><a id="H" name="H"></a><br /><span style="font-family:courier new;">H<br />Hacked by (ชื่อเครื่องที่ติดเชื้อ)<br />Hacked by 1 BYTE<br />Hacked by 1 byte {No virus No work No money}<br /></span><a class="new" title="ไวรัส Hacked by 8BITS (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Hacked_by_8BITS&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Hacked by 8BITS</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส Hacked By Godzilla" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Hacked_By_Godzilla"><span style="font-family:courier new;">Hacked By Godzilla</span></a><span style="font-family:courier new;"> หรือ Hacked by MOOzilla (IISDLL.dll.vbs)<br />HELLO WORLD i am VB<br /></span><a title="ไวรัส HLLC" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_HLLC"><span style="font-family:courier new;">HLLC หรือ HLL.cmp</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส HLLO" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_HLLO"><span style="font-family:courier new;">HLLO หรือ HLL.ow</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส HLLP" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_HLLP"><span style="font-family:courier new;">HLLP หรือ HLLT</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a id="I" name="I"></a><br /><span style="font-family:courier new;">I<br />iexp1ore.exe (</span><a class="new" title="ไวรัส IE (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_IE&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไวรัส IE</span></a><span style="font-family:courier new;">)<br />ไวรัส IM name ไวรัสนี้มักติดมาจาการใช้ MSN โดยติดมาจากการพูดคุยกับคนที่มีไวรัสชนิดนี้ใน MSN </span><a id="J" name="J"></a><br /><span style="font-family:courier new;">J</span><a id="K" name="K"></a><br /><span style="font-family:courier new;">K</span><a id="L" name="L"></a><br /><span style="font-family:courier new;">L</span><a id="M" name="M"></a><br /><span style="font-family:courier new;">M<br /></span><a class="new" title="ไวรัส Monaliza (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Monaliza&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">Monaliza</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส music.exe (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_music.exe&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">music.exe</span></a><span style="font-family:courier new;"><br />.MS32DLL.dll.vbs<br />.MS64DLL.dll.vbs </span><a id="N" name="N"></a><br /><span style="font-family:courier new;">N<br /></span><a class="mw-redirect" title="ไวรัส Nimda" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Nimda"><span style="font-family:courier new;">Nimda</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a id="O" name="O"></a><br /><span style="font-family:courier new;">O</span><a id="P" name="P"></a><br /><span style="font-family:courier new;">P</span><a id="Q" name="Q"></a><br /><span style="font-family:courier new;">Q</span><a id="R" name="R"></a><br /><span style="font-family:courier new;">R</span><a id="S" name="S"></a><br /><span style="font-family:courier new;">S<br /></span><a class="new" title="ไวรัส sxs.exe (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_sxs.exe&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">sxs.exe</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a title="ไวรัส sille" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_sille"><span style="font-family:courier new;">sille</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><a id="T" name="T"></a><br /><span style="font-family:courier new;">T<br />Toy.exe (</span><a class="new" title="ไวรัสภาษาจีน (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B5%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไวรัสภาษาจีน</span></a><span style="font-family:courier new;">)<br /></span><a title="ไวรัส Trivial" href="http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_Trivial"><span style="font-family:courier new;">Trivial</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><br /><span style="font-family:courier new;"> U</span><br /><span style="font-family:courier new;"> V<br />VBS.LoveLetter.A</span><br /><span style="font-family:courier new;"> W<br />W32/Fujacks (</span><a class="new" title="ไวรัสหมีแพนด้า (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไวรัสหมีแพนด้า</span></a><span style="font-family:courier new;">)<br /></span><a class="new" title="ไวรัส W32.IRCbot.worm (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_W32.IRCbot.worm&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">ไวรัส W32.IRCbot.worm</span></a><span style="font-family:courier new;"><br /></span><a class="new" title="ไวรัส W32.Mimail (ยังไม่ได้สร้าง)" href="http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA_W32.Mimail&amp;action=edit&amp;redlink=1"><span style="font-family:courier new;">W32.Mimail</span></a><span style="font-family:courier new;"> </span><br /><span style="font-family:courier new;"> X</span><br /><span style="font-family:courier new;"> Y</span><a id="Z" name="Z"></a><br /><span style="font-family:courier new;"> Z</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-5331912204402794347?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-25091366751158539372008-09-04T13:53:00.000+08:002008-09-04T13:54:41.489+08:00<span style="font-family:courier new;">บูตไวรัส<br />บูตไวรัส (boot virus) คือไวรัสคอมพิวเตอร์ที่แพร่เข้าสู่เป้าหมายในระหว่างเริ่มทำการบูตเครื่อง ส่วนมาก มันจะติดต่อเข้าสู่แผ่นฟลอปปี้ดิสก์ระหว่างกำลังสั่งปิดเครื่อง เมื่อนำแผ่นที่ติดไวรัสนี้ไปใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องอื่น ๆ ไวรัสก็จะเข้าสู่เครื่องคอมพิวเตอร์ตอนเริ่มทำงานทันที<br />บูตไวรัสจะติดต่อเข้าไปอยู่ส่วนหัวสุดของฮาร์ดดิกส์ ที่มาสเตอร์บูตเรคคอร์ด (master boot record) และก็จะโหลดตัวเองเข้าไปสู่หน่วยความจำก่อนที่ระบบปฏิบัติการจะเริ่มทำงาน ทำให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น<br /></span><a name=".E0.B9.84.E0.B8.9F.E0.B8.A5.E0.B9.8C.E0.B9.84.E0.B8.A7.E0.B8.A3.E0.B8.B1.E0.B8.AA"></a><br /><span style="font-family:courier new;">ไฟล์ไวรัส<br />ไฟล์ไวรัส (file virus) ใช้เรียกไวรัสที่ติดไฟล์โปรแกรม<br /></span><a name=".E0.B8.A1.E0.B8.B2.E0.B9.82.E0.B8.84.E0.B8.A3.E0.B9.84.E0.B8.A7.E0.B8.A3.E0.B8.B1.E0.B8.AA"></a><br /><span style="font-family:courier new;">มาโครไวรัส<br />มาโครไวรัส (macro virus) คือไวรัสที่ติดไฟล์เอกสารชนิดต่าง ๆ ซึ่งมีความสามารถในการใส่คำสั่งมาโครสำหรับทำงานอัตโนมัติในไฟล์เอกสารด้วย ตัวอย่างเอกสารที่สามารถติดไวรัสได้ เช่น ไฟล์ไมโครซอฟท์เวิร์ด ไมโครซอฟท์เอ็กเซล เป็นต้น<br /></span><a name=".E0.B9.82.E0.B8.97.E0.B8.A3.E0.B8.88.E0.B8.B1.E0.B8.99"></a><br /><span style="font-family:courier new;">โทรจัน<br />ม้าโทรจัน (Trojan) คือโปรแกรมจำพวกหนึ่งที่ถูกออกแบบขึ้นมาเพื่อแอบแฝง กระทำการบางอย่าง ในเครื่องของเรา จากผู้ที่ไม่หวังดี ชื่อเรียกของโปรแกรมจำพวกนี้ มาจากตำนานของม้าไม้แห่งเมืองทรอยนั่นเอง ซึ่งการติดนั้น ไม่เหมือนกับไวรัส และหนอน ที่จะกระจายตัวได้ด้วยตัวมันเอง แต่โทรจันจะถูกแนบมากับ อีการ์ด อีเมล์ หรือโปรแกรมที่มีให้ดาวน์โหลดตามอินเทอร์เน็ตในเว็บไซต์ใต้ดิน และสุดท้ายที่มันต่างกับไวรัสและเวิร์ม คือ มันจะสามารถเข้ามาในเครื่องของเรา โดยที่เราเป็นผู้รับมันมาโดยไม่รู้ตัวนั่นเอง<br /></span><a name=".E0.B8.AB.E0.B8.99.E0.B8.AD.E0.B8.99"></a><br /><span style="font-family:courier new;">หนอน<br />หนอน (Worm) เป็นรูปแบบหนึ่งของไวรัส มีความสามารถในการทำลายระบบในเครื่องคอมพิวเตอร์สูงที่สุดในบรรดาไวรัสทั้งหมด สามารถกระจายตัวได้รวดเร็ว ผ่านทางระบบอินเทอร์เน็ต ซึ่งสาเหตุที่เรียกว่าหนอนนั้น คงจะเป็นลักษณะของการกระจายและทำลาย ที่คล้ายกับหนอนกินผลไม้ ที่สามารถกระจายตัวได้มากมาย รวดเร็ว และเมื่อยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้น ระดับการทำลายล้างยิ่งสูงขึ้น</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2509136675115853937?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-48563779143530238412008-09-04T13:49:00.000+08:002008-09-04T13:51:43.402+08:00<span style="font-family:courier new;">ไวรัสคอมพิวเตอร์ (Computer virus) หรือเรียกสั้นๆ ในวงการว่า ไวรัส คือ โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่บุกรุกเข้าไปในเครื่องคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ใช้ ส่วนมากมักจะมีประสงค์ร้ายและสร้างความเสียหายให้กับระบบของเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นๆ<br /><br />ในเชิงเทคโนโลยีความมั่นคงของระบบคอมพิวเตอร์นั้น ไวรัสเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่สามารถทำสำเนาของตัวเอง เพื่อแพร่ออกไปโดยการสอดแทรกตัวสำเนาไปในรหัสคอมพิวเตอร์ส่วนที่สามารถปฏิบัติการได้หรือข้อมูลเอกสาร ดังนั้นไวรัสคอมพิวเตอร์จึงมีพฤติกรรมในลักษณะเดียวกับไวรัสในทางชีววิทยา ซึ่งสามารถแพร่กระจายไปในเซลล์ของสิ่งมีชีวิตในลักษณะเดียวกันนี้ คำอื่น ๆ ที่ใช้กับไวรัสในทางชีววิทยายังขยายขอบข่ายของความหมายครอบคลุมถึงไวรัสในทางคอมพิวเตอร์ เช่น การติดไวรัส (infection) แฟ้มข้อมูลที่ติดไวรัสนี้จะเรียกว่า โฮสต์ (host) ไวรัสนั้นเป็นประเภทหนึ่งของโปรแกรมประเภทมัลแวร์ (malware) หรือโปรแกรมที่มีประสงค์ร้าย ในความหมายที่ใช้กันทั่วไปนั้น ไวรัสยังใช้หมายรวมถึง เวิร์ม (worm) ซึ่งก็เป็นโปรแกรมอีกรูปแบบหนึ่งของมัลแวร์ ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์นั้นสับสนเมื่อคำไวรัสนั้นใช้ในความหมายที่เฉพาะเจาะจง คอมพิวเตอร์ไวรัสนั้นโดยทั่วไปจะไม่ส่งผลก่อให้เกิดความเสียหายต่อฮาร์ดแวร์โดยตรง แต่จะทำความเสียหายต่อซอฟต์แวร์<br /><br />ในขณะที่ไวรัสโดยทั่วไปนั้นก่อให้เกิดความเสียหาย (เช่น ทำลายข้อมูล) แต่ก็มีหลายชนิดที่ไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย เพียงแต่ก่อให้เกิดความรำคาญเท่านั้น ไวรัสบางชนิดนั้นจะมีการตั้งเวลาให้ทำงานเฉพาะตามเงื่อนไข เช่น เมื่อถึงวันที่ที่กำหนด หรือเมื่อทำการขยายตัวได้ถึงระดับหนึ่ง ซึ่งไวรัสเหล่านี้จะเรียกว่า บอมบ์ (bomb) หรือระเบิด ระเบิดเวลาจะทำงานเมื่อถึงวันที่ที่กำหนด ส่วนระเบิดเงื่อนไขนั้นจะทำงานเมื่อผู้ใช้คอมพิวเตอร์มีการกระทำเฉพาะซึ่งเป็นตัวจุดชนวน ไม่ว่าจะเป็นไวรัสชนิดที่ก่อให้เกิดความเสียหายหรือไม่ก็ตาม ก็จะมีผลเสียที่เกิดจากการแพร่ขยายตัวของไวรัสอย่างไร้การควบคุม ซึ่งจะเป็นการบริโภคทรัพยากรคอมพิวเตอร์อย่างไร้ประโยชน์ หรืออาจจะบริโภคไปเป็นจำนวนมาก </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-4856377914353023841?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-68157760673923337242008-09-04T10:52:00.000+08:002008-09-04T11:02:06.769+08:00สามวิธี ใน Google ที่ให้ได้มาซึ่งทุกอย่าง ที่อยากดาวน์โหลด ในอินเตอร์เน็ต<br /><br /><br /> คำแนะนำ คุณสามารถใช้วิธีนี้ ในการหาดาวน์โหลดโปรแกรม แคร็ก ซีดี คีย์ หรือต่างๆนานา ที่คุณอยากได้ แต่ผมขอแนะนำว่า คุณควรจะดาวน์โหลด มาเพื่อการทดลอง ทดสอบ หรือการศึกษาเท่านั้น หากคุณชอบ ผมก้ออยากให้คุณซื้อโปรแกรมนั้น <br /><br /><br />วิธีที่หนึ่ง <br />พิมพ์คำเหล่านี้ ใน Google Search <br />(1) <br />"parent directory " /appz/ -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums <br />(2) <br />"parent directory " DVDRip -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums <br />(3) <br />"parent directory "Xvid -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums <br />(4) <br />"parent directory " Gamez -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums <br />(5) <br />"parent directory " MP3 -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums <br />(6) <br />"parent directory " Name of Singer or album -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums <br /><br />หมายเหตุ ให้คุณเปลี่ยน คำที่ตามหลัง parent directory เช่น MP3 Gamez appz DVDRip เป็นสิ่งที่คุณอยากได้ แล้วก้อค้นหา คุณจะพบกับ ความมหัศจรรย์ใน Google <br /><br /><br /><br />วิธีที่สอง <br />พิมพ์คำต่อไปนี้ใน Google <br /><br />?intitle:index.of? mp3 <br />จากนั้นแค่เพิ่มชื่อ เพลง อัลบั้ม นักร้อง ลงไป เช่น ?intitle:index.of? mp3 myfavoritesongs <br /><br />วิธีที่สาม <br />พิมพ์คำต่อไปนี้ใน Google <br /><br />inurl:micr0s0f filetype:iso <br /><br />จากนั้น ก้อเปลี่ยน คำว่า micr0s0f กับคำว่า iso เป็นคำที่คุณต้องการ เช่น inurl:myc0mpany filetype:zip<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-6815776067392333724?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-4367966458514508612008-09-03T14:05:00.001+08:002008-09-03T14:07:27.918+08:00<span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">เมนบอร์ด<br />เมนบอร์ด มีส่วนประกอบหลัก ๆ ดังนี้ คือ ซีพียู ชิปเซ็ต ไบออส แรม รอม RTC (Real Time Clock) แบตเตอรี สล๊อตสำหรับเสียบการ์ดต่าง ๆ ความเสียหายที่เกิดกับเมนบอร์ดเป็นเรื่องที่แก้ไขค่อนข้างยาก ส่วนใหญ่จะใช้วิธีการเปลี่ยนเมนบอร์ดใหม่ แต่ปัญหาหนึ่งที่สามารถป้องกันได้ คือ ในเมนบอร์ดที่ใช้แบตเตอรีแบบที่รีชาร์จได้จะพบปัญหาน้ำกรดในแบตเตอรีรั่วซึมมากัดลายพรินต์บนเมนบอร์ด ทำให้เมนบอร์ดเสียหายจนถึงขั้นใช้งานไม่ได้ ปัญหานี้มักเกิดกับเครื่องที่มีอายุการใช้งานมามากกว่า 2 ปี หรือเครื่องที่ไม่ได้ใช้งานเป็นเวลานาน ทำให้แบตเตอรีเสื่อมคุณภาพ เกิดการรั่วซึมของกรด วิธีป้องกันทำได้ง่าย ๆ โดยการซื้อแบตเตอรี่มาเปลี่ยนใหม่ ซึ่งขั้นตอนการเปลี่ยนต้องอาศัยฝีมือในการเชื่อม ซึ่งคิดว่าคงไม่เกินความสามารถถ้ายากจะทดลองทำเอง<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">แรมและการ์ดวีจีเอ<br />ในกรณีที่เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์แล้ว ปรากฏว่าไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ตอบสนองจากเครื่องเลย นั้นแสดงว่าอาการอยู่ในขั้นโคม่า เรา ๆ ท่าน ๆ ที่เป็นแค่มือสมัครเล่นคงช่วยอะไรไม่ได้ แต่ถ้าเสียงตุ๊ด ตู๊ดจากลำโพง แสดงว่าความหวังยังมีอยู่ สิ่งแรกที่ควรทำการตรวจสอบคือแรม ลงหาแรมจากเครื่องที่อยู่ในสภาพดีมาเปลี่ยนดู สุดท้ายถ้ายังไม่ได้ผลก็ทดลองดึงการ์ดอินพุท-เอาพุทออก อาการดังกล่าวข้างต้นส่วนใหญ่เกิดจากแรม การ์ดวีจีเอ การ์ดอินพุท-เอาพุท แต่ถ้ายังไม่ได้ผลก็คงต้องส่งโรงหมอ<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">การ์ดวีจีเอและการ์ดข้างเคียงอื่น<br />การ์ดต่าง ๆ ที่เสียบอยู่ในสล็อตบนเมนบอร์ดนาน อาจมีปัญหาเกี่ยวกับการเดินของสัญญาณต่าง ๆ เนื่องจากที่ขาของการ์ดเหล่านี้อาจมีฝุ่นหรือออกไซด์ของโลหะ ที่ขัดขวางการเดินของสัญญาณ วิธีแก้ไขหายางลบดินสอมาสัก 1 แท่ง ถอดการ์ดต่าง ๆ ออก ใช้ยางลบขัดที่ขาของการ์ดเหล่านี้ ถ้าการวิเคราะห์ปัญหาของท่านถูกต้อง อาการต่าง ๆ ที่เคยรบกวนใจท่านอาจจะหายเป็นปลิดทิ้ง<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">ฟลอปปี้ดิสค์ไดร์ฟ<br />วันดีคืนดีฟลอปปี้ดิสค์ไดร์ฟของท่านที่เคยใช้อยู่ทุกวัน ก็เลิกทำงาน สาเหตุที่พบส่วนใหญ่เกิดจากหัวอ่านสกปรก เท่าที่พบปรากฎว่าอาการเสียจะเกิดเมื่อท่านนำแผ่นดิสค์ที่เก็บไว้นานแสนนานมาใช้ เมื่อส่งถึงมือช่างท่านก็จะบอกช่างว่าแผ่นดิสค์แผ่นนี้นาน ๆ จะใช้สักครั้งไม่น่าจะเป็นสาเหตุทำให้เครื่องเสียได้เลย แต่จริง ๆ แล้วแผ่นเหล่านี้คือต้นเหตุ แผ่นที่เก็บไว้นาน ๆ จะมีโอกาสเก็บความชื้นจากอากาศได้มาก เพราะภายในแผ่นจะมีกระดาษที่ทำหน้าที่ทำความสะอาดแผ่น ซึ่งสามารถเก็บความชื้นได้ดี ความชื้นสามารถทำให้พื้นผิวของแผ่นดิสค์ขึ้นสนิม เมื่อท่านใส่แผ่นพวกนี้เข้าไปในฟลอปปี้ดิสค์ จะมีเสียงคล้าย ๆ คำบอกลา หลังจากนั้นจะแสดงข้อความบอกความผิดพลาด อาการเช่นนี้ท่านใช้แค่แผ่นล้างกับน้ำยาแทบจะช่วยอะไรไม่ได้ ทางที่ดีท่านควรเปิดฝาเครื่องรื้อเอาฟลอปปี้ดิสค์ออกมา พร้อมทั้งหาทางเปิดฝาครอบด้านบนออก ใช้แผ่นล้างกับน้ำยา ในขณะที่ฟลอปปี้ดิสค์ทำงาน ให้ท่านกดที่หัวอ่าน-เขียน แล้วปล่อยสลับไปมาหลาย ๆ ครั้ง จนกว่าจะสะอาด<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">ในกรณีที่ท่านทำความสะอาดหัวอ่านจนน้ำยาหมดไปแล้ว 1 ขวด แต่อาการต่าง ๆ ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง ให้ท่านลองทำความสะอาดที่แกนซึ่งมีลักษณะเป็นเกลียวของสเตปปิงมอเตอร์ที่ใช้ควบคุมการเลื่อนของหัวอ่าน-เขียน โดยใช้สเปร์ยทำความสะอาดวงจรอีเล็คทรอนิกส์ ซึ่งมีจำหน่ายทั่วไปตามร้านขายเครื่องอีเล็กทรอนิกส์ ถ้าถึงขั้นนี้แล้วยังไม่มีอะไรดีขึ้น ก็ควรจะซื้อตัวใหม่มาเปลี่ยนได้แล้ว<br /><br /></span><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">คีย์บอร์ด<br />คีย์บอร์ดเป็นปัญหาหนึ่งที่คอยกวนใจผู้ใช้อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ เป็นอันมาก พิมพ์ 1 ตัว แถบมา 1 ตัว กดเบา ๆ ไม่ค่อยจะยอมรับรู้อะไร ต้องว่ากันแรง ๆ ถึงจะได้เรื่อง หรือกดแล้วเฉยก็ยังมี ปัญหาเหล่านี้อาจจะแก้ได้โดยวิธีการง่าย ๆ คีย์บอร์ดสมัยใหม่ส่วนใหญ่ใช้แผ่นยาง 2 แผ่นประกบกัน ตรงตำแหน่งของปุ่มบนแผ่นยางทั้งสองเคลือบด้วยคาร์บอนเพื่อใช้เป็นสื่อทางไฟฟ้า ความเสียหายส่วนใหญ่เกิดจากฝุ่น ดังนั้นท่านเพียงแต่ถอดคีย์บอร์ดออกมา ค่อย ๆ แยกแผ่นยางทั้งสองออกจากกัน ใช้แปรงขนนุ่ม ๆ ค่อย ๆ ปัดฝุ่นทำความสะอาดบนแผ่นยางทั้งสอง ประกอบคีย์บอร์ดให้อยู่ในสภาพเดิม ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดมันก็ควรจะใช้งานได้ดีกว่าเดิม<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">ในกรณีที่เป็นคีย์บอร์ดรุ่นเก่าที่เป็นแป้นพิมพ์มีลักษณะคล้ายสวิทช์ ปัญหาส่วนใหญ่เกิดจากรอยเชื่อมที่ตัวสวิทช์หลวม เนื่องจากสวิทช์แต่ละตัวผ่านการใช้งานมาไม่รู้กี่หมื่นกี่พันครั้ง วิธีแก้ไขให้เปิดฝาครอบด้านหลัง ใช้หัวแร้งจี้ที่ขาของแป้นพิมพ์ที่มีปัญหา ให้ตะกั่วที่ขาเกิดการหลอมละลาย และยึดขาเข้ากับแผงวงจรใหม่<br /><br /></span><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">เครื่องมันรวน<br />หลายโรงเรียนที่มีทุนทรัพย์ค่อนข้างน้อย ส่วนใหญ่นิยมใช้เครื่องเมดอินไทยแลนด์ อาจจะมาจากพันธุ์ทิพย์ หรือแหล่งอื่น ๆ สิ่งหนึ่งที่เราต้องยอมรับก็คือ ของราคาถูกคุณภาพก็ต้องถูกด้วย แต่คุณภาพไม่ได้แปรผันเป็นเส้นตรงกับเครื่องที่มีแบรนด์ทั้งหลาย ดังนั้นเครื่องโลคอลแบรนด์ ก็ยังคงเป็นที่นิยมกันอยู่ หลายท่านคงเคยเจอปัญหานี้คือ เครื่องของท่านมันรวนจนวิเคราะห์ไม่ได้ว่าสาเหตุมาจากฮาร์ดแวร์หรือซอฟต์แวร์ เพราะซอฟต์แวร์ที่มีไลเซนต์ก็ไม่มีเงินซื้อ ลองหมดทุกกระบวนท่าแล้วก็ยังไม่หาย แต่สิ่งหนึ่งที่หลาย ๆ ท่านมักจะลืมกัน คือ เพาเวอร์ซัพพลาย เพราะเพาเวอร์ซัพพลายเป็นแหล่งพลังงานสำหรับอุปกรณ์ทุกชิ้นในระบบ เพราะฉะนั้นถ้าส่วนนี้ทำงานผิดพลาด ไม่ว่าท่านจะแก้ไขที่ฮาร์ดแวร์ หรือซอฟต์แวร์ มันก็ไม่มีทางที่จะหายได้ เพราะฉะนั้นถ้าท่านตรวจสอบหมดทุกกระบวนท่าแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ผล อย่าลืมนึกถึงเพาเวอร์ซัพพลายด์<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">ปัญหาจากไดร์เวอร์ของการ์ด S3 บางรุ่นกับเครื่องพิมพ์ตระกูล LQ ของ Epson<br />ปัญหานี้เป็นเรื่องที่ชวนปวดหัวมากที่สุด เพราะไม่รู้ว่าไดร์เวอร์ของการ์ดวีจีเอ ไปเกี่ยวกับขบวนการพิมพ์ได้อย่างไร ปัญหาที่พบคือ เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ติดตั้งการ์ด S3 พร้อมไดร์เวอร์ กำหนดสีเป็น 256 สี ต่ออยู่กับเครื่องพิมพ์ Epson LQ 1170 ไดร์เวอร์ที่ใช้คือ ESC/P 1170 ผลจากการพิมพ์ปรากฏว่าตัวอักษรตัวสุดท้ายของบรรทัดหายไปครึ่งตัว หาทางแก้ไขอยู่นานก็ไม่สำเร็จ ลองโทรไปถามตัวแทนจำหน่าย เขาก็โอนสายไปยังช่างเทคนิคชาวไต้หวันที่พูดไทยได้ 2-3 คำ พูดอังกฤษได้เยอะ กับเราซึ่งพูดอังกฤษได้ 2-3 คำ กับภาษาไทยสันทัดมาก เลยคุยกันไม่รู้เรื่องและสู้ค่าโทรทางไกลไม่ไหว เลยลอยมามั่วดูใหม่ ปรากฏว่ายูเรกาพบแล้ว คือถ้ากำหนดสีเป็น 16 สี การพิมพ์ก็เป็นปกติดี แต่ปัญหาก็ยังมีอยู่ก็คือ 16 สี จะใช้กับโปรแกรมประเภทมัลติมีเดียไม่ได้ ก็เลยต้องมาลองผิด-ลองถูกกันใหม่ สรุปได้ว่าเราสามารถกำหนดสีเป็น 256 สี หรือมากกว่าได้ แต่ไดร์เวอร์ของเครื่องพิมพ์ต้องเป็น LQ รุ่นเก่า ลองติดตั้งเป็น LQ 2500 ปรากฏว่าใช้การได้ดีไม่มีปัญหา ไม่ทราบว่าท่านเคยพบปัญหานี้กันบ้างหรือเปล่า<br /><br /></span><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">Windows 95 กับเครื่องพิมพ์แบบ Dot Matrix<br />หลายท่านเพิ่งจะอพยพขึ้นมาอยู่บน Windows 95 แต่แล้วเหตุการณ์ที่ชวนให้ผิดหวังก็บังเกิด นั้นคือเวลาพิมพ์มันก็พิมพ์ออกมาได้ปกติ แต่สิ่งที่ปรากฏมันไม่ต่างไปจากขยะ เพราะมันใช้สื่อความหมายไม่ได้ ปัญหานี้เกิดจากพอร์ตของเครื่องพิมพ์ ณ ขณะนี้ในพีซีที่เราท่านใช้อยู่มีพอร์ตเครื่องพิมพ์อยู่ 3 ประเภท คือ SPP เป็นของเก่าดั้งเดิม ส่งข้อมูลได้ช้า สื่อสารได้ทางเดียว ประเภทที่สอง EPP เป็นการขยายความสามารถของแบบเก่าให้สามารถส่งข้อมูลได้เร็วขึ้น มีการสื่อสารสองทาง ประเภทที่สาม ECP พัฒนาโดยบริษัท HP เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของระบบโดยรวม ที่สำคัญคือช่วยเสริมประสิทธิภาพของเครื่องพิมพ์ที่ผลิตโดย HP เครื่องแบบ Dot Matrix ควรกำหนดพอร์ตแบบใด คำตอบก็คือ SPP แล้วกำหนดที่ไหน งานนี้ต้องเข้าไปกำหนดที่ CMOS ท่าน ๆ ที่ชอบเรื่องฮาร์ดแวร์ หรือชอบทำอะไรด้วยตนเองคงคุ้นกับ CMOS เป็นอย่าง ลองหาดูว่าอยู่ที่ใด<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">สำหรับท่านที่นิยมใช้อุปกรณ์ต่อพ่วงที่ต้องอาศัยพอร์ตเครื่องพิมพ์เป็นทางผ่าน อาทิเช่น Zip drive เครื่อง</span><br /><span style="font-family:courier new;color:#ff6600;">เขียนแผ่นซีดี สแกนเนอร์ ท่านต้องศึกษาว่าอุปกรณ์ของท่านต้องการพอร์ตเครื่องพิมพ์แบบใดใน 3 ประเภทข้างต้น และกำหนดให้ตรงตามที่ระบุ จะทำให้ท่านได้ประสิทธิภาพของอุปกรณ์เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์<br />เขียนโดย : อาจารย์พงศ์ศัก์ดิ์ ลีละวัฒนพันธ์</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-436796645851450861?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-74766647112076117742008-09-03T14:04:00.000+08:002008-09-03T14:05:14.583+08:00<span style="font-family:courier new;">เครื่องพิมพ์เลเซอร์ (laser printer) เป็นเครื่องพิมพ์ที่กำลังได้รับความนิยม เครื่องพิมพ์นี้อาศัยเทคโนโลยีไฟฟ้าสถิตย์ที่พบได้ในเครื่องถ่ายเอกสารทั่วไปโดยลำแสงจากไดโอดเลเซอร์จะฉายไปยังกระจกหมุน เพื่อสะท้อนไปยังลูกกลิ้งไวแสง ซึ่งจะปรับตามสัญญาณภาพหรือตัวอักษรที่ได้รับจากคอมพิวเตอร์ และกราดตามแนวยาวของลูกกลิ้งอย่างรวดเร็ว สารเคลือบบนลูกกลิ้งจะทำปฎิกิริยากับแสงแล้วเปลี่ยนเป็นประจุไฟฟ้าสถิตย์ ซึ่งทำให้ผงหมึกเกาะติดกับพื้นที่ที่มีประจุ เมื่อกระดาษพิมพ์หมุนผ่านลูกกลิ้ง ความร้อนจะทำให้ผงหมึกหลอมละลายติดกับกระดาษได้ภาพหรือตัวอักษร<br />เนื่องจากลำแสงเลเซอร์ได้รับการควบคุมอย่างแม่นยำ ทำให้ความละเอียดของจุดภาพที่ปรากฎบนกระดาษสูงมาก งานพิมพ์จึงมีคุณภาพสูงทำให้ได้ภาพและตัวหนังสือที่คมชัดสวยงาม การพิมพ์ของเครื่องพิมพ์เลเซอร์จะไม่ส่งเสียงดังเหมือนเครื่องพิมพ์แบบจุด แต่จะเงียบเหมือนเครื่องถ่ายเอกสาร<br />เครื่องพิมพ์เลเซอร์ที่นิยมนำมาใช้งานกับเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่จะมีความเร็วของการพิมพ์ประมาณ 6 ถึง 24 หน้าต่อนาที โดยมีความละเอียดของจุดภาพประมาณ 300 จุดต่อนิ้ว จึงทำให้ได้ภาพกราฟิกที่สวยงามและตัวหนังสือที่คมชัด มีชุดแบบอักษรหลายชุด เครื่องพิมพ์เลเซอร์ระดับสูงจะมีความเร็วของการพิมพ์สูงขึ้นคือตั้งแต่ 20 หน้าต่อนาทีไปจนถึง 70 หน้าต่อนาที เครื่องพิมพ์เลเซอร์ระดับสูงนี้จะมีราคาแพง ไม่เหมาะต่อการนำมาใช้งานในสำนักงานทั่วไป<br />เครื่องพิมพ์เลเซอร์ยังมีการพัฒนาต่อไป โปรแกรมสร้างภาพกราฟิกจะมีขีดความสามารถสูงขึ้น สามารถสร้างและวาดภาพในลักษณะเป็นชิ้นส่วนวัตถุมาผสมผสานกันให้ดูสวยงามยิ่งขึ้น โปรแกรมต่าง ๆ จะต้องแปลงข้อมูลภาพมาเป็นจุดภาพ แล้วจึงส่งข้อมูลจุดภาพไปยังเครื่องพิมพ์ ภาพที่สร้างและแสดงผลออกที่เครื่องพิมพ์จะใช้เวลายาวนานหลายนาทีต่อภาพ เครื่องพิมพ์เลเซอร์ยุคใหม่จะมีหน่วยประมวลผลหรือไมโครโพรเซสเซอร์อยู่ภายในสำหรับรับข้อมูลภาพเพื่อแบ่งเบาภาระงานของคอมพิวเตอร์ ขณะเดียวกันจะมีหน่วยความจำขนาดใหญ่ขึ้นสำหรับเก็บข้อมูลภาพได้มากขึ้น<br />คำสั่งหรือภาษาเพื่ออธิบายข้อมูลภาพที่นิยมใช้กับเครื่องเลเซอร์รุ่นใหม่นี้ ส่วนใหญ่จะใช้ภาษาโพสท์คริปต์ จนนิยมเรียกเครื่องพิมพ์นี้ว่า เครื่องพิมพ์โพสท์คริปต์<br />ในการเลือกซื้อเครื่องพิมพ์เลเซอร์มาใช้งานจะต้องพิจารณาคุณลักษณะต่างๆ ดังนี้<br />1. คุณภาพของการพิมพ์ หน่วยบอกคุณภาพจะระบุเป็นจุดภาพ เริ่มจาก 300 จุดภาพต่อนิ้วขึ้นไปจนถึง 600 จุดภาพต่อนิ้ว ถ้าจำนวนจุดภาพต่อนิ้วสูงมากเท่าใด ก็ยิ่งทำให้ภาพคมชัดมากขึ้นเท่านั้น<br />2. ความเร็วของการพิมพ์ เครื่องพิมพ์เลเซอร์ระดับใช้งานทั่วไปจะมีอัตราความเร็วของการพิมพ์ประมาณ 6 ถึง 24 หน้าต่อนาที ซึ่งอัตราความเร็วของการพิมพ์ตามที่ระบุไว้ในคุณลักษณะของเครื่องอาจจะไม่ถูกต้องนัก ผู้ใช้อาจทดสอบความเร็วด้วยงานพิมพ์ต่าง ๆ กัน เช่นพิมพ์เอกสารแบบไม่เว้นบรรทัด เอกสารแบบเว้นบรรทัดและภาพกราฟิก โดยมีชุดแบบอักษรต่าง ๆ กัน แล้วจดบันทึกเวลาเพื่อเปรียบเทียบผล<br />3. หน่วยความจำของเครื่องพิมพ์ เครื่องพิมพ์เลเซอร์จะมีหน่วยความจำสำหรับเก็บข้อมูลตัวอักษรและภาพเอาไว้ ตามปกติจะมีหน่วยความจำอยู่ 512 กิโลไบต์ถึง 1 เมกะไบต์ และสามารถขยายเพิ่มเติมได้อีก เครื่องที่มีหน่วยความจำสูงกว่า ราคาแพงกว่าจะทำงานได้เร็วกว่า เพราะคอมพิวเตอร์สามารถส่งข้อมูลภาพไปพิมพ์ได้ทันที ไม่ต้องเสียเวลาส่งข้อมูลหลาย ๆ ครั้ง<br />รวบรวมจาก หนังสือเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ ช 0249 เทคโนโลยีสารสนเทศและคอมพิวเตอร์ สถาบันส่งเสริมารสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7476664711207611774?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-74274498140836402142008-09-03T13:45:00.003+08:002008-09-03T13:59:51.779+08:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241668541380663538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SL4lxE9VmPI/AAAAAAAAAQ0/mkgeeDfIoP8/s320/harddisk1.gif" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br /><div><span style="font-family:courier new;">ลักษณะทั่วไป </span></div><br /><div><span style="font-family:courier new;">ระบบฮาร์ดดิสค์แตกต่างกับแผ่นดิสเกตต์ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะมีจำนวนหน้าสำหรับเก็บบันทึกข้อมูลมากกว่าสองหน้า นอกจากระบบฮาร์ดดิสค์จะเก็บบันทึกข้อมูลเหมือนแผ่นดิสเกตต์ยังเป็นส่วนที่ใช้ในการอ่านหรือเขียนบันทึกข้อมูลเหมือนช่องดิสค์ไดรฟ์ </span></div><br /><div><span style="font-family:courier new;">แผ่นจานแม่เหล็กของฮาร์ดดิสค์ จะมีความหนาแน่นของการจุข้อมูลบนผิวหน้าได้สูงกว่าแผ่นดิสเกตต์มาก เช่น แผ่นดิสเกตต์มาตราฐานขนาด 5.25 นิ้ว ความจุ 360 กิโลไบต์ จะมีจำนวนวงรอบบันทึกข้อมูลหรือเรียกว่า แทร็ก(track) อยู่ 40 แทร็ก กรณีของฮาร์ดดิสค์ขนาดเดียวกันจะมีจำนวนวงรอบสูงมากกว่า 1000 แทร็กขึ้นไป ขณะเดียวกันความจุในแต่ละแทร็กของฮาร์ดดิสค์ก็จะสูงกว่า ซึ่งประมาณได้ถึง 5 เท่าของความจุในแต่ละแทร็กของแผ่นดิสเกตต์</span></div><br /><div><span style="font-family:courier new;">เนื่องจากความหนาแน่นของการบันทึกข้อมูลบนผิวแผ่นจานแม่เหล็กของฮาร์ดดิสค์สูงมาก ๆ ทำให้หัวอ่านและเขียนบันทึกมีขนาดเล็ก ตำแหน่งของหัวอ่านและเขียนบันทึกก็ต้องอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้ชิดกับผิวหน้าจานมาก โอกาสที่ผิวหน้าและหัวอ่านเขียนอาจกระทบกันได้ ดังนั้นแผ่นจานแม่เหล็กจึงควรเป็นแผ่นอะลูมิเนียมแข็ง แล้วฉาบด้วยสารแม่เหล็ก ฮาร์ดดิสค์จะบรรจุอยู่ในกล่องโลหะปิดสนิท เพื่อป้องสิ่งสกปรกหลุดเข้าไปภายใน ซึ่งถ้าต้องการเปิดออกจะต้องเปิดในห้องเรียก clean room ที่มีการกรองฝุ่นละออกจากอากาศเข้าไปในห้องออกแล้ว ฮาร์ดดิสค์ที่นิยมใช้ในปัจจุบันเป็นแบบติดภายในเครื่องไม่เคลื่อนย้ายเหมือนแผ่นดิสเกตต์ ดิสค์ประเภทนี้อาจเรียกว่า ดิสค์วินเชสเตอร์(Winchester Disk) <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241668538961400434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SL4lw78iknI/AAAAAAAAAQs/qBzLAFhKbRM/s320/c7.gif" border="0" /><br />ฮาร์ดดิสค์ส่วนใหญ่จะประกอบด้วยแผ่นจานแม่เหล็ก(platters) สองแผ่นหรือมากกว่ามาจัดเรียงอยู่บนแกนเดียวกันเรียก Spindle ทำให้แผ่นแม่เหล็กหมุนไปพร้อม ๆ กัน จากการขับเคลื่อนของมอเตอร์ด้วยความเร็ว 3600 รอบต่อนาที แต่ละหน้าของแผ่นจานจะมีหัวอ่านเขียนประจำเฉพาะ โดยหัวอ่านเขียนทุกหัวจะเชื่อมติดกันคล้ายหวี สามารถเคลื่อนเข้าออกระหว่างแทร็กต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว<br /></span></div><span style="font-family:courier new;"></span><br /><p><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241668540101797426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SL4lxAMbpjI/AAAAAAAAAQ8/Zty-XVFuKAw/s320/hd0.jpg" border="0" /></span></p><p><span style="font-family:courier new;"> </p><br />จากรูปเป็นภาพตัดขวางของฮาร์ดดิสค์แสดงแผ่นจาน แกนหมุน Spindle หัวอ่านเขียน และก้านหัวอ่านเขียน<br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241668542354335986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SL4lxIleqPI/AAAAAAAAARE/2y_pL-eakSE/s320/hd1.jpg" border="0" /></p><p><br />จากรูปแสดงฮาร์ดดิสค์ที่มีแผ่นจาน 2 แผ่น พร้อมการกำกับชื่อแผ่นและหน้าของดิสค์ ผิวของแผ่นจานกับหัวอ่านเขียนจะอยู่เกือบชิดติดกัน คือห่างกันเพียงหนึ่งในแสนของนิ้ว และระยะห่างนี้ ในระหว่างแทร็กต่าง ๆ ควรสม่ำเสมอเท่ากัน ซึ่งกลไกของเครื่องและการประกอบฮาร์ดดิสค์ต้องละเอียดแม่นยำมาก การหมุนอย่างรวดเร็วของแผ่นจาน ทำให้หัวอ่านเขียนแยกห่างจากผิวจาน ด้วยแรงลมหมุนของจาน แต่ถ้าแผ่นจานไม่ได้หมุนหรือปิดเครื่อง หัวอ่านเขียนจะเลื่อนลงชิดกับแผ่นจาน ดังนั้นเวลาเลิกจากการใช้งานเรานิยมเลื่อนหัวอ่านเขียนไปยังบริเวณที่ไม่ได้ใช้เก็บข้อมูลที่เรียกว่า Landing Zone เพื่อว่าถ้าเกิดการกระแทรกของหัวอ่านเขียนและผิวหน้าแผ่นจานก็จะไม่มีผลต่อข้อมูลที่เก็บไว้<br />การโอนย้ายข้อมูลระหว่างฮาร์ดดิสค์กับหน่วยความจำ </span></p><br /><br /><span style="font-family:courier new;">ฮาร์ดดิสค์ที่ใช้งานประกอบเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์จะต้องมีการ์ดควบคุมฮาร์ดดิสค์มาทำงานร่วม โดยจะเสียบเข้ากับสล้อตที่ยังว่างอยู่ของเครื่องคอมพิวเตอร์ ในการอ่านข้อมูลจากดิสค์ หัวอ่านเขียนจะนำข้อมูลที่อ่านได้ส่งผ่านวงจรอิเล็กทรอนิกส์ของไดรฟ์ไปยังการ์ดควบคุมดิสค์ โดยจะเก็บอยู่ในเนื้อที่ความจำชั่วคราวเพื่อเก็บข้อมูล เรียกบัฟเฟอร์ข้อมูล (Data buffer) ขณะเดียวกันวงจรบนการ์ดควบคุมจะส่งสัญญาณไปยังหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) ซึ่งก็คือไมโครโปรเซสเซอร์ เบอร์ 8088, 80286 หรือ 80386 เป็นต้น เพื่อให้ตัวซีพียูโอนย้ายข้อมูลจากบัฟเฟอร์ข้อมูลไปยังหน่วยความจำหลักของคอมพิวเตอร์ </span><br /><span style="font-family:courier new;"><br /><br /></span><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241668547500173442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_iYafJ5iM-gs/SL4lxbwV6II/AAAAAAAAARM/Ky-THBOqFGo/s320/hd2.jpg" border="0" /></span> <span style="font-family:courier new;">จากรูปแสดงการโอนย้ายข้อมูลระหว่างฮาร์ดดิสค์กับหน่วยความจำ การโอนย้ายข้อมูลข้างต้นอาจทำได้ 2 วิธี คือ ถ้าเป็นเครื่องรุ่น AT และ PS/2 ตัวซีพียูจะทำงานนั้นโดยตรงผ่านตัวมันไปหน่วยความจำ แต่ถ้าเป็นเครื่องรุ่นเก่าคือ PC และ XT การโอนย้ายข้อมูลจะกระทำผ่านชิพดีเอ็มเอ (DMA) ที่ย่อมาจาก Direct Memory Access โดยจะโอนย้ายข้อมูลจากบัฟเฟอร์ข้อมูลไปหน่วยความจำหลักไม่ต้องผ่านตัวซีพียูทั้งนี้เพราะตัวซีพียูเบอร์ 8088 ของเครื่องรุ่น XT หรือ PC ทำงานช้า ไม่ทันต่ออัตราความเร็วของการโอนย้ายข้อมูลของฮาร์ดดิสค์ ข้อมูลที่โอนย้ายไปยังหน่วยความจำแรม จะเก็บในพื้นที่เรียกบัฟเฟอร์ของดอส ซึ่งหนึ่งบัฟเฟอร์จะเก็บข้อมูลจากดิสค์ได้ 1 เซกเตอร์ จำนวนบัฟเฟอร์นี้ผู้ใช้งานควรจะเป็นผู้กำหนดขึ้นเองจากคำสั่ง BUFFERS บรรจุในไฟล์ราว 20 บัฟเฟอร์ เมื่อเราอ่านข้อมูลไฟล์จากดิสค์ไปเก็บในบัฟเฟอร์ของดอส และบรรจุในบัฟเฟอร์จนเต็มครบหมด การโอนย้ายเซกเตอร์ต่อไปจะยึดตามหลักว่า บัฟเฟอร์ใดถูกเรียกใช้จากโปรแกรมใช้งานล่าสุดน้อยที่สุด (least recently accessed) ก็จะถูกแทนที่เขียนทับใหม่ ข้อมูลที่อยู่ในบัฟเฟอร์ดอสจะโอนย้ายไปยังหน่วยความจำอื่นตามความต้องการของโปรแกรมประยุกต์ใช้งาน </span><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">การบันทึกข้อมูลบนดิสค์ ก็กระทำในลักษณะตรงกันข้ามกับการอ่านข้อมูล โดยโปรแกรมประยุกต์ใข้งานจะแจ้งตำแหน่งข้อมูลที่ต้องการเขียนไปยังดอส ดอสก็จะโอนย้ายข้อมูลไปยังบัฟเฟอร์และส่งผ่านไปยังบัฟเฟอร์ข้อมูลบนการ์ดควบคุมดิสค์ วงจรบนการ์ดควบคุมดิสค์จะกำหนดแทร็กเซกเตอร์ และหน้าของดิสค์ที่ใช้บันทึก ส่งสัญญาณเพื่อเลื่อนหัวอ่านเขียนไปยังตำแหน่งที่ต้องการ และโอนย้ายข้อมูลจากบัฟเฟอร์ไปเก็บบันทึกในดิสค์<br />การ์ดควบคุมฮาร์ดดิสค์ </span><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">เนื่องจากฮาร์ดดิสค์ไม่สามารถทำงานเก็บข้อมูลเองได้ เราจำเป็นต้องมีการ์ดควบคุมมาบอกการทำงานประกอบด้วย ตามปกติการ์ดนี้จะใช้เสียบเข้าช่องสล้อตสำหรับการเพิ่มขยาย สัญญาณที่เข้าหรือออกจากฮาร์ดดิสค์จะต้องผ่านการ์ดควบคุมนี้ก่อนเสมอ การ์ดควบคุมแต่ละชุดจะมีวิธีการเข้ารหัสเฉพาะสำหรับช่องไดรฟ์ เราไม่สามารถนำการ์ดควบคุมอื่นที่ใช้วิธีการเข้ารหัสที่แตกต่างกันมาอ่านข้อมูลในฮาร์ดดิสค์ ฮาร์ดดิสค์นั้นจะต้องทำการฟอร์แมตใหม่จึงจะใช้งานกับการ์ดควบคุมนั้น ชนิดของการ์ดควบคุมที่นิยมใช้ในปัจจุบันขึ้นกับอินเตอร์รัฟต์ที่มีอยู่ 4 ชนิด คือ </span><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">1. ชนิด ST-506/41L </span><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">เป็นระบบควบคุมมาตราฐานเริ่มแรกที่ใช้กับเครื่องพีซี มีวิธีการเข้ารหัสแบบ MFM แล้วภายหลังจึงได้ขยายเป็นแบบ RLL และ ARLL ตามเทคโนโลยีของวัสดุที่ใช้ ข้อสังเกตประการหนึ่งที่บอกข้อแตกต่างของการเข้ารหัสแบบ MFM และ RLL คือการแบ่งเซกเตอร์ในแทร็ก ช่องไดรฟ์แบบ MFM จะใช้ 17 คลัสเตอร์ต่อแทร็ค และ ไดรฟ์แบบ RLL จะใช้ 26 คลัสเตอร์ต่อแทร็ค โดยแบบ RLL จะมีความจุได้มากกว่าราว 30% จะตรงกับฮาร์ดดิสค์ช่องไดรฟ์ขนาด 20 เมกะไบต์ของแบบ MFM<br />2. ชนิด ESDI (enhanced small device interfaues) เป็นระบบที่สูงขึ้นกว่าระบบมาตราฐาน ST-506 สำหรับไดรฟ์ความจุมากขึ้นและความเร็วสูงขึ้น นับเป็นระบบที่ออกแบบมาเพื่อใ่ช้กับเครื่องที่มีไมโครโปรเซสเซอร์ 80286 และ 80386 ที่มีความเร็วสัญญาณนาฬิกาสูงกว่า อัตราการโอนย้ายข้อมูลหรือการอ่านข้อมูลจากดิสค์จะเร็วกว่าดิสค์แบบ ST-506 ราว 4 เท่า โดยดิสค์แบบ ST-506 จะใช้กับเครื่องที่ช้ากว่า ใช้ไมโครโปรเซสเซอร์ 8088 การ์ดควบคุมแบบ ESDI สามารถต่อฮาร์ดดิสค์ได้สองตัว<br />3. ชนิด SCSI (Small Computer System Interface) อ่านว่า "SCUZZY" เป็นการ์ดรุ่นใหม่ที่นิยมใช้กันมากขึ้น เพราะระบบนี้ไม่เพียงเป็นการ์ดควบคุมฮาร์ดดิสค์ยังเป็นการเชื่อมโยงบัสที่ชาญฉลาด(intelligent) ที่มีโปรเซสเซอร์อยู่ในตัวเองทำให้เป็นส่วนเพิ่มขยายกับแผงวงจรใหม่ ขนาดและอัตราการอ่านข้อมูลเทียบได้ใกล้เคียงกับ ESDI ระบบ SCSI นอกจากจะใช้เพื่อควบคุมฮาร์ดดิสค์ เรายังใช้เพื่อการควบคุมอุปกรณ์ต่อเสริมอื่น ๆ ได้ด้วยเช่น โมเด็ม, ซีดีรอม, สแกนเนอร์ และเครื่องพิมพ์ ระบบ SCSI ในหนึ่งการ์ดสนับสนุนการต่ออุปกรณ์ถึง 8 ตัว โดยคอมพิวเตอร์ที่ใช้จะถือเป็นอุปกรณ์ด้วย ดังนั้นจึงเหลือให้เราต่ออุปกรณ์ได้เพิ่มอีก 7 ตัว ภายใต้ดอส ระบบ SCSI จะให้เราใช้ฮาร์ดดิสค์ได้เพียง 2 ตัว(ตามการอ้างแอดเดรสของไบออส) ถ้าต้องการต่ออุปกรณ์อื่น ๆ เราต้องใช้ดีไวซ์ไดรเวอร์จากบริษัทอื่นมาทำการติดตั้งเสียก่อน<br />4. ระบบ IDE (Integrated Drive Electronics) ระบบนี้จัดเป็นระบบใหม่ที่มีขนาดความจุใกล้เคียงกับสองแบบที่กล่าวมาแล้วคือ ESDI และ SCSI แต่มีราคาต่ำกว่า ตัวควบคุม IDE ปัจจุบันนิยมใช้บรรจุรวมอยู่ในแผงตัวควบคุม และเหลือสล้อตว่างให้ใช้งานอื่น ๆ ในระบบเก่าก็สามารถใช้ไดรฟ์แบบ IDE นี้ แต่เราต้องเพิ่มการ์ดการเชื่อมโยงเสียบสล้อต </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7427449814083640214?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-25521382786520581132008-09-03T13:29:00.000+08:002008-09-03T13:35:56.565+08:00<span style="font-family:courier new;">คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ ขนาดมาตาฐานที่ใช้กันอยู่ทั่วไป กินไฟประมาณ 400-500 วัตต์ ตัวกินไฟในคอมพิวเตอร์มีอยู่ 2 ส่วนคือ จอมอนิเตอร์ กับ CPU ตัวกินไฟที่สุดคือ จอมอนิเตอร์ ซึ่ง ขนาดมาตรฐานทั่วไปที่ใช้กันคือ ขนาด 15 นิ้ว กินไฟประมาณ 330 วัตต์ ถ้าขนาดใหญ่กว่านี้ก็กินไฟมากกว่านี้ ส่วน CPU กินไฟประมาณ 150 วัตต์โปรแกรม SCREEN SAVER ไม่ช่วยประหยัดค่าไฟ พนักงานส่วนใหญ่ชอบเปิดจอทิ้งไว้คิดว่าไม่เป็นไร เพราะคอมพิวเตอร์มี Screen Server คิดว่าพอ เราหยุดใช้งานคอมพิวเตอร์ไป 1-3 นาที จอภาพ เปลี่ยนเป็น Screen Server แล้วจอจะกินไฟน้อยลง ... จอยังกินไฟเท่าเดิมครับ คือยังกินไฟ 330 วัตต์ อยากจะประหยัดค่าไฟจำไว้เลยครับ ว่าผละจาก หน้าจอไม่ว่าไปไหน กินข้าว, ประชุม, เข้าห้องน้ำ หรือไปทำธุระเป็นเวลานานๆ ให้ กดสวิตซ์ปิดหน้าจอทุกครั้ง... ปิดแค่สวิตซ์จอมอนิเตอร์ โดยไม่ต้อง Shut down เครื่อง ลองมาคำนวณค่าไฟแบบคร่าวๆโดยสมมติว่า จอ Philipe 15” กินไฟ 180 วัตต์ (220V.0.8A) พนักงานOffice ทำงานเฉลี่ย 22 วันต่อเดือน ทำงานวันละ 8 ชั่วโมง คิดเป็นพลังงานไฟฟ้าที่ใช้ = (180 x 8 x 22)/1000 = 31.68 KWh. คิดเป็นค่าใช้จ่าย = 31.68 x 2.83 = 90 บาท/เครื่อง/เดือน คอมพิวเตอร์ในบริษัทเฉพาะส่วน office มีประมาณ 500 เครื่องเป็นเงิน = 500 (90 = 45000 บาท/เดือน หรือ 540000 บาท/ปี (นี่เฉพาะค่าไฟฟ้าจากจอมอนิเตอร์นะครับ ยังไม่รวม CPU และ Printer) สมมติ ถ้าเราช่วยกัน ปิดจอมอนิเตอร์วันละ 1 ชั่วโมงในช่วงเวลาพักกลางวัน สามารถประหยัดเงินไปได้ = ((180 x 1 x22)/1000)x2.83 = 11.2บาทเครื่อง/เดือน ถ้า 500 เครื่องก็จะประหยัดเงินไปได้ = 500x 11.2 = 5600 บาท/เดือน หรือ 67200 บาท/ปี ...... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-2552138278652058113?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-76855094510744430862008-09-03T13:22:00.000+08:002008-09-03T13:28:32.503+08:00<span style="font-family:courier new;color:#cc33cc;">BLUETOOTH คือ ระบบสื่อสารของอุปกรณ์อิเล็คโทรนิกแบบสองทาง ด้วยคลื่นวิทยุระยะสั้น (Short-Range Radio Links) โดยปราศจากการใช้สายเคเบิ้ล หรือ สายสัญญาณเชื่อมต่อ และไม่จำเป็นจะต้องใช้การเดินทางแบบเส้นตรงเหมือนกันอินฟราเรด ซึ่งถือว่าเพิ่มความสะดวกมากกว่าการเชื่อมต่อแบบอินฟราเรด ที่ใช้ในการเชื่อมต่อระหว่างโทรศัพท์มือถือ กับอุปกรณ์ ในโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นก่อนๆ และในการวิจัย ไม่ได้มุ่งเฉพาะการส่งข้อมูลเพียงอย่างเดียว แต่ยังศึกษาถึงการส่งข้อมูลที่เป็นเสียง เพื่อใช้สำหรับ Headset บนโทรศัพท์มือถือด้วย การทำงานของ Bluetooth? Bluetooth จะใช้สัญญาณวิทยุความถี่สูง 2.4 GHz. (กิ๊กกะเฮิร์ซ) แต่จะแยกย่อยออกไป ตามแต่ละประเทศ อย่างในแถบยุโรปและอเมริกา จะใช้ช่วง 2.400 ถึง 2.4835 GHz. แบ่งออกเป็น 79 ช่องสัญญาณ และจะใช้ช่องสัญญาณที่แบ่งนี้ เพื่อส่งข้อมูลสลับช่องไปมา 1,600 ครั้งต่อ 1 วินาที ส่วนที่ญี่ปุ่นจะใช้ความถี่ 2.402 ถึง 2.480 GHz. แบ่งออกเป็น 23 ช่อง ระยะทำการของ Bluetooth จะอยู่ที่ 5-10 เมตร โดยมีระบบป้องกันโดยใช้การป้อนรหัสก่อนการเชื่อมต่อ และ ป้องกันการดักสัญญาณระหว่างสื่อสาร โดยระบบจะสลับช่องสัญญาณไปมา จะมีความสามารถในการเลือกเปลี่ยนความถี่ที่ใช้ในการติดต่อเองอัตโนมัติ โดยที่ไม่จำเป็นต้องเรียงตามหมายเลขช่อง ทำให้การดักฟังหรือลักลอบขโมยข้อมูลทำได้ยากขึ้น โดยหลักของบลูทูธจะถูกออกแบบมาเพื่อใช้กับอุปกรณ์ที่มีขนาดเล็ก เนื่องจากใช้การขนส่งข้อมูลในจำนวนที่ไม่มาก อย่างเช่น ไฟล์ภาพ, เสียง, แอพพลิเคชั่นต่างๆ และสามารถเคลื่อนย้ายได้ง่าย ขอให้อยู่ในระยะที่กำหนดไว้เท่านั้น (ประมาณ 5-10 เมตร) นอกจากนี้ยังใช้พลังงานต่ำ กินไฟน้อย และสามารถใช้งานได้นาน โดยไม่ต้องนำไปชาร์จไฟบ่อยๆ ด้วย ส่วนความสามารถการส่งถ่ายข้อมูลของ Bluetooth จะอยู่ที่ 1 Mbps (1 เมกกะบิตต่อวินาที) และคงจะไม่มีปัญหาอะไรมากกับขนาดของไฟล์ที่ใช้กันบนโทรศัพท์มือถือ หรือ การใช้งานแบบทั่วไป ซึ่งถือว่าเหลือเฟือมาก แต่ถ้าเป็นข้อมูลที่มีขนาดใหญ่ล่ะก็ คงจะช้าเกินไป และถ้าถูกนำไปเปรียบกับ Wireless LAN (WLAN) แล้ว ความสามารถของ Bluetooth คงจะห่างชั้นกันเยอะ ซึ่งในส่วนของ WLAN ก็ยังมีระยะการรับ-ส่งที่ไกลกว่า แต่ขอได้เปรียบของ Bluetooth จะอยู่ที่ขนาดที่เล็กกว่า การติดตั้งทำได้ง่ายกว่า และที่สำคัญ การใช้พลังงานก็น้อยกว่ามาก อยู่ที่ 0.1 วัตต์ หากเทียบกับคลื่นมือถือแล้ว ยังห่างกันอยู่หลายเท่าเหมือนกัน ประโยชน์ของ Bluetooth? - คอมพิวเตอร์ กับ โทรศัพท์มือถือ หากเราต้องเชื่อมต่อคอมพิวเตอร์กับอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น พริ๊นเตอร์ คีย์บอร์ด เม้าท์ หรือลำโพง การเชื่อมต่อในปัจจุบัน ส่วนใหญ่จะใช้สายเคเบิ้ลเป็นตัวเชื่อมต่อทั้งหมด (Serial และ USB) ซึ่งอาจจะไม่สะดวกทั้งในด้านการใช้สอย เคลื่อนย้าย และความเรียบร้อยต่างๆ แต่หากเครื่อง PC มีอุปกรณ์ Bluetooth ก็สามารถติอต่อเข้าหากันได้โดยใช้คลื่นแทนการใช้สายไฟเชื่อมต่ออุปกรณ์ต่างๆ ทั้งหมด ทั้งการส่งไฟล์ภาพ, เสียง, ข้อมูล อีกทั้งระบบเชื่อมต่อผ่าน CSD และ GPRS บนโทรศัพท์มือถือ ก็สามารถทำได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้สาย ซึ่งจะช่วยลดความยุ่งยาก อีกทั้งยังเพิ่มความสะดวกสบายในการทำงานมากขึ้นด้วย แต่ข้อจำกัดการใช้งานก็มีเช่นกัน การเชื่อมต่ออุปกรณ์พกพาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคอมพิวเตอร์โน็ตบุ๊ค หรือ พ็อกเก็ต พีซี เข้ากับอินเทอร์เน็ต จะสามารถใช้งานได้เพียง 1 อุปกรณ์ ต่อ 1 ชิ้นเท่านั้น ซึ่งบางทีอาจจะต้องสลับการใช้งานกันบ่อยๆ (สำหรับผู้ที่ใช้อุปกรณ์ไร้สายซะส่วนใหญ่) แต่ก็ถือว่าให้ความสะดวกมากกว่าการใช้สายเคเบิ้ล โทรศัพท์มือถือ กับ ชุดหูฟัง (Smalltalk) ชุดหูฟัง หรือ Smalltalk อุปกรณ์โทรศัพท์มือถือที่ผู้ใช้เกือบทุกคนต้องมีใช้กัน ซึ่งราคาเดี๋ยวนี้มีตั้งแต่ 30-300 บาท ในด้านการใช้งานบนเครื่องโทรศัพท์มือถือ หากเป็นชุดหูฟังแบบมีสาย ข้อจำกัดจะอยู่ที่ เราไม่สามารถเคลื่อนตัวไปไหนได้ไกลกว่าที่สายจะยาวถึง แล้วก็ต้องคอยระวังสายไม่ให้ไปเกี่ยวกับสิ่งของต่างๆ บางทีอาจจะทำให้สายหลุดออกจากเครื่องด้วย แต่เมื่อนำ Bluetooth มาแทนที่การใช้งาน ก็น่าจะเพิ่มความสะดวกและความปลอดภัยในการใช้มือทั้งสองข้างทำงานอย่างอื่นไปพร้อมๆ กันด้วย ทั้งในเวลาขับรถ (ตอนนี้กฎหมายก็มีออกมาแล้ว เกี่ยวกับการใช้โทรศัพท์มือถือบนรถ) ขณะออกกำลังกาย หรือ ขณะปฏิบัติกิจต่างๆ ก็สามารถขยับตัวไปไหนได้อย่างสะดวก แค่หยิบชุดหูฟังมาแนบหูแล้วเอาโทรศัพท์เหน็บเอว เท่านี้ก็คุยได้แล้ว จากประโยชน์ต่าง ๆ จะเห็นได้ว่า เทคโนโลยี Bluetooth สามารถนำมาใช้ให้เข้ากับชีวิตประจำวันได้เป็นอย่างดี และยังเพิ่มความสะดวกในการใช้งานกับอุปกรณ์ต่างๆ และนอกเหนือจากที่กล่าวไป Bluetooth ยังถูกพัฒนามาใช้งานกับอุปกรณ์อื่นๆ อีกด้วย ทั้งหูฟังสเตอริโอ เครื่องเล่นซีดี รีโมทวิทยุ แม้กระทั่งในรถยนต์ ซึ่งปัจจุบันได้มีการนำเทคโนโลยี Bluetooth ไปใช้กันแล้ว ทั้งชุด Handsfree, หรือ รีโมทเปิด-ปิดประตู หรือระบบ Keyless แต่เราไม่ต้องกดปุ่มที่กุญแจอีกต่อไป เพียงแค่อยู่ในระยะการทำงาน ประตูก็จะเปิดล็อคให้ทันที ส่วนเวลาลงรถก็สามารถเดินตัวปลิวออกจากรถได้เลย เมื่อการเชื่อมต่อระหว่างตัวรถกับกุญแจขาดจากกัน ก็จะล็อคให้เองอัตโนมัติ (รถบางรุ่นเริ่มมีใช้กันแล้ว Mercedes-Benz SLR) บลูทูธในอนาคต? ปัจจุบัน การแทนที่สายเคเบิลด้วย Bluetooth อาจยังมีปัญหาอยู่บ้าง เช่น ในด้านของราคาที่สูงกว่าแบบใช้สายเคเบิ้ลอยู่พอสมควร ดังนั้นหากอุปกรณ์ที่ใช้เทคโนโลยี Bluetooth เหล่านี้ สามารถลดระดับราคาลง (แต่ก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยได้หลายๆด้าน) เทคโนโลยีบลูทูธ ก็น่าจะถูกนำมาใช้แทนที่การติดต่อสื่อสารแบบที่ใช้สายได้อย่างแพร่หลายค่อนข้างแน่นอนครับ ในอนาคตใกล้ Bluetooth จะกลายเป็นระบบไร้สายมาตรฐานบนเครื่องโทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ PDA โน็ตบุ๊ก รวมไปถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ และจะทำให้ตลาดการสื่อสารเปลี่ยนรูปแบบใหม่ จะมีการค้นคิดวิจัยเพิ่มมากขึ้นในการพัฒนาสินค้า-บริการ รวมถึงการติดต่อสื่อสารที่สามารถทำได้อย่างสะดวกและรวดเร็วขึ้น ซึ่งดูเหมือนว่าทุกอย่างน่าจะไปได้สวย ดังนั้น Bluetooth จึงเป็นเทคโนโลยีอนาคตที่น่าสนใจ และ น่าจับตามองที่สุดครับ...... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6405063156057013261-7685509451074443086?l=emo-nan.blogspot.com' alt='' /></div>EmO_NaNnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6405063156057013261.post-13509894690978438032008-09-02T17:20:00.001+08:002008-09-02T17:33:49.514+08:00<span style="font-family:courier new;">เสิร์ชเอนจิ้นยอดฮิต </span><br /><span style="font-family:courier new;"> เสิร์ชเอนจิ้นเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการสืบค้นข้อมูลที่จัดเก็บอยู่ในเครือข่ายคอมพิวเตอร์ทำหน้าที่เสมือนหนึ่ง ''ห้องสมุด'' ในโลกใยแก้ว สำหรับผู้ที่ต้องการแสวงหาความรู้และค้นหาข้อมูลต่างๆ เพียงแค่เข้าสู่ เสิร์ชเอนจิ้นแล้วพิมพ์คีเวิร์ด หรือหัวข้อที่ต้องการค้น เสิร์ชเอนจิ้นจะช่วยนำพาไปสู่เว็บไซต์ต่างๆ ที่สามารถให้ความรู้และข้อมูลตามคำไขหรือหัวข้อที่ค้นนั้น และหนึ่งในเสิร์ชเอนจิ้นยอดฮิต คงไม่มีใครคิดที่จะปฏิเสธ www.google.com </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">กูเกิลทะยานขึ้นมาเป็นเสิร์ชเอนจิ้นยอดนิยมภายในชั่วเวลาครึ่งทศวรรษ ในแต่ละวันผู้คนในมนุษยพิภพนับร้อยล้านคนใช้บริการของกูเกิลท่องไปในไซเบอร์สเปซทำให้อาณาจักรของกูเกิลเติบโตอย่างรวดเร็ว ทาง ไมโครซอฟยักษ์ใหญ่ในวงการคอมพิวเตอร์ จับตามองการเติบโตของกูเกิลด้วยอาการเกรงขาม เพราะกูเกิลกำลังถีบตัวขึ้นมาเป็นคู่แข่งของไมโครซอฟ </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">และเวลานี้กูเกิลได้แทรกซึมเข้าไปในชีวิตประจำวันของมนุษย์ทุกสาขาวิชาชีพอย่างไม่รู้ตัว ตั้งแต่นักเรียน นักศึกษา คนทำงานในเกือบจะทุกวงการ เราลองมาฟังความเห็นกันเสียหน่อยว่า หากชีวิตไม่มีคำว่ากูเกิลจะนั้นเป็นอย่างไรกันบ้าง </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">ค้นแล้วเจอเลย </span><br /><span style="font-family:courier new;">เอกจิต สว่างอารมณ์ ครีเอทีฟรายการวิทยุ ซึ่งเวลานี้เขาใช้งานเสิร์ชเอนจิ้นอย่างกูเกิลทุกวัน จนต้องเอาหน้าเว็บไซต์ขึ้นเป็นหน้าหลัก บอกถึงความจำเป็นในการใช้กูเกิลให้ฟังว่า เพราะการหาข้อมูลของกูเกิลจะได้มาซึ่งข้อมูลที่สะดวกใช้ และบางทีมันเป็นข้อมูลที่มีมิติของความคิดเห็น สามารถเอามาใช้กับงานที่เขาทำอยู่ได้เป็นอย่างดี </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">“ถ้าไม่มีกูเกิลคงทำให้หาข้อมูลทำงานยากมากขึ้น ในกูเกิลอยากหาอะไรก็หาได้ กูเกิลมันเกี่ยวกับการทำงานของผมทุกวันนี้ เฉพาะข้อมูลที่มีส่วนในการทำงานประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ โดยผมจะนำข้อมูลที่ได้เอามาคิดต่อยอด เอามาสังเคราะห์ใหม่ แต่บางทีข้อมูลจากกูลเกิลนั้นก็ไม่ชัว 100 เปอร์เซ็น ถ้าจะให้ถูกและดีต้องหาจากหลายๆ ที่แล้วนำมาเปรียบเทียบกัน และต้องดูเว็บไซต์ที่เราสืบค้นด้วยว่า น่าเชื่อแค่ไหน </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">“แต่ถ้าต้องการหาเรื่องที่จะใช้งานแล้วหาไม่เจอ หรือไม่ได้ข้อมูลที่ต้องการสิ่งที่ผมเลือกทำคือ ลองค้นหาใหม่ โดยใช้คำใกล้เคียง หรือประโยคที่น่าจะเกี่ยวข้อง สุดท้ายถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็ต้องหาจากแหล่งอื่น เช่นห้องสมุด หรือ หน่วยงาน บริษัท ที่เป็นเจ้าของข้อมูลนั้นๆ แต่มันน้อยครั้งมากซึ่งจะหาอะไรไม่เจอจริงๆ </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">“ความจริงก็มีเสิร์ชเอนจิ้นในเว็บไซต์อื่นๆ ที่ใช้ได้รูปแบบเดียวกัน แต่การได้มาซึ่งข้อมูลนั้นมันก็ไม่มากมายและง่ายดายเท่ากูเกิล เช่น chacha.com / technorati.com / ask.com ซึ่งเสิร์ชเอนจิ้นประเภทต่างๆ ก็จะมีลักษณะเฉพาะ และจุดเด่น จุดด้อยที่แตกต่างกันออกไป” เอกจิต เล่าให้ฟัง </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">ปวีณา พรภิรมย์ กำลังศึกษาอยู่ปริญญาตรีชึ้นปีที่ 4 ในรั้วมหาวิทยาลัยเอกชน บอกว่า กูเกิลถือเป็นเว็บไซต์ยอดฮิตในการค้นหาข้อมูลโลกออนไลน์ในปัจจุบัน ที่สามารถค้นหาข้อมูลได้ตั้งแต่ข้อมูลทํารายงาน เว็บไซต์อื่นๆ รูปภาพต่างๆ ที่มีอยู่ในโลกออนไลน์ตลอดจนทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่ชื่อที่คุณใช้ในการค้นหานั้นหาจนเจอ </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">“โอ้พระเจ้าจอร์ชกูเกิลมันมีประโยชน์จริงจริ๊ง!!!” �